تبیین قواعد حاکم بر تعیین خواسته و بهای آن در حقوق ایران و فرانسه

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

چکیده

یکی از شرایط دادخواست، تعیین خواسته و بهای آن بوده که این مورد یکی از تکالیف خواهان است. خواهان با طرح یک دادخواست، هدفی را در نظر دارد که هدف او خواسته‌ای است که قصد مطالبه آن را دارد. بهای خواسته نیز باید مشخص شود تا میزان هزینه دادرسی که خواهان باید بپردازد معین شده و امکان تجدیدنظرخواهی از رایی که صادر خواهد شد، از ابتدا، مشخص باشد. با تعیین خواسته، دادگاه مکلف است به تمامی خواسته‌های ذکر شده توجه نموده و نسبت به آن نفیاً یا اثباتاً، تصمیم‌گیری نماید. همچنین تعیین خواسته، محدوده دادگاه، از حیث اموری که می‌تواند مورد حکم قرار دهد و همچنین میزان محکوم به را مشخص و دادگاه را از ورود در موضوعات خارج از چهارچوب خواسته و یا بیش از آن ممنوع می‌نماید. قواعد حاکم بر تعیین خواسته دارای مصادیق مختلف می‌باشد؛ یکی از این قواعد این موضوع است که خواسته‌های تعیین‌شده در دادخواست باید با یکدیگر ارتباط کامل داشته باشند و دادگاه بتواند ضمن یک دادرسی به آن‌ها رسیدگی کند وگرنه دادگاه خواسته‌های اقامه شده را از یکدیگر تفکیک نموده و به هر یک در صورت صلاحیت جداگانه رسیدگی می‌کند. همچنین بدون تعیین خواسته دادگاه نمی‌تواند و نباید حکمی در موضوع اختلافات صادر کند. همچنین در دادخواست نباید خواسته تعیین شده مبهم باشد که در صورت ابهام دادگاه باید با اخذ توضیح از خواهان آن را روشن نماید. در حقوق فرانسه نیز قانونگذار فرانسوی به خواهان تکلیف نموده است که به وقت تنظیم یعنی دادخواست، خواسته دقیق خود را برای دادگاه تعیین می‌نماید. طور کلی هدف از این پژوهش تبیین قواعد حاکم بر تعیین خواسته و بهای آن در حقوق ایران و فرانسه است که جهت تحلیل موضوع به بررسی مفهوم خواسته و بهای آن، آثار و شیوه تعیین بهای خواسته و اعتراض به بهای خواسته پرداخته خواهد شد. روش تحقیق نیز به صورت توصیفی تحلیلی می‌باشد.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

.

چکیده [English]

.