گسترش همکاری های فرامنطقه ای اسرائیل با قدرت های نوظهور در دهه دوم قرن بیست و یکم

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی دانشگاه شیراز

2 دانش اموخته کارشناسی ارشد دانشگاه شیراز

10.22034/irr.2021.283078.1960

چکیده

سیاست خارجی اسراییل تحت تأثیر نحوه شکل‌گیری این رژیم، تلاش آن برای بقا و جبران خلأهای ناشی از فقدان روابط منطقه‌ای متوازن و معمول به‌ویژه با همسایگان مهم‌ترین حوزه سیاست‌گذاری این کشور از بدو شکل‌گیری تاکنون بوده است. بر همین مبنا نیز یکی از ویژگی‌های مهم سیاست خارجی اسرائیل در سده جدید تلاش برای توسعه روابط با قدرت-های نوظهور ازجمله اعضای گروه بریکس بوده است. پژوهش حاضر، ضمن توصیف و تبیین ابعاد مختلف روابط اسرائیل با قدرت‌های نوظهور و توضیح سیاست خارجی فرا منطقه‌ای اسرائیل در چارچوب روابط آن با این دسته از قدرت‌ها به این پرسش پاسخ می‌دهد که چرا بعد از سال 2010 نقش قدرت‌های نوظهور در سیاست خارجی فرا منطقه‌ای اسرائیل رو به افزایش بوده است؟ در قالب فرضیه و با بهره‌گیری از روش توصیفی-تبیینی این اعتقاد وجود دارد که افزایش نقش قدرت‌های نوظهور در سیاست خارجی فرامنطقه‌ای اسرائیل متأثر از مجموعه‌ای از عوامل در سطوح گوناگون داخلی، منطقه‌ای و بین‌المللی است. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که در سطح داخلی عواملی مانند اهمیت رشد و توسعه اقتصادی به‌عنوان منبع نوین امنیت و ذهنیت تاریخی رهبران اسرائیل مبنی بر لزوم کسب حمایت قدرت‌ها؛ در سطح منطقه‌ای مؤلفه‌هایی همچون معمای انزوای محیطی در خاورمیانه و ناکارآمدی دکترین پیرامونی و درنهایت در سطح جهانی، اهمیت نقش و جایگاه قدرت‌های نوظهور در نظام بین‌الملل از یک‌سو و نا اطمینانی تل‌آویو از حمایت قدرت‌های غربی در اتخاذ این رویکرد در سیاست خارجی اسرائیل مؤثر بوده است.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Emerging Powers and Israel's Trans-Regional Foreign Policy

نویسندگان [English]

  • fariborz arghavani pirsalami 1
  • fatemeh dabiri 2

1 assistance professor

2 su

چکیده [English]

The most important feature of Israel foreign policy is an attempt to survive, ensure national security and compensation for deficiencies due to the lack balanced and normal regional relations, especially with the neighbours. An Important Feature of Israeli Foreign Policy in the new century has been the attempt to develop relations with emerging powers, including members of the BRICS. The present study, while describing and explaining the various dimensions of Israel's relations with the emerging powers in the political, military and economic fields and explaining Israel's trans-regional foreign policy in the framework of its relations with the emerging powers, answers the question why the role of emerging powers in Israel's trans-regional foreign policy has been increasing since 2010? This Study with using a descriptive-explanatory method, seeks to examine the hypothesis that the growing role of emerging powers in Israel’s foreign policy is affected by a set of factors at the internal, regional and international levels. The findings of this study show that at the domestic level, factors such as the importance of growth and economic development and historical mentality of Israeli leaders to gain support of powers; at the regional level, factors such as The dilemma of regional isolation in the Middle East and the inefficiency of periphery doctrine; at global level factors such as the importance of the role emerging powers in the international system and Tel Aviv's uncertainty about the support of western powers, has been effective in adopting this approach in Israeli foreign policy.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Israel
  • BRICS
  • Middle East
  • Foreign Policy
  • Trans-regional Foreign Policy
احمدی، وحیده (1396) «اسرائیل و کشورهای پیرامونی؛ نفوذ امنیتی با پوشش اقتصادی»، فصلنامه مطالعات راهبردی، تابستان، شماره دوم، صص 113-135.
حاجی یوسفی، امیرمحمد و اسلامی، محسن (1388) «عوامل تأثیرگذار بر سیاست خارجی اسرائیل: ارائه مدلی تحلیلی»، سیاست، پاییز، شماره 11، صص 177-200.
خیری، مصطفی (1397) «روسیه و مناقشه قره‌باغ»، فصلنامه آسیای مرکزی و قفقاز، تابستان، شماره 102، صص 98-123.
زیبایی، مهدی (1397) «سیاست خارجی: ابزار پیشرفت اقتصادی برزیل»، فصلنامه سیاست جهانی، شماره 26، صص 77-98.
سنبلی، نبی (1396) «توسعه صلح‌آمیز: راهبرد چین در نظام بین‌الملل»، فصلنامه سیاست خارجی، سال 21، شماره 4، زمستان، صص 911-926
شریعتی نیا، محسن (1389) «چین و اسراییل: تجارت راهبردی، بازیگران ثالث»، فصلنامه مطالعات منطقه‌ای: اسراییل شناسی-آمریکاشناسی، سال یازدهم، شماره 3، صص 46-73.
گازیروسکی، مارک (1394) سیاست و حکومت در خاورمیانه و شمال آفریقا، ترجمه: عسگر قهرمان پور، تهران: موسسه انتشارات امیرکبیر، چاپ اول
ملکی، محمدرضا و فرزاد محمد زاده ابراهیمی (1388) «روابط ویژه ایالات متحده-اسرائیل و سیاست خاورمیانه­ای دولت باراک اوباما»، فصلنامه بین­المللی روابط خارجی، سال دوم، شماره سوم، پاییز 1389، صص 107-136.
موسی زاده، رضا و بهنام خسروی (1394) «بریکس و نهادسازی بین­المللی»، فصلنامه سیاست خارجی، سال 29، شماره 4، زمستان، صص 111-145.
وثوقی، سعید و مهدی بازوند (1392) «تحول مفهوم امنیت و تأثیر آن بر تحول ساختاری سازمان وحدت آفریقا»، فصلنامه پژوهش‌های روابط بین‌الملل دانشگاه اصفهان، شماره 15، صص 160-135.
مشرق­نیوز (1394) «بریکس-پنج-حرف-تازه-قدرت-های-نوظهور-برای-اقتصاد-جهانی-تصاویر»، (تاریخ مشاهده: 10/10/1398)، در:
Tradingeconomics (2021).A. «اسرائیل، تولید ناخالص داخلی»، (تاریخ مشاهده: 28/07/1400)، در:
 
Tradingeconomics (2021).B. «اسرائیل، تولید ناخالص داخلی»، (تاریخ مشاهده: 28/07/1400)، در:
 
 
Tradingeconomics (2021).C. «اسرائیل، تولید ناخالص داخلی»، (تاریخ مشاهده: 29/07/1400)، در:
 
 
Tradingeconomics (2021).D. «اسرائیل، تولید ناخالص داخلی»، (تاریخ مشاهده: 28/07/1400)، در:
Tradingeconomics (2021).E. «اسرائیل، تولید ناخالص داخلی»، (تاریخ مشاهده: 28/07/1400)، در:
 
 
Tradingeconomics (2021).F. «اسرائیل، تولید ناخالص داخلی»، (تاریخ مشاهده: 28/07/1400)، در:
 
Tradingeconomics (2021).G. «اسرائیل، تولید ناخالص داخلی»، (تاریخ مشاهده: 28/7/1400)، در:
 
Tradingeconomics (2021).H. «اسرائیل، تولید ناخالص داخلی»، (تاریخ مشاهده: 28/07/1400)، در:
Tradingeconomics (2021).I. «اسرائیل، تولید ناخالص داخلی»، (تاریخ مشاهده: 28/07/1400)، در:
 
Tradingeconomics (2021).J. «اسرائیل، تولید ناخالص داخلی»، (تاریخ مشاهده: 27/07/1400)، در:
Tradingeconomics (2021).K. «اسرائیل، تولید ناخالص داخلی»، (تاریخ مشاهده: 27/07/1400)، در:
Trade map (2020) «واردات و صادرات اسرائیل و خاورمیانه»، (تاریخ مشاهده: 28/01/1399)، در
Trade map (2020) «واردات و صادرات کشور اسرائیل و گروه بریکس»، (تاریخ مشاهده: 28/01/1399)، در
 
Arghavani Fariborz, Seyed Javad Salehi, Hossein Alipour (2020) “Developing Sino- Israeli Relations in the Post-Cold War Era: Analyzing Desecuritization Scenarios for Iran”, Migmo Review of International Relations, Vol.13, No.3, pp. 205-224.
Bourtman, Iliya (2006) «Putin and Russia’s Middle Eastern Policy», Middle East Review of International Affairs, 10(2), pp 30-44.
Christensen, Steen Fryba & Xing, Li. (2016) “Emerging Powers, Emerging Markets, Emerging Societies: Global Responses”, In Emerging Powers, Emerging Markets, Emerging Societies. Palgrave Macmillan, London, pp 259-267.
Cohen, Matthew S. & Freilich, Chuck. D. (2015) “War by other means: the Delegitimisation Campaign against Israel”, Israel Affairs, 24(1), pp 1-25.
Dazi-Héni, Fatiha, (6th November 2020), The Gulf States and Israel after the Abraham Accords, available at: https://www.arab-reform.net/publication/the-gulf-states-and-israel-after-the-abraham-accords/.
Freilich, Charles D. (2012) Zion's Dilemmas: How Israel Makes National Security Policy. Cornell University Press.
Freilich, Chuck (2021) “Israel’s National Security Policy” in  The Oxford Handbook of Israeli Politics and Society, Edited by Reuven Y. & et al, Routledge.
Goldstein, Yossi (2011) «Israel's Prime Ministers and the Arabs: Levi Eshkol, Golda Meir and Yitzhak Rabin», Israel affairs, 17(02), pp 177-193.‏
Haibin, Niu (2013) «BRICS in Global Governance».
Hitman, Gadi and Kertcher, Chen (2018), The Case for Arab-Israeli Normalization during Conflict, The Journal for Interdisciplinary Middle Eastern StudiesVol. 2, available at: https://www.researchgate.net/publication/327052507 The Case for Arab Israeli Normalization during Conflict.
Kirton, John & Larioniva, Marina (2018) BRICS and Global Governance, Routledge.
Krasna, Joshua (2018) «Moscow on the Mediterranean: Russia and Israel's Relationship». Russia Foreign Policy Papers.
Liuhto Kari (2018) “The economic relations between Israel and Russia” (observed: 4/22/2021) at: https://www.researchgate.net/publication/327750992_The_economic_relations_between_Israel_and_Russia
Mercopress  (2010) Israel free Trade Agreement Becomes Effective April (observed:2020/02/16) at:
Neuberger, Benyamin (2009). «Israel's Relations with the Third World: (1948-2008) », S. Daniel Abraham Center for international and regional studies.
Ozturk, Asiye (2009) The domestic context of Turkey’s changing foreign policy towards the Middle East and the Caspian Region, (Vol. 10, p. 46). DEU
palestinecampaign, (2019) at: https://www.palestinecampaign.org/
Pinfold, Rob Giest & Peters, Joel (2021) “The limits of Israel’s periphery doctrine: Lessons from the Caucasus and Central Asia”, Mediterranean Politics, Vol.26, No.1, pp.25-49.
Scholvin, Soren (2016) The Geopolitics of Regional Power: Geography, Economics and Politics in Southern Africa. Routledge.
Statista (2021) “Gross domestic product of the BRIC countries from 2015 to 2025” (observed: 4/17/2021) at: https://www.statista.com/statistics/254281/gdp-of-the-bric-countries/#:~:text=The%20BRIC%20countries%20are%20the,See%20global%20GDP%20for%20comparison.
Wehner, Leslie (2017) Emerging Powers in Foreign Policy, Oxford Research Encyclopedia, World Politics.
Wittstock, Alfred ed. (2011) The World Facing Israel, Israel Facing the World: Images and Politics, Frank & Timme Gmbh.
Yossef, Amr (2006) «The Six-Day War Revisited», University of Trento–School of. pp 1-25
Zanotti, Jim, Weiss, Martin A., Ruane, Kathelin A. & Elsea, Jennifer K. (2017) «Israel and the boycott, divestment, and sanctions (BDS) movement», Current Politics and Economics of the Middle East, 8(3), pp 285-328.
Zielińska, Karolina (2020) “Israel’s Periphery Doctrine Prospects for Defining and Studying a Foreign Policy Practice”, Politické vedy, Vol. 23, No.  2, pp. 219-245.