آثار حقوقی مقر در داوری‌های تجاری بین‌المللی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد حقوق خصوصی، دانشگاه آزاد اسلامی، مرکز بین الملل بندر انزلی، بندر انزلی، ایران

2 استادیار گروه حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بندر انزلی، بندر انزلی، ایران

چکیده

مقر به معنای اقامتگاه حقوقی داوری است که آن را به یک نظام حقوقی خاص مرتبط می­نماید. یکی از مسائل واجد اهمیت در داوری­های بین­المللی، تعیین مقر توسط طرفین است زیرا در صورت عدم تعیین آن، سرنوشت برخی مسائل حقوقی، ممکن است از اراده هر یک از طرفین خارج و به داوران یا سازمان داوری وانهاده شود که این امر می­تواند مشکلاتی، از جمله عدم قابلیت پیش­بینی دعوا، را برای آنان ایجاد نماید. با توجه به اهمیت مقر و مسائل حقوقی پیرامون آن در داوری تجاری بین­المللی، در این مقاله، با روشی توصیفی- تحلیلی، آثار حقوقی مقر در داوری­های تجاری بین­المللی را تبیین نموده­ایم. در تبیین آثار حقوقی مقر، بیان نموده­ایم که در واقع، مقر نه تنها به معنای محل برگزاری فرایند داوری در نظر گرفته خواهد شد، بلکه مطابق بسیاری از اسناد بین­المللی و قوانین داخلی، قانون حاکم بر موافقت­نامه داوری و آیین داوری بر اساس مقر تعیین می­شود. همچنین دیوان داوری مکلف است قواعد آمره و نظم عمومی کشور مقر را نیز رعایت کند. در عین حال، مطابق قانون مقر، ممکن است نقشی فعال برای دادگاه­های محلی در فرایند داوری در نظر گرفته شود و آنها خود را صالح جهت مداخله در امور مختلف داوری قلمداد کنند. این امر به ویژه در موضوع ابطال رأی داور بسیار حائز اهمیت است.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

...

نویسندگان [English]

  • Bahareh Seddighi 1
  • Seyyed Morteza Naeemi 2

1 M.A. in Private Law, Islamic Azad University, Bandar Anzali International Center, Bandar Anzali, Iran

2 Assistant Professor of Private Law, Ialamic Azad University, Bandar Anzali Branch, Bandar Anzali, Iran

اسکینی، ر. (1368). «تعارض قوانین در داوری تجاری بین‌المللی»، مجله حقوقی بین­المللی، (11).

جنیدی، ل. (1376). قانون حاکم بر داوری­های تجاری بین المللی.تهران: نشر دادگستر.

.............. . (1378). نقد و بررسی قانون داوری تجاری بین‌المللی. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.

شهبازی­نیا، م. (1386). حل‌وفصل اختلافات ناشی از سرمایه‌گذاری خارجی.تهران: مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های بازرگانی.

شیروی، ع. (1391). داوری تجاری بین‌المللی. تهران: نشر سمت.

مافی، ه و ج پارسافر. (1391). «دخالت دادگاه­ها در رسیدگی­های داوری در حقوق ایران». فصلنامه دیدگاه­های حقوقی. (57) .

محبی، م. (1378). «نظام داوری اتاق بازرگانی بین‌المللی». مجله حقوقی بین‌المللی. (24)، صص 120-31 .

موحد، م. ع. (1386). درس­هایی از داوری­های نفتی: قانون حاکم. تهران: انتشارات کارنامه.

نیکبخت، ح. ر. (1393). داوری تجاری بین­المللی: آیین داوری. تهران: موسسه مطالعات و پژوهش­های بازرگانی.

Barry, M. (2015).The Role of the Seat in International Arbitration: Theory, Practice and Implications for Australian Courts. Available at: http://ssrn.com/abstract=2577623.

Belohlavek, A. (2013).Importance of the Seat of Arbitration in International Arbitration: Delocalization and Denationalization of Arbitration as an Outdated Myth. ASA Bulletin, 31 (2), pp. 262-292.

Bockstiegel, K. H. (1984). The Relevance of National Arbitration Laws for Arbitration under the Uncitral Rules. Journal of International Arbitration, (1), pp. 223-236.

Born, G. (2012). International Arbitration: Law and Practice. The Hague: Kluwer Law International.

Chukwumerije, O. (1994). Choice of Law in International CommercialArbitration. London: Quorum Books

Delaumes, G. (1987). ICSID Arbitration. in Lew, J (ed.) .Contemporary  Problems In International Arbitration. Springer,pp. 23-39

Dharmananda, K. (2002).The Unconscious Choice: Reflection on Determining the Lex Arbitri. Journal of International Arbitration, 19 (2), pp. 151-162.

De Ly, F. (1991).The Place of Arbitration in the Conflicts of Laws of International Commercial Arbitration: An Exercise in Arbitration Planning. Northwestern Journal of International Law and Business, 12 (1), pp. 48-85.

Ferrante, M. (1982).About the Nature (National or A-National, Contractual or Jurisdictional) of ICC Awards under the New York Convention. In The Art of Arbitration. Liber Amicorum and Pieter Sanders, pp. 129-141.

Gaillard, E and J. Savage. (1999). Fouchard, Gaillard and Goldman on       International Commercial Arbitration. The Hague: Kluwer Law International.

Goldman, B. (1984). Complementary Roles of Judges and Arbitrators in Ensuring that International Commercial Arbitration is Effective. In International Arbitration: 60 years of ICC Arbitration: a Look at the Future. Paris: ICC publications.

Janicijevic, D. (2005).Delocalization in International Commercial Arbitration. Law and Politics, 3(1), pp. 63-71

Kaufmann-Kohlier, G. (2003).Globalization of Arbitral Procedure.Vanderbelt Journal of Transnational Law, (36), pp. 1313-1333.

Park, W. (1995).Illusion And Reality in International  Forum Selection.Texas International Law Journal, 30 (1), pp.135-204.

Paulsson, J. (1983).Delocalization of International Commercial Arbitration: When and Why It Matters, ICLQ ,32 (1), pp. 53-61.

…………. . (1986). Arbitration Unbound In Belgium. Arbitration International, 2 (1), pp. 68-73.

Redfern , A and Hunter, M. (2004). Law and Practice of International Commercial Arbitration. London: Sweet & Maxwell.

Rensmann, T. (1998).A national Arbitral Awards-Legal Phenomenon or AcademicPhantom? Journal of International Arbitration, 15 (1), pp. 37-65.

Rubino–Sammartano, M. (2001). International Arbitration: Law and Practice. The Hague: Kluwer Law International, 2nd Edition.

Van den Berg, A. J. (1981).The New York Arbitration Convention of 1958.The Hague: Kluwer Law International.

………………… . (1985).When is an Arbitral Award Nondomestic under the New York Convention of 1958? Pace Law Review, 6 (1), pp. 25-65.