انجمن ایرانی روابط بین الملل پژوهش های روابط بین الملل 2251-8444 16 1 2026 05 22 The Melting of Regional Institutions in Latin America: A Case Study of ALBA, UNASUR, and the Pacific Alliance ذوب شدگی نهادهای منطقه ای در آمریکای لاتین: مطالعه موردی آلبا، اوناسور و اتحادیه‌اقیانوس‌آرام 239914 10.22034/irr.2026.549895.2774 FA امین صادقی بکیانی دکتری علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران 0009-0000-9291-005X Journal Article 2025 09 28 This study aims to analyze the transformation of regional institutions in Latin America within the framework of liquid regionalism and the phenomenon of institutional "melting." The research is qualitative, employing an inductive approach and a comparative case study strategy. The population consists of regional organizations in Latin America, with ALBA, UNASUR, and the Pacific Alliance selected as purposive cases. Data were collected through official documents, academic articles, and analytical reports. Validity and reliability were ensured via triangulation and comparative analysis. Data were analyzed using qualitative content analysis based on the typology of liquid regionalism—consultation, cooperation, and integration. Findings indicate that institutional melting is a structural crisis driven by weak institutionalization, ideological fragmentation, and lack of sustained regional leadership. ALBA and Unasur have suffered the most, while the Pacific Alliance, despite trade growth, has failed to achieve deep integration. It is concluded that liquid regionalism is a structural shift toward temporary, consultative arrangements, and resistance requires stronger institutionalization and long-term commitments این پژوهش با هدف تحلیل تحولات نهادهای منطقه‌ای در آمریکای لاتین در چارچوب مفهوم منطقه‌گرایی سیال و بررسی پدیده "ذوب شدن" نهادها انجام شده است. روش تحقیق کیفی و بر اساس رویکرد استقرایی و استراتژی تحلیل موردی تطبیقی است. جامعه پژوهش، نهادهای منطقه‌ای فعال در آمریکای لاتین بوده و نمونه‌های مورد بررسی شامل سه نهاد کلیدی آلبا، اوناسور و اتحادیه‌اقیانوس‌آرام هستند که به‌روش گلوله برفی (نمونه‌گیری هدفمند) انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مطالعه اسناد رسمی، مقالات علمی و گزارش‌های تحلیلی گردآوری شدند. روایی و پایایی داده‌ها با استفاده از چندمنبعی و تحلیل تطبیقی تضمین شد. تحلیل داده‌ها به‌روش تحلیل محتوای کیفی و با استفاده از چارچوب تیپولوژی منطقه‌گرایی سیال (مشاوره، همکاری، یکپارچگی) انجام گرفت. یافته‌ها نشان می‌دهد که ذوب شدن این نهادها نتیجه یک بحران ساختاری است که در آن ضعف نهادمندی، گسست‌ایدئولوژیک و عدم رهبری پایدار، نقش کلیدی داشته‌اند. آلبا و اتحادیه کشورهای امریکای‌جنوبی بیشترین آسیب را دیده‌اند، در حالی که اتحادیه‌اقیانوس‌آرام با وجود رشد تجاری، در سطح یکپارچگی عمیق با شکست مواجه شده است. نتیجه‌گیری این است که منطقه‌گرایی سیال یک تحول ساختاری است که نهادهای منطقه‌ای را به سمت آرایش‌های مقطعی و مشاوره‌ای سوق می‌دهد و مقاومت در برابر آن نیازمند تقویت نهادمندی و تعهدات بلندمدت است.