انجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-844410420210219Eclecticism; A new approach to Explaining International Crisesگلچین گرایی؛ رهیافتی نو برای تبیین بحران های بین المللی73812484310.22034/irr.2021.124843FAسید محمدامین آبادیگروه روابط بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی تهرانسید جلالدهقانی فیروزآبادیگروه روابط بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی تهران0000-0003-1055-531XJournal Article20200513Although International crisis are one of the main study subjects of the Discipline of International Relations , but it seems that Explanation of these crisis in the Discipline seriously is a challenging matter. The Root of this challenge is mainly related to the Relationship between Theories of International Relations and International Crisis. The Fundamental question which is significant in this field is that according to the parsimony and meta theoretical basics of IR Theories which just verified specific kind of knowledge, Are these theories capable to explain international crisis which there are different and various variables in different levels that affect their creation and their Escalations? This Article Attempts to answer this key question and The main hypothesis applied for answering This question includes: Given to the complicated situation of international crisis and interference of very different variables and players in various level including individual, governmental, regional, structural and system level, using just one and unique theory for explanation of them , providing incapable and weak understanding of the main cause of their creation , Escalation and management of these crisis. For this reason, The International crisis can be better explained using the Eclecticism approach.با وجود این که بحران های بین المللی یکی از سرفصل های اصلی مطالعاتی رشته روابط بین الملل است؛ اما به نظر می رسد که تبیین آن در دیسیپلین روابط بین المل دچار چالش جدی و اساسی می باشد. بنیان این چالش نیز به نسبت بین نظریه های روابط بین المل و بحران های بین المللی بر می گردد. اساسی ترین پرسشی که در این میان مطرح می باشد این است که آیا انتظار از نظریه های روابط بین الملل با توجه به گزیده گویی و مبانی فرانظری آنها که تنها نوع خاصی از دانش را معتبر می دانند؛ برای توضیح بحران های بین المللی که متغیرهای زیادی در سطوح مختلف در ایجاد و تشدید آنها دخالت دارد انتظار به جایی است؟ این مقاله تلاش می کند به این پرسش کلیدی پاسخ دهد و فرضیه اصلی نیز در پاسخ به این سئوال این است که به دلیل پیچیدگی بحران های بین الملی و دخالت تعداد زیادی از متغیرها و بازیگران در سطوح فردی ، دولتی ، منطقه ای ،ساختاری و نهادی ، اکتفا به یک نظریه واحد برای تبیین آنها درک ناقص و ضعیفی از علل ایجاد و گسترش و شیوه های مدیریت این بحران ها ارائه می کند؛ به همین دلیل با استفاده از رهیافت گلچین گرایی بهتر می توان به تبیین بحران های بین المللی پرداخت.https://www.iisajournals.ir/article_124843_595f75051e5cdab4e85ec6e2e0a0d6ac.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-844410420210219Experimental Theory in International Relationsنظریهپردازی تجربی در روابط بینالملل398012283810.22034/irr.2021.122838FAبهرامعین الهی معصومدانشجوی دکتری گروه روابط بین الملل، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایراناحسانکاظمیاستادیار گروه علوم سیاسی، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.Journal Article20210105In the social sciences, in general, and in the field of international relations, in particular, much attention was paid to theory, but the process of constructing or developing this theory, namely the theory, has been neglected by scientists in this field. There is a controversy about the theory and the beginning of it between social scientists, while viewers think of the beginning of science and theory as the theory, the empiricists view the theory as observable. Empirical theory is a process that begins with observation and ends with theory, and in this process there are various stages that generally involve two stages of the ground of exploration and the field of arbitration. The empirical theory seeks to explain the relationship between the elements of reality studied and the explanation of why the law acts or the laws of reality. Also, the theory has predictive power that can be used by analogy. The empirical theory seeks to explain the relationship between the elements of reality studied and the explanation of why the law acts or the laws of reality. Also, the theory has predictive power that can be used by analogy. Finally, explanation and prediction can be further extended and, based on existing theory, into scenario planning and appropriate strategies. In this regard, the purpose of the present research is to describe and explain the science of the development of the theory, and consequently, from observation to prescribing, using the descriptive and analytical method.آنچه در علوم اجتماعی، به طور عام، و در رشتۀ روابط بینالملل، به طور خاص، بسیار مورد توجه بوده نظریه است اما فرایند ساختن یا شکلگیری این نظریه، یعنی نظریهپردازی، مورد غفلت دانشمندان این حوزه بوده است. در رابطه با نظریهپردازی و آغاز آن بین دانشمندان علوم اجتماعی اختلاف نظر وجود دارد، در حالیکه چشمانداز گرایان آغاز علم و نظریهپردازی را نظریه تصور میکنند، تجربهگرایان نظریه را مسبوق بر مشاهده میدانند. نظریهپردازی تجربی فرایندی است که از مشاهده آغاز شده و به نظریه ختم میشود و در این فرایند مراحل مختلفی وجود دارد که به طور کلی دو مرحلۀ زمینۀ اکتشاف و زمینۀ داوری را در بر میگیرد. نظریۀ تجربی در صدد تبیین رابطۀ اجزاء واقعیت مورد مطالعه و تبیین چرایی عملکرد قانون یا قوانین مبین واقعیت است. همچنین نظریه از قدرت پیشبینیکنندگی برخوردار است که با توسل به قیاس ممکن میشود. در نهایت میتوان از تبیین و پیشبینی نیز فراتر رفته و بر مبنای نظریۀ موجود به سناریونویسی و تجویز راهبردهای مقتضی پرداخت. در این راستا، هدف پژوهش حاضر این است تا با استفاده از روش توصیفی و تحلیلی، فرایند پیشرفت نظریهپردازی، و به تبع، علم را از مشاهده تا تجویز توصیف و تبیین کند.https://www.iisajournals.ir/article_122838_28aa6ab297b5b5d76a19035acf5f89c0.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-844410420210219Investigating the Political-Economic Parameters of the Decline of the United States of Americaبررسی پارامترهای سیاسی-اقتصادی افول ایالات متحده آمریکا8112412283910.22034/irr.2021.122839FAشهرهپیرانیاستادیار گروه علوم سیاسی و مطالعات انقلاب اسلامی دانشگاه شاهد تهران0000-0001-8287-2600سید عبدالهرضویاستادیار گروه اقتصاد و مدیریت انرژی دانشگاه صنعت نفتJournal Article20210119Just as it is natural for powers to rise and fall on the world stage, so it is natural for them to decline and fall. There are several factors involved in this rise and fall, depending on the strength of the advantage; War, economics, the costs of being a superpower, global politics, the decline of ideologies, and the like are among the most important reasons for this decline. The United States, which began its rise on the world stage in the 19th century, became an international hegemonic power after the end of the Cold War and the collapse of the Soviet Union. However, from that time on, there were signs of a decline in this power. Studies have shown that the United States in terms of political indicators such as democracy, human rights, soft power (education, graduate education and the number of foreign students, assistance to less privileged countries, etc.), military power (military budget and military spending of rival powers) , Economic power and other indicators of hegemonic superiority, its distance from other global competitors is narrowing. The present article seeks to examine the political-economic factors of this country that lead to economic decline. Our main question is what are the effective political-economic factors of the decline of American hegemony? The method of this article is qualitative of descriptive-analytical type that uses documentary and library sources to answer the main questionبه همان اندازه که برآمدن و ظهور قدرت ها در عرصه جهانی امری طبیعی است، افول و فرود آنها نیز امری طبیعی است. عوامل متعددی بسته به نوع قدرت برتری در این صعود و افول نقش دارند؛ جنگ، اقتصاد، هزینههای ناشی از ابرقدرت بودن، سیاستهای جهانی، افول ایدئولوژی ها و مواردی از این دست از مهمترین دلایل این افول هستند. ایالات متحده آمریکا که دوران صعود در عرصه جهانی را از قرن نوزدهم آغاز کرده بود، پس از پایان جنگ سرد و با فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، به عنوان یک قدرت هژمون در عرصه بینالملل شناخته شد. با این وجود از همان زمان نشانه هایی مبنی بر افول این قدرت نیز قابل مشاهده بود. مطالعات نشان داده که ایالات متحده از نظر شاخصهای سیاسی همانند دمکراسی، حقوق بشر، قدرت نرم (آموزش، تحصیلات تکمیلی و تعداد دانشجویان خارجی،کمک به کشورهای کمتر برخوردار و...)، قدرت نظامی(بودجه نظامی و هزینههای نظامی قدرتهای رقیب) ، قدرت اقتصادی و سایر شاخص های برتری هژمونیک، فاصله اش با سایر رقبای جهانی در حال کاهش است. مقاله حاضر درصدد است عوامل سیاسی- اقتصادی این کشور که منجر به افول اقتصادی را بررسی نموده. سوال اصلی ما این است که عوامل موثر سیاسی- اقتصادی افول هژمون آمریکا کدامند؟ روش این مقاله کیفی از نوع توصیفی تحلیلی است که از منابع اسنادی و کتابخانه ای برای پاسخ به سوال اصلی بهره می برد.https://www.iisajournals.ir/article_122839_7e8ac03e3c707b464bc7c3ae4de32400.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-844410420210219The obstacles of endogenous regionalism in Copenhagen security theory In the Middle Eastموانع فزاینده ى منطقهگرایی درون زا در خاورمیانه از منظر مکتب کپنهاگ12514612284010.22034/irr.2021.122840FAسید محمدحسینیعضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزیJournal Article20210119This article intends to use the Copenhagen security theory to address the factors affecting endogenous regionalism and from that perspective, to pathologies the two trends of endogenous and extroverted regionalism in the Middle East. The author's main strategy for initiating endogenous regionalism is the beginning of a neighborhood policy by influential regional powers that are subject to cultural and civilizational power. Iran is a regional power firstly, is subject to cultural and civilizational power, and secondly, the release of its power depends on reducing regional tensions, reducing the interventions of extra-regional powers and starting the process of endogenous or introspective regionalism. The main question is: What are the most important obstacles to endogenous regionalism in West Asia and how can I.R.Iran activate its neighborhood policy to achieve endogenous regionalism in West Asia?<br /> answering this question, we tested this hypothesis: active structural conflicts in the region, incomplete economics, a reciprocal lifestyle, and a paradoxical pattern of friendship and enmity are the most important obstacles to endogenous regionalism in the Middle East. Also, the self-confidence of the political elites of the regional powers, due to the strong culture and civilization to start the neighborhood policy, the material and spiritual capacities necessary to build trust and participation and try to reduce regional tensions in a slow process, reduce negative interventions of foreign powers in the West. It provides Asia with the necessary conditions for the realization of endogenous regionalism. Article discusses the consequences of the process of Arab normalization with Israel for regionalism.این مقاله در نظر دارد با بهره از نظریه امنیتی کپنهاگ به عوامل مؤثر بر منطقهگرایی درونزا بپردازد و از آن زاویه، دو روند منطقهگرایی درونزا و برونگرا در خاورمیانه را آسیبشناسی نماید. راهکار اصلی نویسنده برای آغاز منطقهگرایی درونزا، آغاز سیاست همسایگی از جانب قدرتهای مؤثر منطقهای است که مستظهر به قدرت فرهنگی و تمدنی هستند. ایران همان قدرت منطقهای است که اولأ مستظهر به قدرت فرهنگی و تمدنی است و ثانیأ آزادشدن قدرت آن در گرو کاهش تنشهای منطقهای، کاهش مداخلات قدرتهای برون منطقهای و آغاز فرایند منطقهگرایی درونزا و یا دروننگر است. پرسش اصلی مقاله عبارت است از: مهمترین موانع منطقهگرایی درون زا در غرب آسیا چیست و جمهوری اسلامی ایران چگونه میتواند سیاست همسایگی به منظور تحقق منطقهگرایی درونزا در غرب آسیا را فعال کنند؟ در پاسخ به این سوال این فرضیه را در محک آزمون قرار دادهایم که: تعارضات ساختاری فعال در منطقه، اقتصاد غیر مکمل، سبک زندگی متعاکس و الگوی دوستی و دشمنی متناقض مهمترین موانع منطقهگرایی درونزا در خاورمیانه است. همچنین اعتماد به نفس الیت سیاسی قدرتهای منطقهای، مستهظر به فرهنگ و تمدن قوی برای آغاز سیاست همسایگی، ظرفیت های مادی و معنوی لازم برای اعتماد سازی و مشارکت طلبی و تلاش برای کاهش تنشهای منطقهای در یک فرآیند بطیئیی، کاهش مداخلات منفی قدرتهای خارجی در غرب آسیا را فرآهم میکند و زمینههای لازم را برای تحقق منطقهگرایی درونزا فراهم میکند. در این مقاله به پیامدهای روند عادی سازی اعراب با اسرائیل برای منطقهگرایی نیز پرداخته میشودhttps://www.iisajournals.ir/article_122840_61472c6172ebb47dea7593df6231488d.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-844410420210219Monitoring and Executive Institutions of Election in Iran and Turkeyنهادهای اجرائی و نظارتی انتخابات در ایران و ترکیه14717612285210.22034/irr.2021.122852FAهاوریمدرسدانشجوی دکتری علوم سیاسی، گرایش سیاستگذاری عمومی، گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایرانجلیلنائبیاناستاد و عضو هیأت علمی، گروه تاریخ، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.پرویزاحدیاستادیار گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز، تبریز ایرانJournal Article20210119The issue of Election monitoring and execution is a powerful tool in promoting democracy, political rights and principled goverance. Examining the pathology of this issue, challenges and dangers involved in the process of applying the tactics behind the institutions in charge of these matters is one of the main concerns of the rulers and political elites. In this way, using the election experiences of countries that have a suitable political, cultural and social atmosphere appropriate to the political climate of Iran, could be a useful option. Iran and its western neighbor Turkey have passed through similar processes in establishing their modern nation-states. Historical similarities, the independence-seeking policies of the two countries against imperialism, ethnic, religious, and in some cases even linguistic commonalities prove that the similarities between the two countries are not a new phenomenon. In this article, with a comparative approach, we compare the monitoring and executive institutions of Iran and Turkey and discuss the performance of these institutions. بحث نظارت و اجرای انتخابات به عنوان ابزاری قدرتمند در ترویج دموکراسی، حقوق سیاسی و حکمرانی اصولی میباشد. بررسی و آسیبشناسی این بحث، خطرات و چالشهای درگیر با اعمال و تاکتیکهای نهادهای متولی این امور از اهم دغدغههای حکمرانان و نخبگان سیاسی میباشد. در این میان استفاده از تجارب کشورهایی که فضای سیاسی، فرهنگی و اجتماعی مناسبی در خور فضای سیاسی کشور ایران را دارند، گزینه مفیدی میباشند. . ایران و همسایه غربی آن ترکیه، پروسههای مشابهی در بنای دولت-ملتهای مدرن خود سپری کردهاند. تشابهات تاریخی، سیاستهای استقلالطلبانه دو کشور در مقابل امپریالیسم، اشتراکات قومی، دینی و در برخی موارد حتی زبانی گواه این است که شباهتهای دو کشور پدیدهی جدیدی نیست. در این مقاله با رویکردی تطبیقی، به مقایسه نهادهای نظارتی و اجرایی ایران و ترکیه پرداخته و عملکرد این نهادها را مورد بحث قرار میدهیمhttps://www.iisajournals.ir/article_122852_80ab0265432ce311fb13600ba76b135d.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-844410420210219Wahhabism Dysfunctions and bin Salman Deepening Gap with Saudi Arabia's Wahhabistsکژکارکردهای وهابیسم و تعمیق شکاف بن سلمان با وهابیون عربستان سعودی17720412285610.22034/irr.2021.122856FAعبدالرضاعالیشاهیدانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطباییابراهیمبرزگراستاد علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائیمحمدباقرخرمشاداستاد علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطباییعباسعلیرهبرعضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطباییJournal Article20210119The presence of Muhammad ibn Salman as Crown Prince and his extensive reforms have profoundly changed the Saudi system and posed major threats to the position of the great Wahhabi scholars. For this reason, this article is an attempt to answer the question: what changes the position of traditional Wahhabism in Saudi Arabia has changed since Muhammad bin Salman took office. The authors' hypothesis emphasizes that the gap between him and the Wahhabis has deepened since bin Salman took office. The research method of the descriptive analytical article and the findings of the article based on Sprages's research theory represent four macro stages. First; Traditional Wahhabism and its conservative ideologues are Saudi Arabia's great problem for developing and following the example of the West. In the second stage, Ibn Salman believes that the scope of authority of Wahhabi scholars, religious context and the lack of presence of intellectual classes and supporters of reformist ideas are the causes and factors of these problems. In the stage of drawing the utopia, Ibn Salman believes that secularism and personalization of religion should be realized in Saudi Arabia, the gradual cessation of Wahhabism and fundamentalism should not be exported to the countries of the region, and Saudi secularism should be modeled for the Arabs in the Middle East. It must significantly reduce the powers of the great Wahhabi scholars, revive women's rights, diminish religious and Islamic values, form a new class of pro-Western intellectuals, and gradually remove Wahhabi teachings from the Saudi education systemحضور محمد بن سلمان در مقام ولیعهدی و اصلاحات وسیع وی، نظام سعودی را با تحولات عمیقی مواجه نموده و جایگاه علمای اعظم وهابی را با تهدیدات عمده ای مواجه نمود به همین سبب، مقاله حاضر تلاشی است برای پاسخ به این سوال که جایگاه وهابیسم سنتی در عربستان سعودی از زمان به روی کارآمدن محمد بن سلمان در مقام ولایتعهدی چه تغییراتی کرده است؟ فرضیه نویسندگان تاکیدی است بر این مسئله که از زمان تصدی ولایتعهدی بن سلمان، شکاف ها میان او و وهابیون تعمیق یافته است. روش تحقیق مقاله تحلیلی توصیفی و یافته های مقاله بر اساس تئوری جستاری اسپریگنز نشان دهنده چهار مرحله کلان است. در مرحله نخست؛ وهابیسم سنتی و ایدئولوگ های محافظه کار آن مشکل بزرگ عربستان برای توسعه و الگوبرداری از غرب هستند. در مرحله دوم بن سلمان معتقد است که دامنه اختیارات گسترده علمای وهابی، بافت مذهبی و فقدان حضور طبقات روشنفکر و حامی تفکرات اصلاحات، علل و عوامل این مشکلات می باشد. در مرحله ترسیم ذهنی آرمانشهر بن سلمان معتقد است بایستی به تحقق سکولاریسم و شخصی سازی مذهب در عربستان، توقف تدریجی صدور ایدئولوژی وهابیسم و بنیادگرایی به کشورهای منطقه و الگو سازی سکولاریسم سعودی برای اعراب خاورمیانه اقدام نماید و در نهایت در مرحله چهارم یا ارائه درمان بن سلمان عقیده دارد بایستی به کاهش چشمگیر دامنه اختیارات علمای اعظم وهابی، احیای حقوق زنان، کمرنگ شدن ارزش های دینی و اسلامی، شکلگیری طبقه جدید روشنفکران حامی غرب و حذف تدریجی آموزه های وهابیسم از نظام آموزشی عربستان سعودی مبادرت نماید.https://www.iisajournals.ir/article_122856_926c249707101976407a4b0b8a9835b2.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-844410420210219Suggestion for the future; the "Non-Government's Council of International Peace and Security" is a systematic and strategic approach to resolving the hegemonic crises of the international arenaشورای مردمنهاد صلح و امنیت بینالمللی، رویکردی سیستمی و استراتژیک به حلوفصل بحرانهای هژمون ساخت عرصه بینالملل20524012283710.22034/irr.2021.122837FAغلامرضاکحلکیدانشجوی دکتری روابط بین الملل، گروه حقوق و علوم سیاسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایرانعبدالرضابایدانشیار علوم سیاسی و روابط بین الملل، گروه حقوق و علوم سیاسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران.(نویسنده مسئول).علیمحمد زادهاستادیار علوم سیاسی و روابط بین الملل، گروه حقوق و علوم سیاسی، واحد شاهرود، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهرود، ایران.Journal Article20210112Disagreements in the national arena are inevitable; but the inefficiency of the common methods of resolving disagreements at the national level, Also the failure of international interventions, leads to their spillover to the international arena; by the crossing of disagreements from the border of conflict relationships and entering the crisis range, the actions of the actors of the international community are out of balance, due to, international peace and security are being challenged. The present article tries to answer the question of how to prevent the spillover of national differences to the international arena and to create conflict and crisis in the organization of the international community? <br /> In this research, with a practical method and through documentary and library study, while examining the common methods of resolving international Disagreements, a strategic model is proposed so that international peace and security can be experienced in the global arena. For this purpose, the following article proposes the formation of "non-government's Council of International Peace and Security". A proposal for the realization of the "Innate Custom" of peacebuilder that based on a comprehensive approach, systematic and strategic. Proposal for the future…اختلافها در عرصه ملی امری اجتنابناپذیر هستند؛ اما ناکارآمدی روشهای رایج حلوفصل اختلافها در سطح ملی و نیز عدم موفقیت مداخلههای بینالمللی، سرایت آنها را به عرصه بینالملل به دنبال دارد؛ با عبور اختلافها از مرز تعارض و ورود به محدوده بحرانی، کنشهای کنشگران جامعه بینالملل از تعادل خارجشده و درنتیجه، صلح و امینت در عرصه بینالملل به چالش کشیده میشود. نوشتار پیش رو، تلاش می کند تا به این پرسش پاسخ دهد که چگونه می توان در وضعیتی که رویکردهای هژمون گرایانه در عرصه بین الملل تشدید بحران ها را موجب می شوند، از سرایت اختلاف های ملی به عرصه بین الملل و ایجاد تعارض و بحران در سازمان جامعه بین المللی ممانعت به عمل آورد؟ در این پژوهش، با روشی کاربردی و از طریق مطالعه اسنادی و کتابخانه ای، ضمن بررسی روشهای رایج حلوفصل اختلافهای بینالمللی، مدل استراتژیکی پیشنهاد می شود تا از رهگذر آن، بتوان تحقق صلح و امنیت بینالمللی را در عرصه جهانی تجربه کرد. در واقع، نظر به ناکارآمدی روش های رایج حل و فصل اختلاف ها در عرصه بین الملل، نوشتار پیش رو، پیشنهاد تشکیل «شورای مردمنهاد صلح و امنیت بینالمللی» را ارائه مینماید؛ پیشنهادی که به منظور تحقق عرف فطری موجدِ صلح و مبتنی بر رویکردی جامع، سیستمی و استراتژیک ارائه میشود. پیشنهادی که به آینده تعلق دارد...https://www.iisajournals.ir/article_122837_6525e5649ea1575aaa99ad87a7b3eca3.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-844410420210219Expansion of export-oriented agricultural value chains in line with global developments based on resistance economy policiesتوسعه زنجیره ارزش محصولات کشاورزی صادرات محور در راستای تحولات جهانی مبتنی بر سیاستهای اقتصاد مقاومتی24126812284310.22034/irr.2021.122843FAفیروزهحاج علی اکبریاستادیار گروه مدیریت، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایرانسحراسدزاده منجیلیدانشجوی دکتری مدیریت بازرگانی (گرایش بازاریابی)، گروه مدیریت، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایرانمحمدطالقانیدانشیار گروه مدیریت دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشتمهرانمهدی زادهکارشناس ارشد مدیریت صنعتی دانشگاه گیلان، مدرس دانشگاه های پیام نور و علمی کاربردی استان گیلان، رشت، ایرانJournal Article20210119Developing and strengthening agricultural value chains for domestic and foreign markets can be a powerful tool to alleviate poverty and tackle the challenge of food security and resilience in times of crisis and shock, especially in developing countries. Consider development now and help implement resilient and extroversion-based resistance economy policies that neglect to reduce investment and job loss. In this regard, the research objectives identify the internal-external factors in the value chain of tea products and provided strategies for organizing and sustaining this product for the production prosperity;Because this issue is very important in terms of achieving the macro policies of the system and the economic, social, environmental, competitive and security objectives.Therefore, the research is an applied and analytical survey in which qualitative approach is used.First, an overview of the research background is done and using a comparative analytical approach, the tea value chains of the top countries were comparisioned, then, to gather data from tea industry experts, at first, the strengths and weaknesses, opportunities and threats were identified by using brain storming and in order to aggregate internal and external factors, polling forms were distributed among the experts.After collecting data, 12 strengthes, 24 weaknesses, 21 opportunities and 24 threats were combined;It was found that the tea status in Iran is far from desirable position and in line with the prosperity ofتوسعه و مقاومسازی زنجیرههای ارزش محصولات کشاورزی میتواند به عنوان یک ابزار قدرتمند در راستای کاهش فقر و مبارزه با چالش امنیت غذایی و تابآوری در مواقع بحرانی و شوکآور به ویژه در کشورهای در حال توسعه مورد توجه قرار گیرد و به اجرای سیاستهای اقتصاد مقاومتی مبنی بر درونزا و بروننگر بودن کمک کند و بیتوجهی به آن باعث کاهش سرمایهگذاری و از بین رفتن فرصتهای شغلی شود. در این راستا، اهداف پژوهش شناسایی عوامل مؤثر داخلی و خارجی زنجیره ارزش محصول استراتژیک چای و ارائه راهبردهایی برای توسعه پایدار زنجیره ارزش این محصول جهت رونق تولید در نظر گرفته شد؛ زیرا این موضوع به لحاظ تحقق سیاستهای کلان نظام از نظر اقتصادی، اجتماعی، زیستمحیطی، رقابتی و سیاسی- امنیتی از اهمیت بالایی برخوردار است. لذا پژوهش بلحاظ هدف کاربردی، از نوع پیمایشی- تحلیلی و در آن از رویکرد کیفی بهره گرفته شد. بدین ترتیب ابتدا مروری بر مبانی نظری و پیشینه پژوهش انجام گرفته و با بهرهگیری از رویکرد تحلیلی مقایسهای، زنجیرههای ارزش چای کشورهای برتر بررسی شد؛ سپس برای گردآوری دادهها، ابتدا نقاط قوت و ضعف، فرصتها و تهدیدها طی جلسات هماندیشی انفرادی و گروهی (طوفان ذهنی) احصاء و به منظور جمعبندی عوامل داخلی و خارجی، فرمهای نظرسنجی میان خبرگان صنعت چای توزیع گردید. پس از گردآوری فرمها، 12 نقطه قوت، 24 نقطه ضعف، 21 فرصت و 24 تهدید جمعبندی و در راستای ساماندهی و توسعه آن،راهبردهای یکپارچگی استراتژیک/ بهینه سازی بخشهای تولیدی و راهبردهای تولید صادراتمحور و رسوخ در بازار ارائه گردید.https://www.iisajournals.ir/article_122843_e65eb6ba3701c107cdd1eb43da31f6e2.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-844410420210219The Role of Second Way Diplomacy in Iran-US Relations: A Case Study of Sports Diplomacy (1998-2019)نقش دیپلماسی مسیر دوم در مناسبات ایران و آمریکا: مطالعه موردی دیپلماسی ورزشی(2019-1998)26929012521810.22034/irr.2021.125218FAسودابهمختاریدانشجوی دکتری روابط بین الملل،گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل، واحد بین الملل کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، جزیره کیش، ایرانگارینهکشیشیان سیرکیگروه علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران، ایران0000-0001-8645-7295Journal Article20201226Today, the use of soft power and its localization in the evolution of the global economic-political system is an undeniable necessity that can be examined in three dimensions: cultural, economic and political. One of the sub-variables in the cultural sector is sports. Also, with the transformation of post-Cold War conflicts, first-line diplomacy, which is a way of resolving conflicts over interests and power, could not resolve conflicts alone. Hence, other methods, such as second-line diplomacy, came to the aid of formal diplomacy with the aim of removing the roots of the conflict and played a complementary role. This technique, which is performed by informal individuals and in informal settings, is one of the most effective steps towards providing peace at the formal level, and one of the second types of diplomacy is sports diplomacy. This qualitative research using data-based theory method seeks to answer the question that what is the role of second-line diplomacy in Iran-US relations in the field of sports diplomacy? The research tools are interviews and the statistical population is sports managers. The results showed that four broad lines including multilateral development, solidarity, communication management and international prestige with their subcategories as the main components of second-line diplomacy are more effective in Iran-US relations, and second-line diplomacy, especially sports diplomacy. Can be much more effective in critical situations; Where formal diplomacy is unable to resolve conflicts of interest and power.امروزه، کاربرد قدرت نرم و بومیسازی آن در تحولات نظام اقتصادی - سیاسی جهانی ضرورتی انکارناپذیر است که آن را در سه بعد فرهنگی، اقتصادی و سیاسی میتوان مورد بررسی قرار داد. یکی از متغیرهای فرعی در بخش فرهنگی، ورزش میباشد. همچنین با تغییر شکل منازعات بعد از جنگ سرد، دیپلماسی مسیر اولکه روشی برای حل منازعات بر سر منافع و قدرت است به تنهایی قادر به حل منازعات نبود. از این رو روشهای دیگری از جمله دیپلماسی مسیر دوم با هدف رفع ابعاد ریشهای منازعه به کمک دیپلماسی رسمی آمده و نقش مکمل را ایفا نمود. این تکنیک که توسط افراد غیررسمی و در محیطهای غیررسمی صورت میگیرد یکی از گامهای مؤثر در راستای فراهمآوردن زمینه صلح در سطوح رسمی است و یکی از گونههای دیپلماسی مسیر دوم، دیپلماسی ورزشی است. این پژوهشکه به روش کیفی و با استفاده از شیوه تئوری داده بنیان انجام گرفته، به دنبال پاسخ به این سئوال استکه نقش دیپلماسی مسیر دوم در مناسبات ایران و آمریکا، در حیطه دیپلماسی ورزشی چیست؟ ابزار تحقیق مصاحبه بوده و جامعه آماری مدیران ورزشی میباشند. نتایج تحقیق نشان داد که چهار ردیف گسترده شامل توسعه چندجانبه، همبستگی، مدیریت ارتباطات و پرستیژ بین المللی با زیرطبقههای خود به عنوان مؤلفههای اصلی دیپلماسی مسیر دوم در مناسبات ایران و آمریکا مؤثرترند، و دیپلماسی مسیر دوم، بخصوص دیپلماسی ورزشی میتواند اثرگذاری به مراتب بیشتری در شرایط بحرانی داشته باشد؛ جاییکه دیپلماسی رسمی قادر به حل منازعات منافع و قدرت نمیباشد.https://www.iisajournals.ir/article_125218_eaafd42cc66f5bc45106162a311e3127.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-844410420210219Formulating the scenarios of the future of peace and security of contemporary international system, with laying emphasis on components of the comprehensive securityتدوین سناریوهای آینده صلح و امنیت نظام بینالملل معاصر با تأکید بر مؤلفههای امنیت جامع29131612805710.22034/irr.2021.128057FAخادم علیتهذیبیگروه علوم سیاسی و روابط بین الملل، واحد بین الملل کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، جزیره کیش، ایرانرضاسیمبراستاد گروه علوم سیاسی دانشگاه گیلان0000-0001-5111-1075Journal Article20210309Editing the future scenarios of peace and security of contemporary national council emphasizes on the comprehensive security. From this perspective, after expansion of the conceptual space of the subjective, while studying the components, effective on security such as 3 components of economic, environment and Human right, based on method of scenario- writing will determine the next probability scenarios of international scenarios. The findings of the research indicates that firstly, the comprehensive security is a approach in which security category has not been considered from view of politically and military, but is including the intertwined components such as human rights, global economic and environment , secondly, the security category in contemporary international council, still is usually military & Political oriented , despite the efforts, performed for achievement of its comprehensiveness. This subject has caused to security in political and military forms can’t create peace and stability in an international council, but the comprehensive security components such as human rights, global economic and environment are that can supply the part of peace and security for future of the contemporary international council. This article indicates that with consideration to increasing growth of environmental crises throughout the world , the scenarios , related to environment is probable and preferred in the future security of contemporary international council, so the environmental critics are more effective on international security proportional to economic and human rights.پژوهش حاضر درصدد تدوین سناریوهای آینده صلح و امنیت نظام بینالملل معاصر با تأکید بر مؤلفههای امنیت جامع است. از این منظر پس از بسط فضای مفهومیموضوع، ضمن بررسی مؤلفههای مؤثر بر امنیت از جمله سه مؤلفه اقتصاد، محیط زیست و حقوق بشر، بر اساس روش سناریو نویسی سناریوهای محتمل آینده امنیت بینالملل را مشخص خواهد نمود. یافتههای تحقیق حکایت از آن دارند که اولاً؛ امنیت جامع، رهیافتی است که در آن به مقوله امنیت، صرفاً از نگاه سیاسی و نظامی نگریسته نمیشود، بلکه مؤلفههای درهم تنیدهای همچون حقوق بشر، اقتصاد جهانی و محیط زیست را در خود جای داده است، ثانیاً؛ مقوله امنیت در نظام بینالملل معاصر علیرغم تلاشهای صورت گرفته برای تحقق جامعیت آن، هنوز عمدتاً نظامی و سیاسیمحور است. این موضوع سبب شده تا امنیت در اشکال سیاسی و نظامی نتواند صلح و ثبات را در نظام بینالملل محقق کند، بلکه مؤلفههای امنیت جامع همچون حقوق بشر، اقتصاد جهانی و محیط زیست است که میتواند تأمینبخش صلح و امنیت برای آینده نظام بینالملل معاصر باشد. این مقاله به این نتیجه رسیده است که با توجه به رشد فزاینده بحرانهای زیست محیطی در سطح جهان، سناریوهای مرتبط با محیط زیست در امنیت آیندهِ نظامِ بینالملل معاصر محتمل و مرجح است و لذا بحرانهای محیط زیستی تأثیر به مراتب بیشتری به-نسبت اقتصاد و حقوق بشر برامنیت بینالمللی خواهد داشت.https://www.iisajournals.ir/article_128057_ec97f3e370ad149f0f5108bd99368680.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-844410420210219Risk management of banks and financial institutions in payment based on letters of credit in foreign tradeمدیریت ریسکهای بانکها و موسسات مالی در پرداخت بر مبنای اعتبارات اسنادی در تجارت خارجی31733815498210.22034/irr.2022.356023.2244FAغلامرضاکریمیدکترا حقوق خصوصی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال.Journal Article20220814Letter of credit is considered as one of the most important payment methods in foreign trade, which has been the focus of foreign trade activists for its successful operation in managing transaction risks for decades. However, this method of payment regarding letters of credit and including banks could not cover all the risks associated with this method of payment, which if not paid attention to, the interests of banks may be significantly damaged or will be very difficult to access. In this regard, in this article, while paying attention to the many risks that banks face in the process of payment based on letters of credit in foreign trade, providing practical solutions on how to manage these risks has been considered. The material presented in this research shows that by taking appropriate measures, the possibility of letters of credit risks for banks can be significantly reduced and and in this reason, banks are advised to pay constant attention to the provided methods for the management of the risks in the payment process, in accordance with the letters of credit.اعتبارنامه اسنادی به عنوان یکی از مهمترین روشهای پرداخت در تجارت خارجی محسوب میشود که در طول دهههای متوالی کارکرد موفقیت آمیز آن در مدیریت ریسکهای معامله، مورد توجه فعالان در تجارت خارجی بوده است. با این وجود این روش پرداخت در خصوص اطراف اعتبار اسنادی و از جمله بانکها نتوانسته تمام ریسکهای همراه با این روش پرداخت را پوشش دهد که در صورت عدم توجه به آنها، منافع بانکها ممکن است به نحو قابل توجهی تضییع شود و یا امکان دست یابی به منافع بانکها بسیار دشوار شود. در این راستا ضمن توجه به ریسکهای متعددی که بانکها در پروسه پرداخت بر مبنای اعتبارنامه اسنادی با آنها مواجه هستند، ارائه راهکارهای عملی در خصوص چگونگی مدیریت این ریسکها در این مقاله مورد توجه قرار داده شده است. مطالبه ارائه شده در این مقاله نشان میدهد با اتخاذ اقدامات مناسب، میتوان امکان تحقق ریسکهای اعتبارنامه برای بانکها را تا حد قابل توجهی کاهش داد و از این جهت به بانکها توصیه میشود در پروسه پرداخت بر مبنای اعتبارنامه، همواره به راهکارهای ارائه شده برای مدیریت ریسکها توجه داشته باشند. تا از این طریق در مالیه بین المللی و تجارت و بازرگانی دولت ها قادر شوند که از عدم قطعیت در مراودات مالی و بانکی در قلمرو ملی و بین المللی بکاهند.https://www.iisajournals.ir/article_154982_28de0f2036a9ffdf0f4e27ea6bbecae4.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-844410420210219Orientation of the media policies of the Ahmadinejad and Rouhani administrations with an emphasis on the nuclear issueجهت گیری سیاست های رسانه ای دولت های احمدی نژاد و روحانی با تاکید بر مساله هسته ای33936116240710.22034/irr.2022.374430.2304FAعلیرئیسی فردانشجوی دکتری، گروه علوم سیاسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران.بهمنکشاورز قاسم آبادیاستادیار، گروه علوم سیاسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران.سید فرشیدجعفری پایبندیاستادیار، گروه روابط بینالملل، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران.مهدیخوش خطیاستادیار، گروه علوم سیاسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران.Journal Article20221126.<span class="HwtZe" lang="en"><span class="jCAhz ChMk0b"><span class="ryNqvb">The adminiateration of Mahmoud Ahmadinejad and the adminiateration of Hassan Rouhani have had different orientations in political, economic and cultural fields.</span></span> <span class="jCAhz ChMk0b"><span class="ryNqvb">This article deals with the general media orientation of the Ahmadinejad and Rouhani eras, and in this regard raises the question, what is the difference between the general direction of the media policies of the Ahmadinejad and Rouhani eras?</span></span> <span class="jCAhz ChMk0b"><span class="ryNqvb">In Essen's answer, the hypothesis has been put to the test that the general direction of the Ahmadinejad government's media policy was based on persuasion of domestic public opinion and achieved global consensus against Iran's nuclear program, but Rouhani's adminiateration simultaneously emphasized on persuasion of domestic public opinion.</span></span> <span class="jCAhz ChMk0b"><span class="ryNqvb">and foreign, caused the breaking of the international consensus against the Islamic Republic of Iran.</span></span> <span class="jCAhz ChMk0b"><span class="ryNqvb">In this article, based on the theory of constructivism and using the analytical-comparative method, the media policies of Ahmadinejad and Rouhani governments are focused.</span></span> <span class="jCAhz ChMk0b"><span class="ryNqvb">And due to the importance and prominence of the nuclear issue of the Islamic Republic of Iran in these two periods, the media policies of the two mentioned governments have been given attention around this issue.</span></span> <span class="jCAhz ChMk0b"><span class="ryNqvb">The findings of this article show that in national macro issues, media policy in the direction of national interests should pay attention to the persuasion of foreign stakeholders in addition to internal persuasion.</span></span></span>دولت محمود احمدی نژاد و دولت حسن روحانی در زمینه های سیاسی اقتصادی و فرهنگی جهت گیری های متفاوتی داشته اند. این مقاله به جهت گیری کلی رسانه ای دوره احمدی نژاد و دوره روحانی پرداخته است و در این راستا این سوال را مطرح می کند که جهت کلی سیاست های رسانه ای دوره احمدی نژاد و دوره روحانی چه تفاوتی دارد؟ در پاسخ اسن فرضیه به آزمون گذاشته شده است که جهت کلی سیاسـت رسانه ای دولت احمدی نژاد بر اقناع افـکار عمومی داخلی پایه گذاری شد و اجماع جهانی علیه بـرنامه هـسته ای ایران را در پی آورد، امـا دولت روحـانی بـا تـاکیـد همزمان بر اقناع افکار عمومی داخلی و خارجی، موجبات شکستن اجمـاع جهـانی علیه جمهوری اسلامی ایران را فراهم آورد. در این مقاله بر مبنای نظریه سازهانگاری و با بهرهگیری از روش تحلیلی - مقایسهای، بر سیاستهای رسانهای دولتهای احمدینژاد و روحانی تمرکز شده است. و باتوجه به اهمیت و برجستگی مساله هسته ای جمهوری اسلامی ایران در این دو دوره بسیاست های رسانه ای دو دولت مذکور حول این مساله مورد توجه قرار گرفته است. یافته های این مقاله نشان می دهد که در موضوعات کلان ملی سیاست رسانه ای در جهت منافع ملی باید علاوه بر اقناع داخلی بر اقناع کنشگران ذی نفع خارجی نیز توجه داشته باشد.https://www.iisajournals.ir/article_162407_388b4ad20767e62a128970f5603e69b7.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-844410420210219Actions of Russian politicians to advance political goals in the occupation of Tabriz in World War I.اقدامات سیاست مداران روسیه برای پیشبرد اهداف سیاسی دراشغال تبریز در جنگ جهانی اول36337717529710.22034/irr.2022.309889.2062FAعلیتاروردی نسبدانشجوی دکتری گروه تاریخ، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایرانمعصومهقره داغیاستادیار گروه تاریخ، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران0000-0001-8321-4562عباسقدیمی قیداریاستاد گروه تاریخ، دانشکده حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایراننازلیاسکندری نژاداستادیار گروه تاریخ، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایرانJournal Article20211010In this article, an attempt is made to summarize the actions of the Russians in Iran, to be the basis for the analysis of their ideas, in other words, the intellectual foundations of the Russians, in the areas of individual ethics and respect for human rights, government and foreign policy, according to behavioral manifestations. They have been explained; overviews show that their theoretical framework was based on what we call "anti-values" today; Thus, the preservation of human dignity has no place in their thinking, and moral vices are rippling through their behavior and are not considered anti-value (lying, resorting to force, deception, etc.), on the other hand, lawlessness and Violation of the law in foreign relations is their intellectual basis; therefore, achieving pre-determined or planned goals is considered prior to the observance of the law, and self-centeredness takes precedence over the central law, therefore, they have not been able to They should shine a light on themselves and use their power in oppressing others because they considered their victory in the defeat of others, while if they had the right plan, they would have considered their victory in line with the victory of others and instead of creating chaos. , Implemented the plan of peace and tranquility for the world and Iranians and specifically the city of Tabriz according to their power.در این مقاله کوشش شده است، خلاصه عملکرد روسها در ایران، مبنای تحلیل اندیشههای آنان قرار گیرد، به عبارت دقیقتر، مبانی فکری روسها، در حوزههای اخلاق فردی و رعایت حقوق انسانی، حکومت و سیاست خارجی، طبق تجلیات رفتاری آنان تبیین شده است؛ بررسیهای اجمالی، اثبات کننده این است که چارچوب نظری آنان، بر آنچه ما امروز «ضد ارزشها» مینامیم، استوار بوده است؛ بدین ترتیب بر اساس شواهد گردآوری شده در این مقاله، حفظ کرامت انسانی، جایگاهی در تفکرات آنان ندارد، و رذایل اخلاقی در رفتارهای آنان موج می زند و ضد ارزش تلقی نمیشود، از جمله دروغ گویی، توسل به زور، نیرنگ و دیگر رذیلت های اخلاقی، از سوی دیگر، قانون گریزی و قانون ستیزی در روابط خارجی، شالوده فکری آنان را تشکیل میدهد؛ لذا رسیدن به اهداف از پیش، تعیین یا طراحی شده، بر رعایت قانون مقدم شناخته میشود و خود محوری بر قانون محوری ارجحیت دارد، از این رو، نتوانستهاند، کارنامه درخشانی از خود به یادگار بگذارند و از قدرت خویش، در ظلم به دیگران استفاده کردهاند چون پیروزی خود را در شکست دیگران تلقی نمودهاند در حالی که اگر تدبیر صحیح داشتند، پیروزی خود را همگام با پیروزی دیگران میدانستند و به جای آشوب آفرینی، طرح صلح و صفا را برای جهانیان و ایرانیان ومشخصا شهر تبریز با توجه به قدرتی که داشتند، اجرا میکردند. این مقاله به روش تبیینی انجام شده است و روش گردآوری داده ها نیز کتابخانه ای استhttps://www.iisajournals.ir/article_175297_e48dbfb3fb8739c1ae891005c403c63a.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-844410420210219Explanation of the uprising of the Turkmens of Estrabad against the Russians in 1916 ADتبیین قیام ترکمنهای استرآباد علیه روسها در سال 1916میلادی36537719584110.22034/irr.2023.375306.2309FAستاربردیفجوریدانشجویدکتری تاریخ، واحدبجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران.رجبعلیوثوقیمطلقاستادیارگروه تاریخ، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران.امیدسپهریراداستادیارگروه تاریخ ، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران.Journal Article20221203Among the events that happened at the end of the Qajar period in Astarabad province, the uprising of the Turkmens along with other residents of Astarabad province against the Russians in 1916. Was. During the World War, the Russians tried to hire Iranian youths on this side of the border by occupying the northern areas of Iran to send them to the war fronts. This caused the Turkmens to rise against the Russians. This article aims to investigate the reasons for the presence of Russians in the territory of Iran by using the historical research method, after the conclusion of the Akhal Agreement and the stabilization of the borders, and to analyze the reasons for the uprising of the Turkmens and the people of Astarabad against the Russians. The general purpose of this research is to investigate the causes and phenomena of this problem and how it happened and the goals of the Russian government on this side of the borders. The findings of the research indicate that the rebellion against the Russians had its roots in the colonial policies of that government based on the recruitment of Turkmen and other residents of Astarabad to be sent to the fronts of World War I, which was met with resistance by the Turkmen of Astarabad state. In the meantime, the central government of Iran was also passive and did not provide special support to its citizens against the Russians.از جمله وقایعی که در اواخر دوره قاجار در ایالت استرآباد روی داد، قیام ترکمنها به همراه سایر اهالی ایالت استرآباد علیه روسها در سال 1916م. بود. روسها در خلال جنگ جهانی با اشغال نواحی شمال ایران سعی داشتند در این سوی مرز با اجیر کردن جوانان ایرانی آنها را به جبهههای جنگ اعزام نمایند، این مهم باعث قیام ترکمنها علیه روسها گردید. این مقاله بر آن است تا با استفاده از روش تحقیق تاریخی، به بررسی دلایل حضور روسها در درون خاک ایران ، پس از عقد قرارداد آخال و تثبیت مرزها بپردازد و دلایل قیام ترکمنها و اهالی استرآباد علیه روسها، را مورد واکاوی قرار دهد. هدف کلی این تحقیق بررسی علل و عوامل پدیداری این مسأله و چگونگی وقوع آن و اهداف دولت روس در این سوی مرزها می باشد. یافته های تحقیق حاکی از آن است که شورش علیه روسها ریشه درسیاستهای استعماری آن دولت مبتنی بر سربازگیری از میان ترکمنها و سایر اهالی استرآباد جهت اعزام به جبهههای جنگ اول جهانی داشته که با مقاومت ترکمنهای ایالت استرآباد مواجه شده است. در این میان دولت مرکزی ایران نیز منفعل بوده و حمایت خاصی را از اتباع خود در مقابل روسها ننمود.https://www.iisajournals.ir/article_195841_907349b9eb105ece2dd56816a94dce15.pdf