انجمن ایرانی روابط بین الملل پژوهش های روابط بین الملل 2251-8444 16 1 2026 05 22 Study and analysis of the intersection and connection between political science and cognitive science بررسی و تحلیل نقطه تلاقی و پیوند علوم سیاسی و علوم شناختی 243046 10.22034/irr.2026.543188.2755 FA غلامعلی سلیمانی دانشیار علوم سیاسی، گروه انقلاب و اندیشه سیاسی در اسلام، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0002-7459-3799 Journal Article 2025 08 28 Cognitive science is a new science that studies the mind and mental processes. Despite the increasing expansion of cognitive science and the formation of interdisciplinary study areas between cognitive science and other disciplines, the relationship between cognitive science and political science has received less attention from researchers so far. However, the issue of the present research is how to establish a connection and intersection between political science and cognitive science? In other words, how can the achievements and findings of cognitive science be helpful in our understanding of politics? It seems that there are areas and territories in the field of political science that can be studied and examined with the findings of cognitive science; If we consider politics as “judgment and choice among different options before individuals”, we can say that the focal point that is actually the intersection and connection between these two sciences is the category of “reasoning, choosing and decision-making”, which, like political science, is at the center of attention of cognitive sciences, and the aim of this research is to examine the relationship between the two and discover the various and numerous angles of this relationship. In this research, to show the relationship between political science and cognitive science, the intersection of these two sciences, namely “reasoning, choosing and decision-making”, has been discussed and examined in four important interdisciplinary categories: cognitive map, environmental barriers, cognitive biases and the role of feelings and emotions. علوم شناختی، دانشی نوپا است که ذهن و فرایندهای ذهنی را مورد مطالعه قرار می‌دهد. با وجود گسترش روزافزون علوم‌شناختی و شکل‌گیری حوزه های مطالعاتی بین رشته‌ای بین علوم شناختی با سایر رشته‌ها، تاکنون ارتباط میان علوم شناختی و علوم سیاسی کمتر مورد توجه محققان قرار گرفته است. با این وصف، مساله پژوهش حاضر این است که چگونه می‌توان بین علوم سیاسی و علوم شناختی پیوند و تلاقی برقرار کرد؟ به بیان دیگر دستاوردها و یافته‌های علوم شناختی چگونه می تواند در فهم ما از سیاست راهگشا باشد؟ به نظر می‌رسد در رشته علوم سیاسی، حوزه‌ها و قلمروهایی وجود دارد که با یافته‌های علوم شناختی قابل مطالعه و بررسی است؛ اگر در یک تعریف گسترده، سیاست را «داوری و انتخاب میان گزینه‌های مختلف پیش روی افراد» بدانیم، می‌توان گفت نقطه کانونی که در واقع تلاقی و پیوند میان این دو علم است، مقوله «استدلال، انتخاب و تصمیم‌گیری» است که همانند علوم سیاسی در کانون توجه علوم شناختی قرار دارد و هدف این پژوهش بررسی رابطه میان این دو و کشف زوایای مختلف و متعدد این ارتباط است. در این پژوهش برای نشان دادن ارتباط میان علم سیاست و علوم شناختی، نقطه تلاقی این دو دانش یعنی «استدلال، انتخاب و تصمیم‌گیری» در چهار مقوله مهم بین رشته‌ای؛ نقشه شناختی، موانع محیطی، سوگیری‌های شناختی و نقش احساسات و عواطف مورد بحث و بررسی قرار گرفته است

انجمن ایرانی روابط بین الملل پژوهش های روابط بین الملل 2251-8444 16 1 2026 05 22 The Transformation of China's Foreign Policy Paradigm and Its Impact on China–India Relations (1978–2024) تحول پارادایم سیاست خارجی چین و تأثیر آن بر روابط چین و هند (۲۰۲۴-۱۹۷۸) 233119 10.22034/irr.2025.555998.2791 FA محمد یحیی پناهی دانشجوی دکتری گروه علوم سیاسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران 0009-0005-1938-8521 سید امیر نیاکویی عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران 0000-0001-8865-8824 Journal Article 2025 10 29 With the evolution in the logic of China's foreign policy, we have seen the development of economic-commercial relations and the control and management of border situations with India. Despite challenges, this process has had sufficient stability and continuity to benefit the people's welfare. The main question of this research is: what paradigm shifts has the logic of China's foreign policy undergone between 1978 and 2024, and how has this transformation affected the country's relations with India? In response, the main hypothesis of this article states that the paradigmatic shift dominant in the logic of China's foreign policy since 1978 has been the prioritization of the economic developmentalism paradigm. The Spartan Theory, which emphasizes the importance of leaders' beliefs and structural constraints, is used to analyze this matter. The research method is descriptive-analytical, and data collection is based on library and documentary sources. The perceptual framework of Chinese leaders is the independent variable, while the development of economic-commercial relations and the management and control of border situations with India are the dependent variables. با تحول در منطق سیاست خارجی چین شاهد توسعه روابط اقتصادی-تجاری و کنترل و مدیریت اوضاع مرزی با هند هستیم. این امر علی رغم مشکلات و چالش‌ها از ثبات و تداوم کافی در جهت رفاه مردم برخوردار بوده است. پرسش اصلی این پژوهش بر این مبنا استوار است که پارادایم حاکم بر منطق سیاست خارجی چین در فاصله 2024-1978 دستخوش چه تحولی شده است و این تحول چگونه روابط این کشور با هند را تحت تاثیر قرار داده است؟ در پاسخ فرضیه اصلی این مقاله بیان می‌دارد که تحول پارادایمی که از 1978 به بعد در منطق سیاست خارجی چین حاکم شده است، در اولویت قرار دادن پارادایم توسعه‌گرایی اقتصادی می‌باشد. در تحلیل این امر از نظریه اسپارت‌ها که بر اهمیت عنصر اعتقادات رهبران و محدودیت-های ساختاری تاکید دارد، استفاده شده است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و روش جمع آوری داده ها به صورت کتابخانه ای و اسنادی است. چارچوب ادراکی رهبران چین متغیر مستقل و توسعه روابط اقتصادی- تجارتی و مدیریت و کنترل اوضاع مرزی با هند متغیرهای وابسته می باشند.

انجمن ایرانی روابط بین الملل پژوهش های روابط بین الملل 2251-8444 16 1 2026 05 22 Buck-passing System as a Security Order in East Asia: Requirements and Contexts for US Action نظام احالۀ مسئولیت به‌مثابه نظم امنیتی در شرق آسیا: الزام‌ها و بسترهای کنش ایالات‌متحده 233984 10.22034/irr.2025.534887.2729 FA فاطمه نقی بیرانوند دانش آموخته کارشناسی ارشد روابط بین الملل، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران 0009-0008-3771-3334 فریبرز ارغوانی پیرسلامی دانشیار روابط بین الملل، گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران 0000-0002-6180-7751 Journal Article 2025 07 15 The evolving geopolitical crisis in East Asia, coupled with China's rise as a global power, has prompted the United States to adopt the Buck-passing strategy to manage the regional security order in response to emerging challenges. This article examines the structure of the East Asian security order, analyzes the United States' approach to shaping this order, and explores the requirements and contexts reflected in the implementation of the US Buck-passing strategy. The study utilizes a descriptive-explanatory methodology, drawing on the theoretical frameworks of Buck-passing and regional order theory. The findings suggest that the East Asian security order is shaped by requirements at national, regional, and global levels, encompassing military, political, and economic interests, the development of regional institutions, and the transition from a unipolar to a multipolar system. Furthermore, the implementation of the US Buck-passing strategy is grounded in the domestic capacities of regional states and the influence of regional and international institutions. ژئوپلیتیک بحران در شرق آسیا و ظهور چین به‌عنوان یک قدرت جهانی باعث شده است تا ایالات‌متحده در واکنش به چالش‌های نوظهور امنیتی، استراتژی «احالۀ مسئولیت» را به‌عنوان ابزاری برای مدیریت نظم امنیتی منطقه‌ی شرق آسیا در پیش گیرد. این مقاله با هدف ارائه تصویری از نظم امنیتی در شرق آسیا و شناسایی رویکرد امریکا در هدایت این نظم در تلاش است تا به این پرسش پاسخ دهد که اجرای نظام احالۀ مسئولیت ایالات‌متحده امریکا در نظم امنیتی در شرق آسیا در چارچوب چه الزام‌ها و بسترهایی نمود می‌یابد؟ پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی–تبیینی و بر پایه چارچوب نظری احالۀ مسئولیت و نظریه نظم منطقه‌ای سامان یافته است. یافته‌ها نشان می‌دهند که نظم امنیتی شرق آسیا مبتنی بر الزامات متنوعی در سطوح ملی، منطقه‌ای و جهانی است؛ از جمله الزامات نظامی، سیاسی و اقتصادی کشورها، تحولات نهادهای منطقه‌ای و روند گذار از نظم تک‌قطبی به نظم چندقطبی. همچنین، بسترهای اجرای استراتژی احالۀ مسئولیت از سوی آمریکا، در ظرفیت‌های داخلی کشورها و نقش‌آفرینی نهادهای منطقه‌ای و بین‌المللی نهفته است.

انجمن ایرانی روابط بین الملل پژوهش های روابط بین الملل 2251-8444 16 1 2026 05 22 Strategic Ambiguity and Multidimensional Synergy in Russia's Hybrid War Against Ukraine ابهام راهبردی و هم‌افزایی چندبعدی، جنگ هیبریدی روسیه علیه اوکراین 238417 10.22034/irr.2026.547687.2771 FA نوح داوری دانشجوی دکتری روابط بین الملل دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رفسنجان، رفسنجان، ایران 0009-0003-6414-2155 سید سعید سیدی دانش آموخته کارشناسی ارشد روابط بین الملل دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران 0009-0003-9055-2123 سید مهدی میری دانشجوی دکتری روابط بین‌الملل دانشکده حقوق،الهیات و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران. Journal Article 2025 09 19 this study, focusing on Russia’s hybrid war against Ukraine, the aim is to explain the role of strategic ambiguity and the multidimensional synergy of military, economic, cyber, informational and other instruments in facilitating Russia’s attainment of its political objectives. main research question is: in Russia’s hybrid war against Ukraine, how does the use of strategic ambiguity and multidimensional coordination among these instruments affect Russia’s ability to achieve its political goals? The research hypothesis is that the employment of strategic ambiguity and multidimensional synergy among military, economic, cyber, informational and other tools within the framework of Russia’s hybrid war against Ukraine, by creating a gray zone between war and peace, complicating the direct attribution of responsibility, disrupting the opponent’s decision-making process, and strengthening Moscow’s levers of pressure and bargaining, overall facilitates Russia’s achievement of its desired political objectives. study adopts a qualitative approach and a descriptive-analytical method, and is based on documentary data, official reports, military doctrines and secondary analyses. The findings show that Russia’s hybrid warfare, through the systematic use of strategic ambiguity, the involvement of formal and informal actors, the integration of battlefield operations with information-cyber warfare, and weaponization of economic and energy instruments, creates a gray zone between war and peace in which it becomes possible to manage tensions, increase leverage and advance political objectives without relying on the classical model of conventional warfare. Accordingly, hybrid model grounded in strategic ambiguity and multidimensional coordination functions as an effective instrument for advancing Russia’s political objectives in the Ukraine crisis. در این پژوهش با تمرکز بر جنگ هیبریدی روسیه علیه اوکراین، تلاش شده است نقش ابهام راهبردی و هم‌افزایی چندبعدی ابزارهای نظامی، اقتصادی، سایبری، اطلاعاتی و... در تسهیل دستیابی روسیه به اهداف سیاسی خود تبیین شود. سوال اصلی پژوهش این است که در جنگ هیبریدی روسیه علیه اوکراین، استفاده از ابهام راهبردی و هماهنگی چندبعدی میان ابزارها چگونه بر دستیابی روسیه به اهداف سیاسی خود تأثیر می‌گذارد؟ فرضیه پژوهش نیز بر این موضوع استوار است که به‌کارگیری ابهام راهبردی و هم‌افزایی چندبعدی میان ابزارهای نظامی، اقتصادی، سایبری، اطلاعاتی و... در چارچوب جنگ هیبریدی روسیه علیه اوکراین، با ایجاد فضای خاکستری میان جنگ و صلح، دشوارسازی انتساب مستقیم مسئولیت، اختلال در فرایند تصمیم‌گیری حریف و تقویت اهرم‌های فشار و چانه‌زنی مسکو، به طور کلی دستیابی روسیه به اهداف سیاسی مورد نظر خود را تسهیل می‌کند. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش توصیفی ـ تحلیلی، مبتنی بر داده‌های اسنادی، گزارش‌های رسمی، دکترین‌های نظامی و تحلیل‌های ثانویه انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که جنگ هیبریدی روسیه از طریق استفاده نظام‌مند از ابهام راهبردی، بهره‌گیری از بازیگران رسمی و غیررسمی، تلفیق عملیات میدانی با جنگ اطلاعاتی-سایبری و سلاح‌سازی ابزارهای اقتصادی و انرژی، فضایی خاکستری میان جنگ و صلح ایجاد می‌کند که در آن امکان مدیریت تنش، افزایش اهرم‌های فشار و پیشبرد اهداف سیاسی بدون اتکا به الگوی کلاسیک نبرد متعارف فراهم می‌شود. بر این اساس، الگوی هیبریدی مبتنی بر ابهام راهبردی و هماهنگی چندبعدی، به‌عنوان ابزاری کارآمد در خدمت تحقق اهداف سیاسی روسیه در بحران اوکراین عمل می‌کند.

انجمن ایرانی روابط بین الملل پژوهش های روابط بین الملل 2251-8444 16 1 2026 05 22 The Melting of Regional Institutions in Latin America: A Case Study of ALBA, UNASUR, and the Pacific Alliance ذوب شدگی نهادهای منطقه ای در آمریکای لاتین: مطالعه موردی آلبا، اوناسور و اتحادیه‌اقیانوس‌آرام 239914 10.22034/irr.2026.549895.2774 FA امین صادقی بکیانی دکتری علوم سیاسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران 0009-0000-9291-005X Journal Article 2025 09 28 This study aims to analyze the transformation of regional institutions in Latin America within the framework of liquid regionalism and the phenomenon of institutional "melting." The research is qualitative, employing an inductive approach and a comparative case study strategy. The population consists of regional organizations in Latin America, with ALBA, UNASUR, and the Pacific Alliance selected as purposive cases. Data were collected through official documents, academic articles, and analytical reports. Validity and reliability were ensured via triangulation and comparative analysis. Data were analyzed using qualitative content analysis based on the typology of liquid regionalism—consultation, cooperation, and integration. Findings indicate that institutional melting is a structural crisis driven by weak institutionalization, ideological fragmentation, and lack of sustained regional leadership. ALBA and Unasur have suffered the most, while the Pacific Alliance, despite trade growth, has failed to achieve deep integration. It is concluded that liquid regionalism is a structural shift toward temporary, consultative arrangements, and resistance requires stronger institutionalization and long-term commitments این پژوهش با هدف تحلیل تحولات نهادهای منطقه‌ای در آمریکای لاتین در چارچوب مفهوم منطقه‌گرایی سیال و بررسی پدیده "ذوب شدن" نهادها انجام شده است. روش تحقیق کیفی و بر اساس رویکرد استقرایی و استراتژی تحلیل موردی تطبیقی است. جامعه پژوهش، نهادهای منطقه‌ای فعال در آمریکای لاتین بوده و نمونه‌های مورد بررسی شامل سه نهاد کلیدی آلبا، اوناسور و اتحادیه‌اقیانوس‌آرام هستند که به‌روش گلوله برفی (نمونه‌گیری هدفمند) انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مطالعه اسناد رسمی، مقالات علمی و گزارش‌های تحلیلی گردآوری شدند. روایی و پایایی داده‌ها با استفاده از چندمنبعی و تحلیل تطبیقی تضمین شد. تحلیل داده‌ها به‌روش تحلیل محتوای کیفی و با استفاده از چارچوب تیپولوژی منطقه‌گرایی سیال (مشاوره، همکاری، یکپارچگی) انجام گرفت. یافته‌ها نشان می‌دهد که ذوب شدن این نهادها نتیجه یک بحران ساختاری است که در آن ضعف نهادمندی، گسست‌ایدئولوژیک و عدم رهبری پایدار، نقش کلیدی داشته‌اند. آلبا و اتحادیه کشورهای امریکای‌جنوبی بیشترین آسیب را دیده‌اند، در حالی که اتحادیه‌اقیانوس‌آرام با وجود رشد تجاری، در سطح یکپارچگی عمیق با شکست مواجه شده است. نتیجه‌گیری این است که منطقه‌گرایی سیال یک تحول ساختاری است که نهادهای منطقه‌ای را به سمت آرایش‌های مقطعی و مشاوره‌ای سوق می‌دهد و مقاومت در برابر آن نیازمند تقویت نهادمندی و تعهدات بلندمدت است.

انجمن ایرانی روابط بین الملل پژوهش های روابط بین الملل 2251-8444 16 1 2026 05 22 Internal Factors Influencing State-Building and Nation-Building in Afghanistan: An Expert Perspective (2001–2022) عوامل داخلی مؤثر بر دولت‌ـ‌ملت‌سازی افغانستان: دیدگاه خبرگان(2022-2001) 234202 10.22034/irr.2025.540497.2748 FA سید برهان الطافی گروه علوم سیاسی و روابط بین‌الملل دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه گیلان 0009-0009-3866-9467 احمد جانسیز دانشیار گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل دانشگاه گیلان مهدی هدایتی شهیدانی دانشیار گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل دانشگاه گیلان 0000-0002-5145-8885 Journal Article 2025 08 10 The present study aims to identify the internal factors influencing the process of state–nation building in Afghanistan from 2001 to 2022, based on the perspectives of university professors and international relations experts. This research was conducted through in-depth interviews with 15 university professors and international relations specialists. The study is grounded in a conceptual theoretical framework that integrates concepts such as fragile state, social constructivism, elite circulation, and mosaic society. Using thematic analysis, the research identifies the most significant internal factors affecting the state–nation building process in Afghanistan from the viewpoint of academic experts and international relations scholars. The central question of the study is: which elements and components do university professors and international relations experts consider the most important internal factors in state–nation building in Afghanistan between 2001 and 2022? According to the findings, participants generally highlighted four major themes: the rapid growth of media, the formation of an electoral system, the social and political participation of women, and the emergence of civil society over the past two decades as key internal factors in the state–nation building process. However, respondents also noted that all these influential factors faced significant challenges, including a fragile state, lack of rule of law, administrative corruption, and dependence on foreign support. The results indicate that during the two decades of the republican system, the process of state–nation building was undermined and ultimately failed due to the intensification and . پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل مؤثر داخلی بر روند دولت ـ ملتسازی در افعانستان از 2022 ـ 2001، خوانش استادان دانشگاه و کارشناسان روابط بینالملل، از طریق انجام مصاحبه عمیق با 15 تن از اساتید دانشگاه و کارشناسان روابط بینالملل انجام شدهاست. این تحقیق مبتنی بر تجمیع مفاهمیمی چون دولت شکننده، ساختارگرایی اجتماعی، چرخ نخبگان و جامعه موزاییکی به‌عنوان چارچوب مفهومی ـ نظری، با استفاده از روش تحلیل مضمون مهم‌ترین عوامل موثر بر روند دولت‌ ـ ملت‌سازی در کشور را از منظر استادان دانشگاه و آگاهان حوزه روابط‌ بین‌الملل در افغانستان شناسایی کردهاست. سوال اصلی پژوهش این است که استادان دانشگاه و کارشناسان روابط‌ بین‌الملل، کدام عناصر و مولفه‌ها را به‌عنوان مهم‌ترین عوامل داخلی دولت ـ ملت‌سازی در افغانستان از سال 2001 تا 2022 می‌دانند؟ براساس یافتههای این تحقیق، مشارکت کنندگان به‌طور کلی چهار مضمون عمده؛ یعنی رشد روزافزون رسانه‌ها، شکل‌گیری نظام انتخاباتی، مشارکت اجتماعی و سیاسی زنان و شکل‌گیری جامعه مدنی طی این دو دهه را به‌عنوان عوامل داخلی مؤثر بر روند دولت ـ ملتسازی در افغانستان عنوان کردهاند. این در حالی است که به باور پاسخگویان پژوهش، همه عوامل تاثیرگذار با چالش‌هایی مواجه بودهاند که از آن جمله به دولت شکننده، فقدان حاکمیت قانون، فساداداری و وابستگی به حمایتهای خارجی صریحا اشاره شده است. نتایج تحقیق حاکی از آن‌است که در طی دو دهه نظام جمهوریت، فرآیند دولت ـ ملتسازی به دلیل تقویت و گسترش چالش‌های فوق و برخی عوامل تأثیرگذار خارجی دیگر، کمر خم نموده و به شکست مواجه گردید.

انجمن ایرانی روابط بین الملل پژوهش های روابط بین الملل 2251-8444 16 1 2026 05 22 The Responsibility of the Successor State in Syria Regarding Foreign Support مسئولیت دولت جانشین در سوریه در قبال حمایت خارجی 246543 10.22034/irr.2026.538630.2740 FA محمدجواد حیدریان دولت آبادی دانشگاه خوارزمی 0000-0003-2975-1716 احسان علی اکبری بابوکانی دانشگاه اصفهان Journal Article 2025 08 02 Since 2011, Syrian crisis has evolved into one of most complex regional and international conflicts, marked by the collapse of central authority of Assad regime and the emergence of non-state and quasi-state actors. In this context, foreign support particularly from regional powers such as Turkey and Israel has played a pivotal role in shaping battlefield dynamics and political developments. This paper focuses on the post-Assad period and the rise of a new successor state under leadership of Ahmad al-Shar’a (Joulani) in northwestern Syria, offering a legal analysis of the successor state’s responsibility for consequences of prior foreign support to non-state actors. From the perspective of international law, study examines the principles of continuity of state obligations and the responsibility of successor states regarding past commitments and their effects. The article also explores responsibility of supporting states through lenses of concepts such as effective control and international responsibility, analyzing the legal implications of their actions. It further assesses the challenges related to legitimacy, international recognition, and successor state’s engagement with non-state actors, as well as the opportunities for consolidating authority and assuming responsibility. Findings indicate that, despite existing constraints, successor state bears legal responsibility for the consequences of foreign-backed interventions, and that supporting states also hold direct accountability for actions of their proxy groups. This study adopts a descriptive-analytical method, drawing upon international legal sources, United Nations documents, and a case-based examination of post-Assad Syria, contributing meaningfully to the understanding of successor state responsibility and foreign support in modern armed conflicts. بحران سوریه از سال ۲۰۱۱ تاکنون به یکی از پیچیده‌ترین منازعات منطقه‌ای و بین‌المللی تبدیل شده است که فروپاشی اقتدار مرکزی دولت بشار اسد و ظهور بازیگران غیردولتی و شبه‌دولتی را به دنبال داشته است. در این بستر، حمایت‌های خارجی به ویژه از سوی کشورهای منطقه‌ای مانند ترکیه و اسرائیل، نقش کلیدی در شکل‌دهی و تحولات میدانی داشته است. این مقاله با تمرکز بر دوره پس از سقوط اسد و ظهور دولت جانشین جدید تحت رهبری احمد الشرع (جولانی) در شمال غرب سوریه، به تحلیل حقوقی مسئولیت دولت جانشین در قبال پیامدهای حمایت خارجی از بازیگران غیردولتی می‌پردازد. از منظر حقوق بین‌الملل، اصل استمرار تعهدات دولتی و مسئولیت دولت جانشین در قبال تعهدات و پیامدهای دوران پیشین مورد توجه قرار گرفته است. همچنین، مسئولیت دولت‌های حمایت‌کننده در قالب مفاهیمی چون «کنترل موثر» و «مسئولیت بین‌المللی» بررسی شده و آثار حقوقی اقدامات آنها تحلیل گردیده است. چالش‌های مشروعیت، پذیرش بین‌المللی و تعامل دولت جانشین با بازیگران غیردولتی، همراه با فرصت‌های موجود برای تثبیت و پذیرش مسئولیت‌ها نیز از منظر حقوقی و سیاسی مورد واکاوی قرار گرفته‌اند. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که دولت جانشین علی‌رغم محدودیت‌های موجود، دارای مسئولیت حقوقی نسبت به پیامدهای حمایت خارجی است و دولت‌های حمایت‌کننده نیز مسئولیت مستقیمی در قبال اقدامات بازیگران نیابتی دارند. مطالعه با روش تحلیلی-توصیفی، بر اساس منابع حقوقی بین‌المللی، اسناد سازمان ملل و تحلیل موردی سوریه پس از سقوط اسد، گامی مؤثر در فهم پیچیدگی‌های مسئولیت دولت جانشین و حمایت خارجی در منازعات مسلحانه معاصر برداشته است.