انجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-84442420120722The Impact of Financial Crises on Disintegration in the European Unionتأثیر بحران‌های اقتصادی بر واگرایی در اتحادیه اروپا92441901FAاحمدنقیبزادهاستاد علوم سیاسی دانشگاه تهرانJournal Article20131207The economic crises usually work as the catalyst and accelerator. The trend of development of fascism, wars, integrations and disintegrations gain momentum in the light of economic crises. Today, Europe is involved in a huge financial and economic crisis which is accelerating the process of disintegration that has already existed. The gap between poor and rich, great and small, lender and borrower, East and West of Europe and Europeanists and Pro-Americans or Russians has already existed and what this crisis did was speeding and intensifying them. At present, The European institutions are accused of ineffectiveness and the future of Euro is unclear and Europe has no way but to overlook its long-term goals and forget about the advice of Dogol based on maintenance of centrality of the governments and avoidance of inclination towards a United States of Europe.بحران های اقتصادی اغلب به مثابه کاتالیزر و تسریع کننده عمل می کنند. روند توسعه فاشیسم، جنگها، واگراییها و همگراییها در پرتو بحران اقتصادی شتاب می گیرند. امروزه اروپا درگیر یک بحران عظیم پولی و مالی است که دارد فرایند واگرایی را که از قبل وجود داشت شتاب می بخشد.شکاف بین فقیر وغنی، بین کوچک و بزرگ، بین وام دهنده و وام گیرنده، بین شرق و غرب اروپا و بین اروپاگرایان و طرفداران آمریکا یا روسیه از قبل وجود داشت و آنچه این بحران انجام داد تسریع و تشدید آنها بود. اینک نهادهای اروپایی به بی کفایتی متهم شده اند و آینده یورو در ابهام فرو رفته است و اروپا چاره ای جز این ندارد که از اهداف دور و دراز خود چشم پوشیده و توصیه دوگل را مبنی بر حفظ محوریت دولتها و پرهیز از گرایش به ایالات متحده اروپا چشم پوشی کند.https://www.iisajournals.ir/article_41901_da0c03acd1f39210011e050871fa3570.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-84442420120722Islamic Awakening and Typology of Changes in the Ikhwan Discourseبیداری اسلامی و سنخ‌شناسی تغییر گفتمان اخوان‌المسلمین255241902FAرضاسیمبراستاد علوم سیاسی دانشگاه گیلان0000-0001-5111-1075حسیننصیرزادهکارشناسی ارشد روابط بین الملل پردیس دانشگاه گیلانJournal Article20131207Since its establishment in 1928, the Muslim Brotherhood, or al-Ikhwan al-Muslimin, has experienced ebb and flow, and faced many challenges. The formation of the movement is reflected in the mainstream of social, political and economic structure of the Egyptian society at that time. The Ikhwan has been influenced by its critical environment including colonial influence in the Islamic countries, unsatisfied financial situation and many forms of discrimination. Meanwhile, the recent victories of Islamists in parliamentary and presidential elections are the symbols of their advances in the Egypt’s social and political arenas. The Muslim Brotherhood, regarded as the oldest and one of the most important Islamic movements in the Muslim world which has experienced different changes in the typology of their philosophy from radicalism to reformism and conservatism. This paper tries to explain different aspects of these variations and the reasons behind them.جنبش اخوان‌المسلمین از زمان تأسیس در سال 1928 تا به امروز دچار فرازونشیب‌های زیادی در افکار و آرمان‌های خود شده است. شکل‌گیری اخوان‌المسلمین بازتاب شرایط اجتماعی، سیاسی و اقتصادی حاکم بر جامعۀ مصر طی آن سال‌ها بود که از آن جمله می‌توان به گسترش نفوذ استعمار در کشورهای اسلامی، اوضاع نامساعد اقتصادی و تبعیض‌های موجود در جامعه اشاره کرد. در این میان، پیروزی اسلام‌گرایان مصر در انتخابات مجلس و ریاست‌جمهوری از اهمیت بسیاری برخوردار است. جنبش اسلام‌گرای اخوان‌المسلمین مصر، یکی از پرسابقه‌ترین و پراثرترین جنبش‌ها در جهان اسلام است که طی هشتاد سال فعالیت پرفرازو‌نشیب خود، اثرات و ثمرات گسترده و مهمی بر روند بازگشت به اسلام از اصلاح‌خواهی اسلامی گرفته تا افراط‌گرایی در جهان اسلام داشته است. همچنین این جماعت طی بیش از سه ربع قرن فعالیت در فضای متغیر اجتماعی و سیاسی مصر، واجد تأثیرات فراوانی از این شرایط بوده و تغییرات فراوانی را از اصلاح در عمل انقلابی تا تغییر بنیادین الگوهای رفتاری اسلام‌‌گرایانه، چه به لحاظ راهبرد و چه تحت لوای تاکتیک، تجربه کرده است. مقالۀ حاضر درصدد است تا ضمن ارائۀ نمایی اجمالی از تحولات اخیر در مصر، تغییر گفتمان اخوان‌المسلمین در این برهه را مورد بحث و بررسی قرار دهد و به چرایی و چگونگی این رخدادها اشاره کند.https://www.iisajournals.ir/article_41902_4feb05f06a07d18e98f1f795e4cc1f9c.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-84442420120722China’s Military Rise: The United States and Asian Balanceخیزش نظامی چین، امریکا و موازنۀ آسیایی538441903FAمحمدعلیبصیریعضو هیئت علمی دانشگاه اصفهانسید حسامالدینموسویدانش آموخته کارشناسی ارشد روابط بین الملل دانشگاه اصفهانمحمدعلیرعیتینژاددانشجوی کارشناسی ارشد روابط بین الملل دانشگاه آزاد شهرضاJournal Article20131209This article attempts to answer the question of whether the Chinese military rise pose a serious security threat to the United States, and if so, how will the United States react to the security dilemma? The main assumption of this article is based on the principle that a country’s power enhancement and growth lead to demand for greater roles on the international scene. Therefore, China’s military modernization and development would lead the country demand for a greater role in the global equations, especially in East Asia. This development is perceived as a security threat for the United States, which considers itself as the sole hegemonic power with a lot of security interests in the region. Thus, the new development has made US to seek two strategies of containment and partnership in order to respond China and creating a balance of power against the Chinese influence in the region.این مقاله در پی یافتن پاسخی به این پرسش است که آیا اساساً خیزش نظامی چین برای ایالات متحده یک تهدید امنیتی محسوب می‌شود و اگر چنین است، امریکا چگونه به این مسئلۀ غامض امنیتی واکنش نشان خواهد داد. فرضیه‌ای که در این مقاله به‌دنبال ارزیابی آن هستیم این است که از آنجا که افزایش قدرت هر کشور، تقاضای آن کشور برای ایفای نقش بیشتر در صحنۀ بین‌المللی را به همراه دارد، بنابراین نوسازی و توسعۀ توانمندی‌های نظامی چین، در نهایت تقاضای این کشور برای ایفای نقش بیشتر در معادلات جهانی خصوصاً در شرق آسیا را به‌دنبال خواهد داشت و این مسئله برای ایالات متحده که خود را تنها هژمون نظام بین‌المللی می‌داند و دارای منافع امنیتی فراوانی در این منطقه است، تهدیدی امنیتی محسوب می‌شود؛ از این‌رو، این مسئله امریکا را بر آن داشته تا با پیگیری دو استراتژی مهار و مشارکت، درصدد پاسخگویی و ایجاد موازنه در برابر چین برآید.https://www.iisajournals.ir/article_41903_4aff4e2601625effb12ca78354f06d18.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-84442420120722Participation of Non-Governmental Organizations in Shaping International Normsمشارکت سازمان‌های غیردولتی در فرایند شکل‌گیری هنجارهای بین‌المللی8510841904FAهمایونمافیدانشیار گروه حقوق دانشگاه مازندرانحسینکاویاردانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه مازندرانآزادهجانقرباندانش آموخته کارشناسی ارشد حقوق بین الملل دانشگاه شهید اشرفی اصفهانیJournal Article20131209NGOs have become unavoidable participants in the emergence and monitoring the international norms. However, the best results are obtained when their actions performed within a cooperative processes with other types of actor. The Legal activities of NGOs contribute to “strengthening the networks of norms in international arena”. In addition to promoting principles and arguing for their integration into legally binding international instruments, they participate in the establishment of a new ethos for international norms. These norms imply the continuity of common values and universal principles that lead to the definition of a modern and strong international law for people worldwide. The scope of international law is changing from traditional and prevalent foundations to ethical and common principles of the global community. One of the risks, however, is that NGOs and other actors may identify themselves as the spokesman of humanity and thus monopolize the debate and serve their own interests to the detriment of the rest of humanity. The purpose of this article is to express that how the non-state actors such as non-governmental organizations, which have traditionally been excluded from the lawmaking process, increasingly take part in various stages.سازمان‌های مردم‌نهاد در شکل‌گیری و نظارت بر هنجارهای بین‌المللی، مشارکتی اجتناب‌ناپذیر دارند؛ گر‌چه بهترین نتایج هنگامی به دست می‌آید که اقدامات این سازمان‌ها با همکاری جدّی دیگر فعالان حاضر در عرصه بین‌المللی انجام شود. فعالیت قانونی سازمان‌های مردم‌نهاد به «استحکام شبکه هنجارها در عرصه بین‌المللی» منجر می‌شود. این سازمان‌ها در جهت بهبود اصول و اصرار جهت سهیم شدن در تنظیم اسناد قانونی الزام‌آور بین‌المللی و همچنین در راستای استقرار یک منشور جدید برای هنجارهای بین‌المللی شرکت می‌کنند. این هنجارها بر پیوستگیِ ارزش‌های مشترک و اصول جهانی دلالت ضمنی دارند و به تعریف یک حقوق بین‌الملل نوین و مستحکم برای مردم سرتاسر جهان می‌انجامند. دامنه تغییرات حقوق بین‌الملل در حال حاضر، تغییر جهتی است از بنیان‌های مرسوم و سنتی به سمت بنیان‌های اخلاقی و مشترک جامعه جهانی. خطری که در طول این تغییر جهت ممکن است وجود داشته باشد این است که سازمان‌های مردم‌نهاد و دیگر فعالان خود را سخنگوی کل بشریت معرفی کنند. در این مقاله، تلاش می‌کنیم نشان دهیم که چگونه فعالان مردم‌نهاد مانند سازمان‌های مردم‌نهاد که از قدیم از فرایند قانون‌گذاری در عرصه بین‌الملل مستثنی بوده‌اند، امروزه به طرز فزاینده‌ای و در مراحل مختلفی در این امر شرکت دارند؛ امری که ضرورت تمرکززدایی دولتها و افزایش کارآمدی در شئون مختلف زندگی اجتماعی آن را ایجاب می‌کند.https://www.iisajournals.ir/article_41904_9c9f0a962a684077dca5ad293a3a7247.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-84442420120722Conceptual Relationship and the Impact of Governance on Public Policyبررسی رابطۀ مفهومی و تأثیر حکمرانی بر سیاست‌گذاری عمومی10914241905FAمحمدرضایزدانی زازرانیدانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه تهران0000-0002-7153-2405Journal Article20131209Governance is a new mid-range social phenomenon which has focused on the idea of power decentralization (in the traditional sense of Westphalia era). Since governance requires a central role in the public policy, it would undoubtedly leave a major impact on the public sector. Accordingly, this paper seeks to answer the question as to what is the impact of governance on the mechanism and future consequences of public policy? <br /> <br /> In this regard, the examination of the concepts and assumptions of governance indicates that the future of public policy by the public sector with the entrance of governance and social capital will undergo democratic developments. These developments will pave the way for the active participation and contribution of the non-state groups and citizens (networks) in the process of policy-making. Therefore, after the entrance of governance in the apparatus of running society and the process of policy-making, the citizens with more social capital and development of the non-state networks get more involved both in indentifying the problems, agenda setting as well as finding alternatives, implementation and assessment. Experiences also demonstrate that greater participation in the affairs enhances the quality of public services, public policies as well as the effectiveness of the outcomes.پدیدۀ حکمرانی، یکی از مباحث میانی جدید در طیفی از رشته‌های اجتماعی به‌حساب می‌آید که پیش از هر چیز متوجه تمرکززدایی از قدرت (در معنای سنتی وستفالیایی) است؛ از این‌رو حکمرانی بدون شک دارای تأثیر عمده‌ای بر بخش عمومیـکه واجد نقش محوری در سیاست‌گذاری عمومی است ـ خواهد بود. بر این اساس، پژوهش حاضر به دنبال پاسخگویی به این پرسش تدوین یافته که پدیدۀ حکمرانی چه تأثیری بر سازوکار و نتایج آتی سیاست‌گذاری عمومی خواهد داشت؟ در این مسیر، بررسی مفاهیم و مفروضات حکمرانی نشان می‌دهد، آیندۀ سیاست‌گذاری عمومی توسط بخش عمومی با ورود حکمرانی و گسترش سرمایۀ اجتماعی دچار تحولاتی دموکراتیک می‌شود؛ تحولاتی که عرصه‌های اقدام گروه‌های غیردولتی و شهروندان (شبکه‌ها) را در فرایند سیاست‌گذاری گسترش می‌بخشند؛ از این‌رو پس از ورود حکمرانی به دستگاه ادارۀ جامعه و فرایند سیاست‌گذاری، شهروندان به قوت سرمایۀ اجتماعی بیشتر و گسترش شبکه‌های غیردولتی، هم در تشخیص مشکلات و قراردادن مسائل در دستور کار، هم در ارائۀ جایگزین‌ها و همچنین در اجرا و ارزیابی، نقش بیشتری به‌دست می‌آورند. تجربیات نیز نشان می‌دهند که مشارکت بیشتر در امور، عملاً به تقویت کیفیت خدمات عمومی، سیاست‌های عمومی و اثربخشی نتایج می‌انجامد.https://www.iisajournals.ir/article_41905_a3c31a078dc3d0dd96c1b91d39e73d38.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-84442420120722Strategic Negotiations
(Strategies, Tactics and Requirements)مذاکرات استراتژیک (راهبردها، تاکتیک‌ها و الزامات)14317241906FAسید علیمحمدموسویدانشجوی دکتری مدیریت راهبردی دانشگاه عالی دفاع ملیJournal Article20131209The issues and discussions related to strategic negotiations are very simple, yet they are quite difficult to understand. They seem simple as many of these negotiations like US-Russian negotiations on nuclear disarmament, peace talks between India and Pakistan, US-China trade negotiations, nuclear negotiations between Iran and 5+1, etc., are brought up in daily news. They are also difficult since there is hardly any research works done on the nature as well as the methods of such negotiation, especially in Persian, so far. However, there are resources on diplomatic and trade negotiations which are clearly different from the strategic negotiation that is relying on power. <br /> <br /> Strategic Negotiations imply the negotiations on the important international, regional and national issues and contexts in the medium to long-term process which requires certain negotiating skills and tactics. In these negotiations strategies are the instruments to direct you reach to the predetermined goals, and tactics are also the tools to help you achieve your strategies. <br /> <br /> Strategic leaders must know how to run the negotiations beyond different perspectives. Although, this may seem a tough process, yet in reality we are involved with it. This kind of negotiating is known as strategic negotiation. <br /> <br /> The present study briefly describes the aspects, types and principles of the negotiations. It eventually examines the relationship between the strategic negotiations and power. It finally concludes by giving an example of strategic negotiation as a case study.مسائل و مباحث مربوط به مذاکرات استراتژیک (راهبردی)بسیار سهل و در عین حال ممتنع است. سهل، از آنجهت که همه روزه در اخبار به نمونههایی از آن مانند مذاکرات خلع سلاح هسته‌ای امریکا و روسیه، مذاکرات صلح هند و پاکستان، مذاکرات تجاری امریکا و چین، مذاکرات هسته‌ای ایران و 1+5 وغیره اشاره می‌شود و از آن‌رو ممتنع است که تاکنون کمتر پژوهشی در این‌باره به‌ویژه در مورد ماهیت و روش‌های آن، آن‌هم به زبان فارسی صورت گرفته است. البته در زمینه مذاکرات دیپلماتیک و تجاری منابعی وجود دارد که با آنچه در مذاکرات استراتژیک و تکیه آن بر قدرت صورت می‌گیرد، تفاوت بسیار زیادی دارد.<br /> <br /> مذاکرات استراتژیک را مذاکرات درخصوص زمینهها و مسائل بین‌المللی، منطقهای و ملی مهم در گستره زمانی میان‌مدت تا بلندمدت تعریف کردهاند که در آن مهارت‌های مذاکرهای و تاکتیک‌های آن به‌کار گرفته می‌شود. در این مذاکرات، راهبردها، ابزارهایی هستند که شما را به هدف یا اهداف از پیش تعیین‌شده میرسانند و تاکتیک‌ها نیز ابزارهایی برای دستیابی به استراتژی‌ها به‌شمار می‌آیند.<br /> <br /> رهبران استراتژیک باید بدانند چگونه از ورای دیدگاه‌های متفاوت، مذاکرات را پیش ببرند. اگرچه این امر در وهله نخست سخت و دشوار به‌نظر می‌رسد، ولی در حقیقت ما با آن درگیر هستیم و این‌گونه مذاکرات را مذاکرات استراتژیک می‌نامیم.<br /> <br /> ما در این پژوهش ابتدا به اختصار ابعاد، انواع و اصول مذاکره را بیان کرده و سپس به شرح مذاکرات استراتژیک و ارتباط آن با بحث قدرت خواهیم پرداخت، در نهایت نیز به‌طور خلاصه یک نمونه از مذاکرات استراتژیک را به‌عنوان مطالعه موردی (Case Study)مورد اشاره قرار می‌دهیم.https://www.iisajournals.ir/article_41906_006320a81d002fb211a2c4e90e663447.pdf