انجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-84443920131122The internal assessment of the Department of International Relations of Tehran Universityارزیابی درونی گروه آموزشی روابط بینالملل دانشگاه تهران93641932FAرضاسیمبراستاد گروه علوم سیاسی دانشگاه گیلان0000-0001-5111-1075علیایلخانیپوراستادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه شهید باهنر کرمانJournal Article20140415In order to promote research and teaching in the field of International Relations and Political Science, making internal assessment of educational departments will be helpful. Such a assessment provides scholars and academics a clear view about weakness and strong aspects of educational department. Internal assessment requires participation of students, professors, and users that are in direct connection with traditional method of teaching that we are familiar with. In this article authors are about to make internal assessment of IR Department of Tehran University through conducting a survey, the results will provide us evaluation on weakness and strong aspects of traditional method of teaching IR in one of leading Iranian universities.یکی از راههای بهبود کیفیت آموزش روابط بینالملل و علوم سیاسی در دانشگاههای کشور آگاهی دقیق و جامع از نقاط قوت و ضعف گروههای آموزشی دانشگاهها و برنامهریزی برای رفع کاستیها و ارتقای نقاط قوت آنهاست؛ ازاینرو ارزیابی درونی گروههای آموزشی یکی از راههای تحقق این مهم است. ارزیابی درونی گروهها یکی از شیوههایی است که استفاده از نتایج حاصل از آن میتواند به ارتقای کیفیت آموزش و پژوهش رشته کمک کند. بررسی این مهم مستلزم استفاده از نقطهنظرات دانشجویان، استادان و کاربرانی است که در ارتباط مستقیم با این الگو قرار خواهند گرفت. در این مقاله نویسندگان با استفاده از کار پیمایشی به ارزیابی درونی روش آموزش سنتی روابط بینالملل در دانشگاه تهران از دیدگاه دانشجویان دوره دکتری این دانشگاه و شناسایی نقاط قوت و ضعف این شیوه آموزش پرداختهاند.https://www.iisajournals.ir/article_41932_81623160a21568ddbc0a8173ebbf1670.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-84443920131122The Geopolitical Code and Genome in Foreign Policy
Case study: Iran and Afghanistanپیوندِ کد و ژنوم ژئوپلیتیک در سیاست خارجی (مطالعۀ موردی: افغانستان و ایران)377241933FAمحسنخلیلیدانشیار علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهدجهانگیرحیدریدانش آموخته کارشناسی ارشد جغرافیای سیاسی دانشگاه فردوسی مشهدهادیصیادیدانش آموخته کارشناسی ارشد روابط بین الملل دانشگاه فردوسی مشهدJournal Article20140415Geopolitical Genome is the geographical genetic map of the politics and derived from geography of a country. Foreign policy of every country have affected by genetic map of the geopolitics. Iran in the neighboring with 15 countries is a strategic region. Understanding the genomes and codes of the neighbor countries has an effective role to drafting a proper foreign policy with geopolitical characteristics of Iran. The authors of the present paper with analysis of the geopolitical themes of Iran and Afghanistan, has tried to finding the format of the confronting codes and genomes of Iran and Afghanistanژنوم ژئوپلیتیک نقشۀ جغرافیایی ژنتیک، سیاست برخاسته از جغرافیای هر کشور است که سیاست خارجی آن کشور را تحتتأثیر قرار میدهد. شناخت ژنومهای ژئوپلیتیک همسایگان و شناسایی کدهای ژئوپلیتیک موجود در کشورهای همسایه ممکن است در سیاست خارجی همراستا با توان و وزن ژئوپلیتیک ایران نقش مؤثری ایفا کند. نگارندگان با تحلیل کدها و ژنومهای ژئوپلیتیک موجود در جغرافیای سیاسی ایران و افغانستان کوشش کردهاند تا در قالب مدل تقابل کد و ژنومهای ایران و افغانستان، پیامدهای این تقابل و تأثیر آن بر سیاست خارجی دو کشور را تحلیل کنند.https://www.iisajournals.ir/article_41933_03187c1828b4a98ed9f66691406245a5.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-84443920131122The Future of U.S.-China Relations: Cooperation; Competitionآیندۀ روابط امریکا و چین: همکاری؛ رقابت7311041934FAجوادامامجمعهزادهدانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه اصفهانامیر هوشنگمیرکوششدکتری روابط بین الملل دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات اصفهانJournal Article20140415China's rise as a great geopolitics and regional Power of the World is challenged USA hegemony. An approach knows China's as a silent threat to the interests of the United States and East Asia and rival American power in the future and wants to prevent the growth of China and further restrictions on this country (emphasis on hard power). The second approach believes that by involving China in the global economy, society and various multilateral institutions can manage the country's rise to the status of a great power (soft power balance). Both countries have two systems of different political, cultural and racial composition. It is in a different stage of economic development and modernity is 6000 miles of each other. One on the peak of international hierarchy and the other is climbed toward it.History has shown that the great powers compete to hot or cold war ended and there is a lot of anticipation that the two countries are also in the path of this tragic step. These ideas point out to disputes of the two countries on Taiwan, human rights, trade, finance, regional security, arms control, and point out that both countries believe their military force ready for the confrontation against each other. Although it must be stressed that policy makers from both countries are aware of the German and British competition and historical background of the cold war between the Soviet Union and the United States. Clash of the two countries, according to the country's economic interdependence is very terrible for both. On the other hand the nuclear weapons deterrence decrease full-scale encounter between the two countries. However, the future relations of the two countries are on a range of cooperation and competition, and in the case of reaching China’s to the level of the political power of the American or even military will increase the clash as well. Due to the rise of China as a global power and the United States as a superpower now, what are the quality of future relations between China and the United States? Are relations between the two countries will shape mutual cooperation and convergence, stability and peace or with the deterioration of relations between the two countries will increase competition and perhaps even collide and the war? The authors by using of different approaches in the issue of future relations between the United States and China are trying to answer to the research questions posed, and reach to the hypothesis in the context. In this study we take into account with a pluralistic approach a qualitative research method. Qualitative research is benefiting from a combination of qualitative methods. Qualitative research methods require some kind of plurality method. Qualitative researcher are using in their work any materials or methods, experimental strategies available to work. Unlike common perception, qualitative methods are in no way meant the lack of use of quantities data, as has been used in this research tooخیزش چین به عنوان قدرتی بزرگ در منطقه و جهان، قدرت هژمون ایالات متحدۀ امریکا را به چالش کشیده است. رویکرد اول، چین را به عنوان تهدیدی خاموش برای منافع امریکا و آسیای شرقی و نیز رقیب قدرت امریکا در آینده میداند و خواهان جلوگیری از رشد چین و اعمال محدودیتهای بیشتر بر این کشور است (تأکید بر قدرت سخت). رویکرد دوم، معتقد است که با درگیرکردن هرچه بیشتر چین در اقتصاد و جامعۀ جهانی و نهادهای چندجانبۀ مختلف میتوان خیزش این کشور به سمت جایگاه قدرتی بزرگ را مدیریت کرد (موازنۀ قدرت نرم). دو کشور دو سیستم سیاسی و فرهنگی و ترکیب نژادی متفاوت دارند. آنها در مراحل متفاوتی از مدرنیته و توسعۀ اقتصادی هستند و 6000 مایل از یکدیگر فاصله دارند. یکی در قلۀ سلسلهمراتب بینالمللی است و دیگری به سمت آن درحالصعود است. تاریخ نشان داده است که رقابت قدرتهای بزرگ به جنگ گرم یا سرد منتهی میشود و پیشبینیهای زیادی وجود دارد که این دو کشور نیز در این مسیر تراژیک گام برمیدارند. این دیدگاهها به اختلافات دو کشور بر سر تایوان، حقوق بشر، تجارت، امور مالی، کنترل تسلیحات و امنیت منطقهای اشاره میکنند. این دیدگاهها معتقدند که هر دو کشور نیروی نظامی خود را برای رویارویی علیه یکدیگر آماده میکنند. اگرچه باید تأکید کرد که سیاستگذاران دو کشور، از سابقۀ تاریخی رقابت آلمان و بریتانیا و جنگ سرد میان اتحاد شوروی و امریکا آگاهی دارند. برخورد دو کشور با توجه به وابستگی متقابل اقتصادی برای هر دو کشور بسیار وحشتناک است. از طرفی، بازدارندگی تسلیحات هستهای دورنمای برخورد تمام عیار میان دو کشور را کاهش میدهد. با این وجود، روابط آیندۀ این دو کشور روی طیفی از همکاری و رقابت قرار دارد و درصورت رسیدن چین به میزان قدرت امریکا پتانسیل برخورد سیاسی یا حتی نظامی نیز زیاد میشود. با توجه به خیزش چین به عنوان قدرتی جهانی و امریکا به عنوان ابرقدرت حال حاضر، کیفیت روابط آیندۀ چین و امریکا چگونه است؟ آیا روابط دو کشور بر اساس همکاری متقابل و همگرایی و ثبات و صلح شکل خواهد گرفت یا با زوال روابط دو کشور به سمت افزایش رقابت و شاید حتی برخورد و جنگ منتهی خواهد شد؟نگارندگان با استفاده از دیدگاههای متنوع در موضوع روابط آیندۀ ایالات متحدۀ امریکا و چین تلاش میکنند تا با پاسخ همهجانبه به پرسشهای مطرح شده، به فرضیهای بینابینی دست یابند. آیندۀ روابط چین و امریکا از برخورد بین دو مجموعه از نیروهای مخالف تعیین میشود، دو جهت مخالف که از قدرت نسبتاً مساوی برخوردارند. در آینده، اساس روابط چین و امریکا با کمی نوسان و با تغییرات تناوبی، به طرف همکاری بیشتر یا رقابت افزونتر بدون تمایل قطعی به یکی از دو جهت و برخورد نظامی باشد.<br /> <br /> در این پژوهش، با رویکردی کثرتگرا، روش پژوهش کیفی را ملاک قرار دادهایم. پژوهش کیفی بهرهگیری از ترکیبی از روشهای کیفی است. روش پژوهش کیفی مستلزم نوعی تکثر روشی است. پژوهشگر کیفی در کار خود هر گونه استراتژی و روش یا مواد تجربی دردسترس را به کار میگیرد. برخلاف تصور رایج، روش کیفی بههیچوجه بهمعنای استفادهنکردن از دادههای کمی نیست، همانطورکه در این پژوهش، از دادههای کمّی نیز استفاده شده است.https://www.iisajournals.ir/article_41934_3097d5dc68379483291132f222606ccf.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-84443920131122China's National Security Strategy: Continuance and Change in Securitizing and De-securitizingراهبرد امنیت ملی چین: تداوم و تغییر امنیتی سازی و امنیتی زدایی11114641935FAمحمدرضاسعیدآبادیاستادیار دانشگاه تهرانفاطمهمحروقدانشجوی کارشناسی ارشد روابط بین الملل دانشگاه تهرانJournal Article20140415The issue of transformation in China's national security strategy has fueled many debates among policymakers and research communities in the past decades. Additionally, the fact that China's growth is now considered a security threat to the Country's security procedures is also the source of many debates. The main objective of this article is to evaluate changes in China's national security strategy considering the Country's four generations of rulers, in the framework of China's security traditions and “comprehensive security. The main question posed in this article considers the ways in which China's national security Strategy has been defined and/or re-defined under the four generations of China's rulers. <br /> <br /> The answer to this question is sought in an explanatory-analytical method, with due consideration of the “comprehensive security” theoretical framework of Barry Buzan and Ole Weaver of the Copenhagen School of thought (COPRI). This is done to evaluate the power of the principles of the Copenhagen School of thought to explain and predict the changes taken place in China's national security strategy. <br /> <br /> The main hypothesis studied here is that securitizing and de-securitizing from Weaver's viewpoint and the constituents of comprehensive security are not, in most cases, able to evaluate China's security transformationsموضوع تحول در راهبرد امنیت ملی چین و اینکه رشد آن چگونه در آیین امنیتی این کشور در بازتعریف تهدیدها امنیت ملی تبلور یافته است، در دهههای اخیر بحثهای بسیاری را میان سیاستگذاران و جامعۀ محققان برانگیخته است. بررسی و ارزیابی تحول راهبرد امنیت ملی چین در چهارچوب آیین امنیتی «امنیت فراگیر» طی چهار نسل رهبری آن کشور، هدف این مقاله است. پرسشی که جستوجوی پاسخ آن در کانون توجه این مقاله قرار دارد، این است که چگونه راهبرد امنیت ملی چین در چهار نسل رهبری چین تعریف و بازتعریف شده است؟ در پاسخ به این پرسش، از روش تبیینیتحلیلی و چهارچوب نظری «امنیت فراگیر» باری بوزان و ویور در مکتب کپنهاگ استفاده میشود تا قدرت تبیین و پیشبینی اصول و گزارههای مکتب مزبور با واقعیت بیرونی تحول راهبرد امنیت ملی چین سنجیده شود. فرضیه اصلی این است که امنیتیسازی و امنیتیزدایی موردنظر ویور و مؤلفههای امنیت فراگیر، در بسیاری مواقع توان ارزیابی تحولات امنیتی چین را ندارد.https://www.iisajournals.ir/article_41935_8bee20f309dc54c893b46f6325a2d2df.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-84443920131122Geostrategic Analysis of Iran-Pakistan Relations with Focus on Security Factorتحلیل ژئواستراتژیکی روابط ایران و پاکستان با تاکید بر عامل امنیتی14718248351FAمحمدجعفرجوادی ارجمنداستادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه تهرانآرشبیدالله خانیدانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه تهرانJournal Article20120625Having a long common border line and being two key players in southwest Asia, Iran and Pakistan have had great effects on the international changes. There are some conflicts of interests between the two countries, but political and geostrategic circumstances between them have made them cooperate closely. The nature of bilateral relationships between the two countries and their outlooks toward different regional and international issues including security issues, the variables of Afghanistan, India, and the United States, the conflicts of interests of Sunni, Shiite, fundamentalists, and Salafist groups, the nuclear issue, and NATO forces can affect the future of the peace in the Middle East. This paper is an attempt to analyze the future of relations between Iran and Pakistan in a security geostrategic atmosphere. Thus, the paper claims that the most important variable between Iran and Pakistan after the Islamic Revolution, in general, and after September 11 attacks, in particular, has been a strategic factor in a geostrategic atmosphere. In reality, given the geopolitical and geostrategic situation between Iran and Pakistan and the security issues between them, the strategic stances of politicians of the two countries toward each other is of a security-oriented nature.ایران و پاکستان به عنوان دو بازیگر مهم در جنوب غربی آسیا و داشتن مرزهای مشترک پهناور تاثیر گذاری مهمی بر تحولات بین المللی داشته اند. ضرورت های سیاسی و ژئو استراتژیکی بین ایران و پاکستان با وجود اختلاف در منافع و چشم اندازهای سیاسی در مورد مسائل منطقه ای و جهانی، باعث رابطۀ نزدیک بین دو کشور شده است. ماهیت و محتوای روابط دوجانبه ایران و پاکستان در مورد مسائل منطقه ای و بین المللی مختلف از جمله مسائل امنیتی و مرزی، متغیر افغانستان، هندوستان، آمریکا، منافع فرقه ای شیعه و سنی و گروههای بنیادگرا وسلفی،مسئله هسته ای، نیروهای ناتو، و.... می تواند بر آینده روند صلح و ثبات در آسیا تاثیرگذار باشد. مقاله حاضر تلاش دارد تا چشم اندازهای مختلف روابط ایران و پاکستان را در یک محیط ژئواستراتژیک امنیتی بررسی کند. بر همین اساس نوشتار حاضر استدلال میکند که مهمترین متغیر در روابط ایران و پاکستان بعد از انقلاب اسلامی به طور عام و پس از 11 سپتامبر به طور خاص عامل امنیت استراتژیک در یک محیط ژئو استراتژیک در منطقه می باشد. در واقع با توجه به موقعیت ژئوپلیتیکی و ژئو استراتژیکی دو طرف و مسائل امنیتی بین آنها، روابط فیه مابین دو کشور و نگاه استراتژیک سیاستگذاران دو طرف به هم در زمینه های مختلف نیز از مجرای محیط ژئو استراتژیک امنیتی و بالابردن توان امنیتی خود در منطقه بوده است.https://www.iisajournals.ir/article_48351_9078bbd890a90f1aa3c5e8d972394eb6.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-84443920131122Transformation of Russia-NATO Relations During Medvedev Presidency and its Impact on Bilateral Relations with Iranتحول روابط روسیه و ناتو در دوره مدویدف و تأثیر آن بر روابط دوجانبه با جمهوری اسلامی ایران18320241936FAسید حسنمیرفخراییاستادیار روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطباییJournal Article20140415In the last two decades, Russia has regarded NATO's expansion to the East as a threat against its national security interests. Meanwhile, Moscow has attempted to match its national interests with future plans of the military bloc. Under President Medvedev and following the Lisbon meeting in November 2010, Kremlin's cooperation with NATO has increased. This is significant to Tehran-Moscow ties considering their technological and military tiesطی دو دهه اخیر، روسیه بر مبنای راهبردهای سیاست خارجی خود، همواره گسترش ناتو به شرق را به سبب تحکیم حوزه نفوذ ناتو و غرب در منطقه، علیه منافع امنیت ملی خود تلقی کرده است. این در حالی است که مسکو در سالهای اخیر، با وجود مخالفت با گسترش ناتو تلاش کرده منافع ملی خود را بر اساس برنامههای آتی این سازمان تطبیق دهد؛ بهطوریکه در دوره مدویدف و بهویژه پس از نشست لیسبون در نوامبر 2010، شاهد گسترش چشمگیر همکاریهای کرملین با ناتو هستیم. تداوم این اوضواع، با توجه به همکاریهای تکنولوژیک و نظامی جمهوری اسلامی ایران با روسیه، در روابط مسکو تهران حائز اهمیت استhttps://www.iisajournals.ir/article_41936_a9bbfa08916e056d129747cd447cb539.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-84443920131122Political, Security and Legal Considerations in Trans-boundary River Managementملاحظات سیاسی و امنیتی و حقوقی در مدیریت رودخانههای مرزی20323341937FAحجتمیانآبادیدانشجوی دکتری هیدروپلیتیک دانشگاه صنعتی دلفت هلندJournal Article20140415More than 45% of the earth’s land surface is covered by international and transboundary river basins (Wolf et al. 1999). In addition, almost 40% of the world’s population depends on these international shared water resources. Due to water scarcity, increasing rate of water consumption, and negative impacts of the climate change on available water resources, several water crisis and political challenges have occurred in some areas of the world. This conflict is much more serious in the arid and semi-arid regions of the Middle East than other parts of the world. Clearly, lack familiarity with political and legal (water laws) aspects of transboundary rivers management can significantly affect their sustainable operation. In this paper, we examine the problems and challenges of the international water resources, including surface and ground water in political, legal, and security points of view. The relation between water and national security is also explained. Moreover, the principles and doctrines which are used in the international water treaties and laws are surveyed. Finally, we briefly propose some suggestions to improve resiliency of international water agreements to handle the future stressesبیش از 45 درصد از خشکیهای جهان در حوضههای آبریز مشترک بینالمللی قرار دارند و زندگی بیش از 40 درصد از مردم دنیا به رودخانههای بینالمللی وابسته است. کمبود و توزیع نامناسب منابع آب، افزایش بیرویۀ مصرف، نبود جایگزین مناسب برای منابع آب و تلاش برای بهرهبرداری بیشتر از منابع آب مشترک، سبب ایجاد بحرانهای آب و تنشهای سیاسی در برخی مناطق دنیا شده است. بین نقاط مختلف دنیا، بحران آب در منطقۀ خشک و نیمهخشک آسیای غربی، بهمراتب خطرناکتر و وخیمتر از دیگر نقاط دنیاست. نبود آشنایی مناسب با قوانین بینالمللی آب و همچنین تئوریها و اصول مختلف بهرهبرداری از منابع آب مشترک مرزی، میتواند به طور چشمگیری در سوءمدیریت و بهرهبرداری غیربهینه از این رودخانهها مؤثر باشد. در این مقاله، مشکلات و چالشهای مدیریت منابع آبهای مشترک بینالمللی از منظر سیاسی بررسی شده و ارتباط آب و مسائل امنیت ملی تشریح میشود. افزون بر این، اصول و دکترینهای مختلف استفادهشده در قوانین و معاهدات بینالمللی آب بررسی میشود و راهکارهای پیشنهادی برای افزایش کارآمدی قوانین بینالمللی آب در مدیریت مسائل و چالشهای واقعی مدیریت منابع آب مشترک مرزی ارائه میشود.https://www.iisajournals.ir/article_41937_e1335d95cb3b93d835eb22780be7327f.pdf