انجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-844451720151023Theoretical and Meta-Theoretical Bases and Critique of
Neoclassical Realismمبانی نظری، فرانظری و نقد نظریه واقع‌گرایی نئوکلاسیک134241989FAحسینسلیمیاستاد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطباییمنارابراهیمیدانشجوی دکتری دانشگاه علامه طباطباییJournal Article20151222Neoclassical Realism Theory was established within the framework of Realistic paradigm in order to solve the problems of Realism theories which cannot explain why actors behave differently even under stable systemic circumstances. The purpose of this paper is to detect the meta-theoretical and theoretical bases of Neoclassical Realism as a theory which aims is to test Realism theories according to basic principles of Realism paradigm. The methods to fulfill that purpose is case study, objective observation and subjective analysis. Hence, Neoclassical Realism examines the principles that have been neglected in other theories of Realism paradigm. The main question of the Theory is, why the international relations theories and Realism theories as well, are unable to explain and interpret the causal relations in the system, and how to overcome this deficiency? Neoclassical Realism supposes that an inclusive theory for explaining the causal relations in the International system should study the International system as the point of departure, but also emphasizes on the units domestic characteristics, and identifies the resulting behaviours through the domestic structures channel. Therefore, the main question of the article is identifying the effects of theoretical and meta-theoretical bases of Neoclassical Realism on understanding International Relations. The results show that, the rationalistic bases of Neoclassical Realism has been able to complete the realistic understanding of International Relations, although it still suffers from the dominance of materialistic viewpoint and that has made it unable to describe some of the international behavioursin a holistic analysis.واقع‌گرایی نوکلاسیک در چارچوب پارادایم واقع‌گرایانه با انگیزه غلبه بر کاستی‌های نظریات واقع‌گرایانه دیگر در تبیین چرایی تفاوت در رفتار واحدها به‌رغم یکسان بودن شرایط محیطی ارائه شد. رئالیست‌های نوکلاسیک معتقدند که با مطالعه موردی و مشاهده عینی و تحلیل نظری، قادر خواهند بود تا تئوری‌های واقع‌گرایانه را براساس اصول پایه‌ای واقع‌گرایی به محک تجربه گذارند؛ اصولی که عملاً ممکن است در نظریه‌پردازیهای واقع‌گرایانه از آنها چشم‌پوشی شده باشد. سؤال اصلی این نظریه آن است که چرا تئوری‌های دیگر روابط بین‌الملل در تفسیر روابط علّی ناتوان هستند و چگونه می‌توان بر این نقص فائق آمد. بدین منظور واقع‌گرایی نوکلاسیک فرض می‌کند که نظریه کامل تبیین‌کننده روابط علّی در سیستم بین‌الملل باید سیستم را به عنوان نقطه عزیمت خود در نظر بگیرد اما در عین حال، به مختصات داخلی واحدها بپردازد و نتایج رفتاری واحدها را با عبور از ساختارهای داخلی شناسایی کند. براین اساس، پرسشمقالهآن است که:مبانی نظری و فرانظری نظریه واقع‌گرایی نوکلاسیک چه تأثیری بر فهم روابط بین‌الملل گذارده است؟ با اتکا به مباحث مطرح شده توسط متفکران اصلی این جریان نظری می‌توان گفت که مبانی عقل‌گرایانه واقع‌گرایی نوکلاسیک با ترکیب نگاه نظام‌مند و نگرش مبتنی بر اصالت کنش‌گران و کارگزاران توانسته است موجب تکامل فهم واقع‌گرایانه از روابط بین‌الملل شود. هرچند غلبه نگاه مادی‌گرایانه و فقدان نگاه عمیق به ابعاد معنایی زیست بینالمللی سببب گشته است که این نظریه از شرح کل‌گرایانه برخی از رفتارهای بینالمللی بازماند.https://www.iisajournals.ir/article_41989_02fcc1b3d50513cb9bdc841e7487fcdb.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-844451720151023Syrian Crisis: Regional and Grate Powersبحران سوریه: ابهام استراتژیک آمریکا و فرصت‌طلبی روس‌ها436841990FAحسیندهشیاردانشیار روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطباییJournal Article20151222Nowadays, Syria is experiencing conditions which have the susceptibility to become a routine reality in region`s other countries. Undeniable facts regarding situation in Syria are: the central government`s inability to provide border security, presence of nonnative armed rebels throughout the country fight of the various and different groups with each other's and central government, direct and indirect interference by the regional powers based on different reasons in Syria and total interference of great powers in order to shape the outcomes of the civil war. The article`s question is what are the <br /> <br /> Elements which have shaped the crisis? The essential components of the present situation are as follow: the collapse of bureaucratic-military capacities of Syrian government, the active presence of the regional powers especially the Saudi Arabia in the position of proxy wars against each other's by giving equipments and financial support to opposing groups, America`s strategic ambiguity and opportunism by the Russians.امروزه سوریه تجبه‌گر شرایطی است که استعداد تبدیل‌شدن به یک واقعیت روزمره در دیگر سرزمین‌های منطقه را به‌شدت دارا است. ناتوانی دولت مرکزی برای تأمین امنیت مرزها و نظم داخلی، یکه‌تازی جنگ‌جویان مسلح غیربومی در گستره کشور، مبارزه گروه‌های متعدد نظامی با یک‌دیگر و دولت مرکزی، دخالت مستقیم و غیرمستقیم کشورهای منطقه به دلایل گوناگون در روند حیات در سرزمین سوریه و دخالت همه‌جانبه قدرت‌های بزرگ برای شکل‌دادن به جنگ داخلی قوام‌یافته جزو لاینفک و انکارناپذیر اوضاع در سوریه است. سوال مطرح شده معطوف به این است که عناصر حیات‌بخش بحران چه هستند. درهم فروریزی ظرفیت‌های بروکراتیک و نظامی دولت سوریه، حضور فعال بازیگران منطقهای به‌ویژه عربستان در سوریه در کسوت جنگ‌های نیابتی با یک‌دیگر از طریق مسلح‌کردن وتأمین مالی گروه‌های معارض، ابهام استراتژیک در نزد آمریکا وفرصت‌طلبی روس‌ها بن‌مایه‌های بحران کنونی هستند.https://www.iisajournals.ir/article_41990_c5121dbdbb240eb041a3468436e20b84.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-844451720151023Iran's 20-year vision plan, regional rivals and the necessity of regionalism in Iran's foreign policyسند چشم‌انداز 20 ساله، رقبای منطقهای و ضرورت منطقه‌گرایی در سیاست خارجی ایران (تحلیل وضعیت پیش‌رو و چشم‌انداز مطلوب)6910441991FAسید امیرنیاکوئیعضو هیئت علمی دانشگاه گیلان0000-0001-8865-8824محسنعسگریاندانشجوی دکتری روابط بین الملل دانشگاه گیلانJournal Article20151222Despite the expansion of globalization, individual states are continuously primary actors in international system. These influential actors are attempting to maintain and increase their security as their main concerns. Questions such as how to achieve security in a globalized world and what is the role of regional powers in maintaining security are important topics in the minds of political leaders in several regions. Meanwhile, regional security has been justified as a rational choice for very individual states. Accordingly, Islamic republic of Iran has ratified the Iran’s 20- year vision plan. According to this document, Iran has to be a developed state with the first level in region according to scientific and economic indexes. Undoubtedly, the realization of this goal requires political, economic and social necessities especially a specific view to region and regional systems. The present paper is an attempt to explain the necessity and structure of regional system in the neighborhood of Iran.با وجود گسترش جهانی‌شدن ، دولت‌ها هم‌چنان بازیگران اصلی در نظام بینالمللی شناخته میشوند و دغدغه اصلی آنها نیز امنیّت است. این بازیگران فراسوی روند تغییرات رخ داده، کماکان به‌دنبال کارآمدترین شیوه امنیّتیابی هستند.پرسش‌هایی از این دست که آیا در شرایط کنونی می‌توان صرفاً با پشتوانه توان‌مندی های داخلی، امنیت را تأمین کرد؟ آیا با بی‌توجهی به کشورهای پیرامون، می‌توان امنیتی پایدار ایجاد کرد؟ و نظایر آن، چالش‌هایی اساسی در نظام فکری دولت‌مردان منطقه پدید آورده است. در این میان شرایط نظام جهانی و گرایش دولت‌ها به هم‌کاری با همسایگان، گزینه امنیّت منطقهای را به‌عنوان الگویی موثر، توجیه‌پذیر کرده است. در همین زمینه، جمهوری اسلامی ایران با عنایت به این دگرگونی‌ها و ضرورت ارتقای جایگاه منطقهای و بینالمللی خود، سند چشم‌انداز بیست ساله را به تصویب رساند. در این سند استراتژیک، ایران به‌صورت کشوری توسعه‌یافته با جایگاه اول اقتصادی، علمی و فن‌آوری در منطقه و دارای تعامل فعال با اقتصاد جهانی تعریف شده است. طبیعتاً تحقق این هدف، مستلزم الزامات مختلف اقتصادی، سیاسی و اجتماعی، به‌خصوص اتخاد رویکردی خاص به منطقه و نظام‌های منطقهای است. با توجه به این مهم و نیز اهمیت سند چشم‌انداز در دگرگونی ساختارهای داخلی و تأثیر آن در سیاست خارجی ایران و هم‌چنین وقوع تحولات جدید ساختاری در منطقه، مقاله حاضر سعی دارد ضمن تبیین ضرورت، شرایط و ساختار نظام منطقهای در محیط پیرامونی ایران، به واکاوی شاخص‌ها و مولفه‌های منطقه‌گرایی در سیاست خارجی ایران بپردازد.https://www.iisajournals.ir/article_41991_6e9c8746c47446e383b404bc3e5cab85.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-844451720151023The future of the Middle East conflict and projected change in the balance of regional power Iran and Turkeyآینده‌بینی منازعه خاورمیانه و تغییر در توازن قدرت منطقهای ایران و ترکیه10513841992FAضیاءالدینصبوریپژوهشگر روابط بین‌الملل و دبیر انجمن علمی ایرانی روابط بینالمللتاجالدینصالحیاندانشجوی دکتری روابط بین الملل دانشگاه گیلانJournal Article20151222Islamic Republic of Iran and Turkey, in the Middle East, is strategically important region, with a history of significant and unusual similarities are. Including the fact that both countries have ancient civilizations and empires were very wide and throughout its history has always been that of ups and downs, sometimes these relationships, friendly and often accompanied by conflict. Both countries have always considered it a great regional power and in this regard, but rapprochement, both had serious competition. <br /> <br /> The main question of this article is that due to the complex situation in the Middle East, that will likely change in the balance and regional trans-regional powers, which both countries claim to regional power, Iran and Turkey, to act as a dominant power in the region has more weight and will be in a better situation? <br /> <br /> The authors, using descriptive and analytical methods, to investigate the components of regional power, to compare the position of regional power and argued against the Islamic Republic of Iran and Turkey in recent years, Turkey recently to steer away from politics " Reset to zero for the problems with neighbors" to create tensions with its neighbors like Syria and therefore likely to exacerbate conflict and conflict with other regional powers in the near future for this country is probable and predictable. <br /> <br /> Considering the likely strengthening of the approach and the failure to achieve America's goals in the region as supportive of Turkey and other regional powers such as Russia likely to direct intervention in the Syrian conflict, together with the rising regional influence of Iran's position, the article predicts that in the near future, the role of Turkey as a regional superpower, in comparison with Iran, and in the fall will be challenged and, in turn, would increase Iran's regional power.جمهوری اسلامی ایران و ترکیه که در منطقه مهم و راهبردی خاورمیانه واقع شده‌اند، دارای پیشینه تاریخی قابل‌توجه و مشابهت‌های قابل‌تأملی هستند. از جمله این‌که هر دو کشور دارای تمدن‌های باستانی و امپراتوری‌های بسیار گسترده‌ای بوده و در طول تاریخِ خود، همواره دارای روابط پر فراز و نشیبی بوده‌اند که گاه این روابط، دوستانه و گاه با تعارض همراه بوده است. هردوکشور همواره خود را قدرتِ برتر منطقه پنداشته و در این راستا در عین برقراری روابط حسنه، رقابت جدی نیز با هم داشته‌اند.<br /> <br /> پرسش اصلی این مقاله این است که با توجه به اوضاع پیچیده خاورمیانه، که تغییر در توازن قدرت‌های فرامنطقه‌ای و منطقهای را محتمل می‌سازد ، کدام یک از دو کشورِ مدعیِ قدرت منطقه ای، ایران و ترکیه ، برای ایفای نقش یک قدرت برتر منطقهای دارای وزن بیش‌تر و در شرایط مناسب‌تری قرار خواهند داشت؟<br /> <br /> نویسندگان، با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی، ضمن بررسی مولفه‌های قدرت منطقهای، به مقایسه موقعیت قدرت منطقهای ج.ا.ایران و ترکیه پرداخته و استدلال کرده‌اند بر خلاف سال‌های اخیر، ترکیه جدیداً با فاصله‌گرفتن از سیاست «صفرکردن مشکلات با همسایگان»، به ایجاد تنش با همسایگان خود همانند سوریه رو آورده و از همین رو، احتمال تشدید برخوردها و تعارض با سایر قدرت‌های منطقهای در آینده نزدیک برای این کشور محتمل و قابل پیش‌بینی است. لذا، با توجه به احتمال تقویت بیش از پیش این رویکرد و عدم تحقق اهداف آمریکا در منطقه به‌عنوان پشتیبان ترکیه و احتمال مداخلات مستقیم سایر قدرت‌های منطقهای از جمله روسیه در صحنه منازعه سوریه، در کنار افزایش جایگاه و نفوذ منطقهای ایران، مقاله پیش‌بینی کرده است که در آینده نزدیک، نقش‌آفرینی ترکیه به‌عنوان قدرت برتر منطقهای، در مقام مقایسه با ایران، با چالش مواجه شده و در مسیر تنزل قرار خواهد گرفت و در مقابل، قدرت منطقهای ایران رو به فزونی خواهد‌گذاشت.https://www.iisajournals.ir/article_41992_489504382f707ac35f7fc4801fa1636c.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-844451720151023Poliheuristic Decision Making Model and Analysis of Turkey's Foreign Policy(Case Study of the Justice and Development Government)مدل تصمیمگیری شهودی چندوجهی و تحلیل سیاست خارجی ترکیه( مطالعه موردی دولت عدالت و توسعه)13916841993FAمحمد حسینجمشیدیاستادیار گروه علم سیاسی دانشگاه تربیت مدرسولیگلمحمدیدانشجوی دکتری روابط بین الملل دانشگاه تربیت مدرسJournal Article20160112Islamistscoming to power in Turkey in 2002has changed turkey'sforeign policydiscourse and behavior fundamentally.Decisionmakers of Turkish foreign policy in the shadow of a pragmatic and multilateral foreignpolicy for achieving national, regional and international goals; have benefited different alternatives and positional orientations.This paper,focused onthetheoretical analysis of Turkish foreign policy during the administration of justice and development party, andhas attempted to analyze theliterature of Turkish foreign policy after the Cold War and offersthe AKP government leaders foreign policy decision-making model. Accordingly, this article with theuse ofqualitative research methods is seeking to answer this question that, how can analyze Turkishforeign policy in the framework of Poliheuristic decision-making model? Because the academic studies in this area have used less theoretical modeling and much more descriptive studies; present research, in order to answer the question, provided the modeling of AKP decision making based on Poliheuristic theory. Finally, Different alternativesof ruling party's foreign policy in various aspectsofeconomic, domestic politics, cultural and ideological, military and strategic, will be examined.به قدرت رسیدن اسلام‌گرایان در ترکیه در سال 2002، گفتمان و رفتار سیاست خارجی این کشور را دچار تغییرهای اساسی کرد. تصمیمگیران دولت عدالت و توسعه در سایه یک سیاستخارجی عملگرایانه و چندجانبه از گزینههای مختلف تصمیمگیری و جهتگیری‌های موقعیتی برای رسیدن به اهداف ملی، منطقهای و بینالمللی خود بهره بردهاند. مقاله حاضر، به تحلیل تئوریک سیاست خارجی ترکیه در دوره حکومت دولت عدالت و توسعه پرداخته و تلاش کرده است تا تحلیلی از ادبیات سیاست خارجی ترکیه بعد از جنگ سرد و مدل تصمیمگیری سیاست خارجی رهبران دولت عدالت و توسعه ارائه دهد. بر این اساس با بهره‌گیری از روش تحقیق کیفی و منابع اسنادی به دنبال پاسخ‌گویی به این سؤال برآمده است که سیاست خارجی ترکیه در چارچوب مدل تصمیمگیری شهودی چندوجهی چگونه قابل‌تحلیل است؟ از آن‌جا که مطالعات دانشگاهی در این حوزه کم‌تر از مدل‌سازی تئوریک استفاده کرده و بیش‌تر در حد مطالعات توصیفی باقی مانده‌اند؛ پژوهش موجود، بهمنظور پاسخ‌گویی به سؤال مذکور،به مدل‌سازی تصمیمگیری دولت عدالت و توسعه بر اساس مدل نظریه شهودی چندوجهی پرداخته و گزینههای مختلف در سیاست خارجی حزب حاکم را با توجه به ابعاد مختلف؛ اقتصادی، سیاست داخلی، فرهنگی و ایدئولوژیک و نظامی و استراتژیک، موردپژوهش قرار داده است.https://www.iisajournals.ir/article_41993_9311ad2e1bb25d128e110548679cb4a7.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-844451720151023Understanding Turkish New Foreign Policy in the Framework of Ahmet Davutoglu's StrategicDepthDoctrineفهم سیاست خارجی ترکیه در پرتودکترین عمق استراتژیک احمد داوود اغلو16920041994FAفرهاددانش نیاعضو هیئت علمی دانشگاه رازی کرمانشاهداوودنظرپورکارشناس ارشد روابط بین المللآرمانسلیمیدانشجوی کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه خوارزمیJournal Article20160112The Turkish foreign policy has shown the paradoxical behavior in the regional and global crisis that has been ambiguous for the most thinkers. In fact, the new Turkish fluctuant foreign policy is a shift in the comparison whit the previous. This fluency in the Turkish foreign policy has been experienced whit a lot of regional and transregional actor like Iran, Syria, Iraq, Russia, EU and the U.S. The main question of this research is that, what is the foundations and principles of Ahmet Davutoglu's doctrine of strategic depth, as the main strategy of Justice and development party between 2002 by 2012 and what its effect on the advance of Turkish foreign policy goals? The findings of this research shows that the strategic depth doctrine try to expand the Turkish foreign policy perspective since Turkey transform to a high capability state whit a multidimensional interest and relation in the region and beyond that. In spite of its economic outcomes, but it leads to a paradoxical and conflicted behavior especially toward Middle East and Islam Word.قدرت یافتن حزب عدالت و توسعه در سال 2002 رویکرد نوینی را بر سیاست خارجی ترکیه حکم‌فرما کرد. برآیند این تحول بازتعریف هویت ترکیه بر اساس دکترین عمق استراتژیک و تغییر نقش ترکیه در تحولات منطقهای و بینالمللی بوده است. نظریه‌پرداز اصلی این دکترین، «احمد داوود اغلو» است. پرسش اصلی پژوهش حاضر این است که مبانی و اصول دکترین «احمد داوود اغلو» به‌عنوان راهبرد اصلی سیاست خارجی حزب عدالت و توسعه بین سال‌های 2002 تا 2012 از چه مؤلفه‌هایی برخوردار بوده است؟ به‌علاوه، تا چه اندازه این دکترین در پیش‌بُرد اهداف سیاست خارجی ترکیه تأثیرگذار بوده است؟ یافته‌های پژوهش نشان داده است که دکترین عمق استراتژیک به‌عنوان مبنای سیاست‌گذاری خارجی حزب عدالت و توسعه،با تأکید بر توانمندی‌های بالقوه این کشور در ابعاد جغرافیایی، تاریخی و هویتی درپی مطرح کردن آنکارا به منزله قدرتی فرامنطقه‌ای و جهانی است. در این راستا، دولت‌مردان ترک در یک دهه اخیر، با بهره‌گیری از دیپلماسی موزون در سطح بینالمللی، حضور فعال در بحران‌های منطقهای و سیاست جامع و بی‌طرفی در پی تحقق این هدف بوده‌اند. هر چند در این مسیر با وجود موفقیت‌های نسبی موانع زیادی را نیز پیش رو دارند.https://www.iisajournals.ir/article_41994_cb808de40d0152728640f0ec8c386303.pdfانجمن ایرانی روابط بین المللپژوهش های روابط بین الملل2251-844451720151023The Fifth Generation of China Leaders and the Silk Road Economic Belt Initiativeنسل پنجم رهبران چین و ابتکار کمربند اقتصادی جادۀ ابریشم20122241995FAمسعودموسوی شفائیعضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس0000-0003-3882-5203Journal Article20160112China has been adopted a peaceful rise strategy in the past three decades to decrease concerns and sensitivities of other great powers in regards with China rise. But it seems that China since 2012, when Xi Jinping (as symbol/representative of the fifth generation of China leaders) took power, considers itself in such a level of capabilities, to play a much more active/dynamic role in regional and international affairs. The aim of this new active/dynamic China is getting more shares in strategic arenas, redefining itself in the context of Chinese dream, revival of its National Power and finally promoting international status of China as an established multidimensional (economic, cultural, political, strategic) great power. Based on this strategy China has started several economic ↔ strategic initiatives in regional and international levels, including: active contribution in BRICS, Establishing Asian Infrastructure Investment Bank (AIIB) and BRICS bank, promoting role of Shanghai Cooperation Organization, and of course Silk Road Economic Belt or SREB (known as China Marshall Plan). This Article tries to show the economic↔ strategic root causes of SREB initiative, the political will of China's leaders to fulfillment the initiative and finally practical evaluation and explaining implications of the SREBچینِ نو طی سه دهۀ گذشته تلاش‌کرد تا با اتخاذ راهبردی که به‌تدریج خیزش مسالمت‌آمیز نام گرفت، نگرانی سایر قدرت‌های بزرگ و همسایگان منطقهای خود در خصوص افزایش قدرت این کشور را تعدیل و از موضوع جهشِ اقتصادی و افزایشِ قدرت جهانی چین حساسیت‌زدایی کند. با به قدرت رسیدن «شی جین پینگ» به‌مثابۀ نماد نسل پنجم رهبران چین، به نظر می‌رسد این کشور اکنون خود را در سطحی از قدرت می‌بیند که نقشی پویاتر در عرصه‌های منطقهای و بینالمللی ایفاء کرده و(البته بدون درگیری خصومت‌آمیز با رقبای منطقهای و جهانی) با سهم‌خواهی فزاینده در حوزه‌های استراتژیک تعریف جدیدی از خود در چهارچوب رویای چینی و احیاء قدرت چین ملی ارائه کند. هدف این پویایی جدید، نهادینه‌‌سازی جایگاه این کشور، به‌مثابۀ یک قدرت بزرگ چند بُعدی (اقتصادی- سیاسی- فرهنگی- استراتژیک) است. چین تحت رهبری «شی جین پینگ» در همین راستا ابتکارات اقتصادی ↔استراتژیک متعددی را در سطح بین‌الملل آغاز کرده است؛ از جمله: فعال شدن بریکس، تأسیس بانک سرمایه‌گذاری زیرساخت آسیایی، تأسیس بانک بریکس، اهمیت یافتن روز‌افزون سازمان هم‌کاری شانگهای، .... و البته «ابتکار کمربند اقتصادی جادۀ ابریشم» که به «طرح مارشال» چین معروف شده است. مقالۀ حاضر ضمن تحلیل «نظری» کنش‌گری‌های جدید چین در عرصۀ بین‌الملل به ارزیابی «عملی» ابتکار کمربند اقتصادی جادۀ ابریشم، ریشه های اقتصادی ↔استراتژیک شکل گیری این ابتکار، میزان جدّی بودن رهبران چین برای اجرای آن و پیامدهای تحقق این طرح پرداخته است.https://www.iisajournals.ir/article_41995_ec28805f3b725ff393c2b4a3f80c104d.pdf