انجمن ایرانی روابط بین الملل پژوهش های روابط بین الملل 2251-8444 5 18 2016 01 21 Indian foreign policy developments   In Southeast Asia تحول سیاست خارجی هند در حوزه جنوب شرقی آسیا 14 44 45817 FA رضا سیمبر استاد گروه علوم سیاسی دانشگاه گیلان سجاد بهرامی مقدم دانشجوی دکتری روابط بین الملل دانشگاه گیلان 0000-0002-0821-8763 Journal Article 2015 05 09 Since independence in 1947 until 1980s, India had taken a third worldism foreign policy towards the Southeast Asia which determine by key components of third world solidarity, non-alignment, and economic self-sufficiency.in this region, since the late 1980s, India’s foreign policy objective has changed from third worldism to economic pragmatism. This article attempts to explain the change in the foreign policy of India in the Southeast Asia address the following question. The question is based on how the changes in India’s foreign policy toward the Southeast Asia from third worldism to economic pragmatism has happened and what are the key factors behind that. In response to this question, this hypothesis is designed that the collapse of Nehroaism and rise of others perspectives, structural changes in the international system from bipolarity into unipolarity and China’s growing regional economic influence, has transformed India’s foreign policy from third worldism to economic pragmatism. The explanationery method and theory of balance of interests have been used to investigate the hypothesis of this article. هند از 1947 تا اواخر دهه 1980، سیاست جهان سوم­گرایی را نسبت به حوزه جنوب شرقی آسیا در پیش گرفته بود که با مشخصه­های کلیدی تلاش برای همبستگی جهان سوم، خودبسندگی اقتصادی و عدم تعهد تعریف می­شد. از اواخر دهه1980، سیاست خارجی جهان سوم گرایانه هند نسبت به حوزه جنوب شرقی آسیا به سیاست عمل­گرایی اقتصادی دگرگون شده است. این مقاله با طرح پرسش ذیل به تبیین تغییر سیاست خارجی هند در این منطقه می‌پردازد. پرسش این است که، چه عواملی سبب تغییر سیاست خارجی هند از جهان سوم‌گرایی به عمل‌گرایی اقتصادی در حوزه جنوب شرقی آسیا شده است؟ در پاسخ به پرسش اصلی مقاله، این فرضیه طرح شده است که افول نهروئیسم و رشد دیدگاه­های رقیب، تغییرساختاری سیستم بین‌المللی از دوقطبی به تک قطبی و رشد فزاینده نفوذ اقتصادی منطقه­ای چین، سبب دگرگونی سیاست خارجی هند در جنوب شرقی آسیا از جهان سوم‌گرایی به عمل­گرایی اقتصادی شده است. در این پژوهش از روش تبیینی استفاده شده و نظریه موازنه منافع راهنمای بررسی فرضیه قرار گرفته است.  https://www.iisajournals.ir/article_45817_8ed67538022400bdba14f3e8b4bf6ab3.pdf

انجمن ایرانی روابط بین الملل پژوهش های روابط بین الملل 2251-8444 5 18 2016 01 21 The Consequences of China's Economic and Military Rise On the US-Japan Alliance پیامدهای رشد اقتصادی و نظامی چین بر اتحاد دوجانبه آمریکا – ژاپن 45 74 45818 FA محمد تقی زاده انصاری استادیار پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی Journal Article 2015 05 09 The U.S.-Japan security alliance, which formed after t he II world war, has played a vital role in confronting the Soviet Union and the pressure from its geopolitical allies in the region. This partnership is considered as o ne of the most important military relationships and an a nchor of the U.S. security position in Asia. China’s e conomic and military rise has been at the center of alliance concerns since the end of the Cold War. In recent years, china assertiveness has been growing in the East China Sea, which supported by its growing military and economic modernizations, have prompted w orries about its regional ambitions. This paper reviews the analyses of China’s economic and military m odernization trends and subsequently examines the impact of these trends on the expansion of US-Japan alliances in recent years. اتحاد امنیتی دوجانبه ژاپن و آمریکا که پس از پایان جنگ جهانی دوم شکل گرفت، در عصر جنگ سرد، در رویارویی دو دولت با فشارهای ژئوپولیتیکی شوروی و متحدین منطقه­ای‌اش در حوزه پاسیفیک نقشی حیاتی بازی کرد. این اتحاد مولفه­ای مهم از نظم منطقه­ای تحت رهبری آمریکا در پاسیفیک بوده است. پس از پایان جنگ سرد، رشد اقتصادی و نظامی چین، به مثابه قوی­ترین محرک تأثیرگذار بر منافع امنیتی مشترک دو دولت در حوزه شرقی پاسیفیک به نگرانی اصلی مشترک دو دولت تبدیل شده است. در سال‌های اخیر مواضع سرسختانه­تر چین در مناقشات دریای شرقی، که با رشد چشمگیر اقتصادی و قابلیت­های فزاینده نظامی­اش حمایت می­شود، بر شدت نگرانی­های منطقه­ای از نیات و مقاصد پکن افزوده و بر پیوندهای امنیتی دولت­ها در منطقه اثر گذاشته است. این مقاله از چشم‌انداز نظریه موازنه تهدید به تبیین تأثیر روند مدرنیزاسیون نظامی چین، که خود نشأت‌گرفته از رشد اقتصادی­اش می­باشد، بر اتحاد ژاپن و آمریکا پرداخته است. در این راستا، شکل‌گیری و تداوم این اتحاد بررسی شده و سپس روند مدرنیزاسیون نظامی چین به مثابه متغیّرِ مستقل تجزیه و تحلیل شده و سپس پیامدهای آن برای منافع مشترک ژاپن و آمریکا در حوزه شرق پاسیفیک بررسی و واکنش مشترک دو دولت در شکل بازبینی و گسترش اتحاد دفاعی دوجانبه‌شان مورد بررسی قرار گرفته است.  https://www.iisajournals.ir/article_45818_0388e3b48172f10f9ce58d86b3c86f74.pdf

انجمن ایرانی روابط بین الملل پژوهش های روابط بین الملل 2251-8444 5 18 2016 01 21 Factors affecting the transformation of Russia's relations with America at the time, "Dmitry Medvedev" عوامل موثر بر دگرگونی روابط روسیه با آمریکا در دوره «دمیتری مدودیف» 75 106 45819 FA الهه کولایی استاد دانشگاه تهران Journal Article 2015 05 10 After the collapse of the Soviet Union, the US and Russian Federation relations have been experienced obvious ups and downs. The period of believing the end of long-lasting competition between the two countries after the cold war was too short enough to approve the optimistic analysis of Westerners politicians. The next developments showed quickly the distance between Moscow and Washington’s views on issues of international peace and security. On the one hand, Russia’s growing concerns about the former republics on its own periphery were intensified by the increasing effects of the Global War on Terrorism. On the other hand, the US growing presence in West Asia, Afghanistan and Iraq, and then Syrian crisis, Iranian nuclear program and deployment of the US Missile Defense System in Europe, prepared the ground for creating more confrontation between them. A decade after the independence of the former Soviet Republics, Russian president, Vladimir Putin, crafted and fixed a pragmatic foreign policy. Dmitry Medvedev, the next President of Russia, put this policy on the path of “reset”, which is now facing with complicated problems. However, the question raised by this article is: “What internal, regional or international factors changed the Russian and US relations during Medvedev’s presidency? This paper is based on a descriptive-analytic method, and to examine the mechanisms of this change from the Russian point of view, it studies the positions of its experts. در پی فروپاشی اتحاد شوروی، روابط فدراسیون روسیه با آمریکا مراحل گوناگونی را تجربه کرده است. دوره تصور پایان رویارویی دیرپای دوکشور پس ازپایان جنگ سرد، بسیار کوتاه‌تر از آن بود که ­به تحلیل خوش‌­بینانه غرب‌­گرایان در سیاست خارجی روسیه قدرت بخشد. روند تحولات در روابط آمریکا- روسیه به سرعت فاصله میان دیدگاه‌های رهبران مسکو و واشنگتن را در مورد مسایل و مشکلات صلح و امنیت بین‌المللی آشکار ساخت. نگرانی‌های روزافزون روسیه در جمهوری‌های پیرامونی، با آثار روز‌افزون جنگ جهانی با تروریسم شدت یافت. حضور فزاینده آمریکا در غرب آسیا، در افغانستان و عراق و سپس بحران سوریه، برنامه هسته‌ای ایران و مسأله استقرار سامانه دفاعی موشکی آمریکا در اروپا، شرایط را برای تعارض­‌های دو کشور آماده ساخت. در پایان نخستین دهه پس از جدایی جمهوری‌های اتحاد شوروی، «ولادیمیرپوتین» سیاست خارجی عمل‌گرایانه روسیه را تثبیت کرد تا «دمیتری مدودیف» آن را در مسیر «بازشروع» قرار دهد، که با دشواری‌های گوناگون و پیچیده‌ای روبه‌رو شده است. سؤال این نوشتار این است که کدام عوامل داخلی، منطقه‌ای و بین‌المللی، سبب دگرگونی روابط روسیه با آمریکا در دوره ریاست جمهوری دمیتری مدودیف شدند؟ این نوشتار با روش توصیفی- تحلیلی و با استفاده از دیدگاه نویسندگان روسی انجام شده تا سازوکار این دگرگونی از دیدگاه روسیه روشن شود. https://www.iisajournals.ir/article_45819_5003a4ae7ba6a9b3f0eb6b463cf09aeb.pdf

انجمن ایرانی روابط بین الملل پژوهش های روابط بین الملل 2251-8444 5 18 2016 01 21 Iranian reconstruction of realism ساخت واقع‌گرایی در سنت و فرهنگ ایرانی 107 136 45820 FA علیرضا خسروی عضو هیئت علمی دانشگاه تهران مهدی میرمحمدی دانش آموخته دکتری روابط بین الملل دانشگاه تهران Journal Article 2015 05 10 Critical discourses of IR has always tried to replace realism with an alternative approach by bolding it’s weak points, but these theorizations have not been able to weaken realism role in explaining international affairs. Even it can be argued that critics have strengthened the basis and status in academic sphere. Nevertheless, the most important achievement of critics of realism is to turn light on this fact that realism and its assumption are social constructs. So realist assumptions could have different meanings in various cultures and societies. In other words, realism is not a unitary and universal theory. This article based on this claim tries to show that realism has a different construction in Iranian culture. The question of research is how realism is perceived in Iranian tradition. Based on Shahnameh and Golestan as the main sources of national cultural discourse, Authors argue that there is an Iranian concept of realism with the same assumption as main stream realism in IR. They claim that significance of power in Iranian tradition is a normative affair. And even the power itself is a social norm. There is also a sharp difference between realistic power and Iranian perception of power which is reflected in fundamental contrast between Pahlavan (hero) and Gahraman (champion, both using to point a different kind of power, the latter realistic and the first a praised power which is used to maintain social norms and values. هرچند که تمامی گفتمان‌های انتقادی روابط بین‌الملل به‌گونه‌ای تلاش کرده‌اند با اشاره به نقاط ضعف نگاه واقع‌گرایانه به روابط بین‌الملل، رویکردهای دیگری را جایگزین آن سازند، با این وجود، این نظریه‌پردازی‌ها هیچ‌گاه قادر به تضعیف جایگاه این نظریه در تحلیل و تبیین مسائل بین‌المللی نگشته و حتی می‌توان ادعاکرد که به‌عکس موجب تقویت مبانی نظری و جایگاه واقع‌گرایی در عرصه آکادمیک روابط بین‌الملل شده‌اند. با این حال، مهم‌ترین دستاورد منتقدین واقع‌گرایی، نشان دادن این واقعیت است که خودِ نظریه واقع‌گرایی و مفروضات آن نیز برساخته‌ای اجتماعی هستند و مفروضات واقع‌گرایانه در فرهنگ‌ها و جوامع مختلف، معانی متفاوتی دارند. به عبارت دیگر، واقع‌گرایی یک نظریه یک‌پارچه و جهان‌شمول نیست که در تمام جوامع برداشتی یکسان از آن وجود داشته باشد. مقاله حاضر با استفاده از این رویکرد، کوشیده است تا نشان دهد که واقع‌گرایی در فرهنگ ایرانی دارای ساخت متفاوتی است و لذا این تحقیق درصدد پاسخ به این پرسش برآمده است که چگونه در سنت ایرانی، برداشت متفاوتی از واقع‌گرایی وجود دارد؟<br />  برای این منظور، از دو مرجع ملی گفتمان ایرانی شامل شاهنامه فردوسی وگلستان سعدی برای فهم این برداشت استفاده شده است. یافته‌های حاصل نشان می‌دهد که اهمیت دادن به قدرت در نزد ایرانیان ناشی از هنجارها و ارزش‌های فرهنگی و اجتماعی آنان است و خود عامل قدرت نیز نوعی هنجار اجتماعی به‌شمار می‌رود. نمود بارز آن‌ را می‌توان در تفاوت مبنایی میان مفاهیمی نظیر پهلوان و قهرمان بازیابی کرد که نوعی تمایزآشکار میان قدرت مورد تأکید در واقع‌گرایی  با قدرت ممدوح در سنت ایرانی را برجسته می‌سازد. https://www.iisajournals.ir/article_45820_282f81a0f102e8a41ac1e5b476779847.pdf

انجمن ایرانی روابط بین الملل پژوهش های روابط بین الملل 2251-8444 5 18 2016 01 21 Potentials of IR Theories for more Convergence and Interactions with IL ظرفیت نظریه‌های روابط بین‌الملل برای ایجاد تعامل و تقارب با حقوق بین‌الملل 137 156 45821 FA سمیرا محسنی دانشجوی دکتری روابط بین الملل دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران سید عبدالعلی قوام استاد گروه روابط بین الملل دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات تهران Journal Article 2015 05 10 Although the discipline of IL is hundreds of years old , the academic field of IR is of much more recent vintage .After The first world war , the disciplines of IR and IL overlapped substantially . But with the occurrence of the World War II the era of disciplinary convergence ended .Many realists believed in an anarchical world, international agreements could not meaningfully constrain state actions. These tendencies were reinforced by a structural realist literature that viewed international outcomes as a product of the distribution of capabilities and power across states. By the early 1980’s liberalism had emerged as a coherent theory of IR. Liberalism claims that the configuration of independent state determines state behavior. Since the end of the cold war, constructivism has emerged as a significant approach to bridging two fields. However its sophisticated understanding of norms makes possible a sociologically rich and historically grounded understanding of international law. The focus of this article is on the analysis potentiality of IR theories, i.e., English school, Realism, Liberalism and Constructivism for more interactions and convergence of IR and IL .Our study demonstrates the degree of convergence is greater between IL and IR than other areas. اگرچه رشته حقوق بین‌الملل قدمت چند صد ساله دارد، ولی رشته دانشگاهی روابط بین‌الملل نسبتاً جدید است. بعد از جنگ جهانی دول، رشته‌های روابط بین‌الملل و حقوق بین‌الملل به‌میزان قابل‌توجهی هم‌پوشانی داشتند لیکن با وقوع جنگ جهانی دوم، عصر تقارب این دو رشته مطالعاتی به سر رسید. بسیاری از واقع‌گرایان بر این باور بودند که در دنیای فاقد اقتدار مرکزی توافق‌های بین‌الملل نمی‌توانند محدودیت‌های معنا‌داری برای رفتار دولت‌ها  ایجاد کنند. چنین گرایشاتی در چارچوب ادبیات رئالیسم ساختاری که طی آن پیامدهای بین‌الملل را محصول توزیع توانائی‌ها و قدرت دولت‌ها تلقی می‌کرد، تقویت می‌شد.<br /> در اوائل دهه 1980، لیبرالیسم به‌صورت یک نظریه منسجم روابط بین‌الملل ظاهر شد. لیبرالیسم بر این ادعاست که پیکربندی دولت مستقل تعیین‌کننده رفتار آن است. پس از پایان جنگ سرد، سازه‌انگاری به‌صورت یک رویکرد عمده نقش مهمی در پیوند این دو رشته مطالعاتی داشته است. تحت این شرایط فهم پیچیده هنجارها به درک بهتر جامعه شناختی و تاریخی حقوق بین‌الملل می‌شود.<br /> تمرکز این مقاله بر تجزیه و تحلیل پتانسیل تئوری‌های  روابط بین‌الملل به‌ویژه مکتب انگلیسی، رئالیسم، لیبرالیسم و سازه‌انگاری برای تعامل و تقارب بیشتر میان دو رشته روابط بین‌الملل و حقوق بین‌الملل است. این مطالعه حاکی است که میزان تقارب میان این دو رشته بیش از سایر حوزه های مطالعاتی است. https://www.iisajournals.ir/article_45821_ad644e9304513dd34ebab678e9c3840d.pdf

انجمن ایرانی روابط بین الملل پژوهش های روابط بین الملل 2251-8444 5 18 2016 01 21 Elements of Customary Law in the light of the 2014 Report of the Special Rapporteur of the International Law Commission عناصر قواعد عرفی در پرتو گزارش سال2014 گزارشگر ویژه‌ کمیسیون حقوق بین‌الملل 157 182 45822 FA ستار عزیزی دانشیار دانشگاه بوعلی سینا همدان 0000-0003-3609-7644 علی مختاری مطلق دانشجوی دکتری حقوق بین الملل دانشگاه آزاد اسلامی کرمانشاه Journal Article 2015 05 10 <span>Customary rules have the special position in international law due to characterstic such as wide dynamic and adaptability with update developments of ratione materiae of practice. The process of identification and determination of customary rules is basically vague and uncleare and there is no exact formula and criteria. The problem of determining customary international law has long been of interest to scholars of international law, Experts and several international law institutions have addressed this topic but different and contrary views on this issue is presented. The basic question have arised in this article is that among the various theories to explain the formation and determination of customary rules, which theory to explain the Commission’s Rapporteur and customary rules have been met and what criteria are used in determining these rules? The Special Rapporteur approach has been relying on case law: Custom is twocomponent system consisting of a material element (practice) and subjective element (opinio juris) that both elements to create a rule of customary international law are inseparable. As the general theory of special Rapporteur eventually approved by the commission itself and will be referred by the International Court of Justice, therefore, it can be helpful the analysis of Special Rapporteur`s approach for researchers in determining the customary rules of international law.</span> قواعد عرفی به‌خاطر دارابودن ویژگی‌هایی هم‌چون پویایی و انطباق‌‌پذیری وسیع با تحولات روز و تحول همیشگی دامنه موضوعی رویه که انعکاسی از توسعه روابط بین‌الملل است، از منزلتی متمایز و برتر در میان منابع حقوق بین‌الملل برخوردارند. فرایند شکل‌گیری و شناسایی قواعد عرفی اساساً فرایندی مبهم و نا­­­مشخص است و ضوابط و معیار­های دقیقی در این رابطه وجود ندارد. مسأله تعیین حقوق بین­الملل عرفی از دیرباز مورد توجه علمای حقوق بین­الملل بوده است ، صاحب‌نظران و نهادهای حقوق بین­المللی مختلفی به این موضوع پرداخته‌اند، اما دیدگاه‌های مختلف و مغایری در این خصوص ارائه شده است. سوال اساسی مطرح‌شده در این مقاله آن است که از میان تئوری‌های  مختلف در تبیین شکل‌گیری و تعیین  قواعد عرفی، کدام تئوری مورد نظر گزارشگر کمیسیون در تبیین و احراز قواعد عرفی بوده و چه معیارهایی را در تعیین این قواعد به کار برده است؟ رویکرد گزارشگر ویژه کمیسیون حقوق بین­الملل با تکیه بر رویه قضایی بین­الملل این بوده است: عرف و قاعده عرفی، یک نظام دو عنصری مشتمل بر عنصر مادی(رویه) و عنصر ذهنی(پذیرش به‌عنوان قانون) است که هر دو عنصر برای ایجاد هر قاعده از حقوق            بین‌الملل عرفی تفکیک‌ناپذیر می­باشند. نظر به اینکه عموماً تئوری مورد نظر گزارشگر نهایتاً به تصویب مجمع عمومی کمیسیون هم می­رسد و مورد استناد دیوان بین‌المللی دادگستری قرار می‌گیرد، لذا بررسی رویکرد گزارشگر کمیسیون می‌تواند معیاری راهگشا در تعیین قواعد عرفی برای پژوهشگران حقوق بین‌الملل باشد. https://www.iisajournals.ir/article_45822_2b01c70df55e88336d156e20f583a90e.pdf

انجمن ایرانی روابط بین الملل پژوهش های روابط بین الملل 2251-8444 5 18 2016 01 21 Probable Causes of Fragmentation of International Law with Emphasis on the Report of International Law Commission (2006) عوامل احتمالی تجزیه حقوق بین الملل با تاکید بر گزارش سال 2006 کمیسیون حقوق بین الملل 183 208 45823 FA همایون مافی دانشیار دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری وحید بذار دانش آموخته کارشناسی ارشد حقوق دانشگاه علامه طباطبایی Journal Article 2015 05 10 <span>Considerable Development of Realm of International Law Causes to Claim some of the Thinkers that is fragmenting this Legal Order and Remarks Subjects which Facilitate this Process such as Norms Conflict, Institutional Proliferation, Self-Contained Regime, and Regionalism. Since 2000, International Law Commission Placed on the own Program Topic of Fragmentation. In addition to accepting this Fact which Fragmentation is Essence of International System, Commission Declare Problems caused by Fragmentation have not such Nature which International Lawyers can’t obviate those by using of Instruments which used to obviate Norms Conflict in the past. after the Emphasis on the Harmonization and uniform Interpretations of Norms in order to prevent this situation, Commission Present Instruments for Obviation of Probable Conflict such as lex specialis, lex posterior, lex superior. With Consideration of Causes which Arise in relation with Fragmentation of International Law, this Article is to Endeavour to Responses this main question whether this Causes truly can Fragment International Law?</span> گسترش قابل ملاحظه قلمرو حقوق بین الملل سبب شده است تا برخی از متفکران مدعی شوند که این نظم حقوقی در حال تجزیه است و مواردی همچون تعارض هنجاری، تکثر نهادی، رژیم های خودبسنده و منطقه گرایی را به عنوان عواملی ذکر نمایند که این روند را تسهیل می کند. کمیسیون حقوق بین الملل از سال 2000 میلادی موضوع تجزیه را در دستور کار خود قرار داد و متعاقب یک تلاش شش ساله توانست گزارش کاملی در سال 2006 ارایه نماید. کمیسیون با پذیرش این واقعیت که تجزیه، ذاتی نظام بین المللی است، اعلام می نماید که مشکلات ناشی از تجزیه آن چنان ماهیتی ندارند که حقوقدانان بین المللی نتوانند با توسل به ابزارهایی که در گذشته برای رفع تعارض هنجاری مورد استفاده قرار می دادند، آن را مرتفع نمایند. کمیسیون پس از تاکید بر ضرورت هماهنگ سازی و تفاسیر متحدالشکل از هنجارها در جهت پیش گیری از ایجاد این وضعیت، ابزارهایی همچون "اصل قاعده خاص"، "اصل قاعده موخر"، "اصل قاعده برتر" را برای رفع تعارض احتمالی معرفی می نماید. این مقاله سعی دارد تا با بررسی عواملی که در ارتباط با مسئله تجزیه حقوق بین الملل مطرح می شود، به این چالش اصلی پاسخ دهد که آیا این عوامل، به راستی قادر به تجزیه حقوق بین الملل می باشند؟  https://www.iisajournals.ir/article_45823_7fd75bd9098fc85c4efeee425d83b3c1.pdf

انجمن ایرانی روابط بین الملل پژوهش های روابط بین الملل 2251-8444 5 18 2016 01 21 A Comparative Study of the Nuclear Program of I.R. of Iran and North Korea from International Atomic Energy Agency Perspective up to 2015 مطالعه تطبیقی پرونده هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران و کره شمالی از نظر آژانس بین‌المللی انرژی اتمی تا سال 2015 209 240 45824 FA محمدعلی بصیری عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان مجیدرضا مومنی عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی الهام استوار کارشناسی ارشد روابط بین الملل دانشگاه اصفهان Journal Article 2015 05 10 <br /><span>The issue of using nuclear energy has attracted the world attention. In 1957, International Agency of Nuclear Energy was founded with the aim of prohibiting states form deviating substances and nuclear equipment and using them in military and non-peaceful fields and it undertook inspection and supervision of states’ nuclear activities. There are different documents in the shape of international treaties that bring about certain commitments for the member-states and creating a framework under which international supervision will allow them to use peaceful nuclear energy. Iran and North Korea are among those countries which have faced the reaction of the international society for their nuclear energy program. The focus of this research work is to study and review the functioning and attitude of IAEA towards the nuclear programs of these two countries. Therefore, the main question of this research is as to what has been the attitude of IAEA towards the nuclear programs of Iran and North Korea? The hypothesis is based on the fact that the work and attitude of IAEA towards the nuclear programs of Iran and North Korea has not been according to the Statute of IAEA and the NPT and it has followed a double-standard attitude towards these two countries. The research findings indicate the truth that despite of Iranian compliance International and cooperation with NPT and North Korean non-compliance and withdrawal from NPT, the attitude of IAEA has been influenced by the great powers and quite discriminative towards both Iran and North Korea. The research is done through a comparative method by applying the concept of international security regimes and using both primary and secondary data including documents, interviews, books, articles and internet sites.</span> <br /><span>مساله استفاده از انرژی هسته ای ، امروزه توجه جهانیان را به خود معطوف ساخته است. آژانس بین المللی انرژی اتمی در سال ۱۹۵۷ با هدف منع دولت ها از انحراف مواد و تجهیزات هسته ای به مصارف نظامی و غیرصلح آمیز تاسیس شد و وظیفه بازرسی و نظارت بر فعالیت های هسته ای دولت ها را بر عهده گرفت. اسناد گوناگونی به صورت عهدنامه های بین المللی وجود دارند که تعهداتی برای دولت های عضو ایجاد می کنند و با برقراری چارچوبی برای نظارت بین المللی، به کشورها حق برخورداری از انرژی صلح آمیز اتمی را می دهد.</span><br /><span>دوکشور ایران و کره شمالی از کشورهایی است که فرایند هسته ای شدن شان با واکنش مجامع بین المللی همراه بوده است. آن چه این پژوهش به دنبال یافتن پاسخ برای آن بوده، بررسی عملکرد آژانس بین المللی انرژی اتمی در قبال برنامه اتمی این کشورها است. سوال اصلی پژوهش آن بوده است که عملکرد آژانس بین المللی انرژی اتمی در قبال برنامه اتمی دو کشور ج.ا.ایران و کره شمالی چگونه بوده است؟ فرضیه پژوهش نیز آن بوده است که عملکرد آژانس بین المللی انرژی اتمی در رابطه با برنامه اتمی ایران و کره شمالی مطابق اساسنامه آژانس و معاهده NPT نبوده و عملکرد دوگانه ای را داشته است . لذا برای تبیین بهتر این پژوهش از روش تطبیقی و کاربست مفهوم رژیم های بین المللی امنیتی، با استفاده از ابزار کتابخانه ای استفاده شده است.</span><br /><span>نتایج پژوهش نشان داده است که به رغم همکاری ج.ا.ایران و متابعت ازNPT و عدم همکاری کره شمالی و خروج از NPT آژانس به گونه کاملا تبعیض آمیز و متاثر از نفوذ قدرت های بزرگ عمل کرده است.</span> https://www.iisajournals.ir/article_45824_d2e8ac40dc18011d5ecd890846f36ec1.pdf

انجمن ایرانی روابط بین الملل پژوهش های روابط بین الملل 2251-8444 5 18 2016 01 21 Mutual interest policy making and strategic rationality on moderation Iran's foreign policy سیاستگذاری منافع متقابل و عقلانیت راهبردی در سیاست خارجی اعتدال 241 276 45825 FA عباس مصلی نژاد پسادکتری سیاستگذاری راهبردی و استاد دانشگاه تهران Journal Article 2015 05 10 <span>The diplomacy of moderation can be taken as a reaction to the radical trends in certain periods of Iran’s diplomacy and diplomatic relations. The signs of radicalism were evident in two historical periods: The first historical phase related to reflection of waves of revolution development. This has been emphasized in the theory of Crane Brinton. Conducting comparative study of the big revolutions of history, Crane Brinton came to the conclusion that any social revolution inevitably passes through four historical junctures. The revolutionary honey moon period, which is the phase of liberals’ coming to power and the phase of coming to power of radicals, consist of four periods of revolutionary development until the time the front turns into political system. The diplomacy of moderation has two signs of mutual interest policy making and decision making with rational model in the strategic domain. The research at hand tries to investigate signs of the diplomacy of moderation in the main strategic issues of Iran: The nuclear diplomacy and regional diplomacy. The two main issues were the main challenges of Iran’s security and foreign diplomacy in the years 2009-2013. The big powers are the main pivot of Iran’s foreign policy challenge in nuclear domain, while Turkey, Saudi Arabia, Egypt, Qatar, the UAE and Israel can be accounted for the fundamental challenges posed to Iran’s foreign policy in the region. In this article, the diplomacy of moderation was dependent variable, while the policy making of mutual interest and strategic rationality in the region were elements forming the independent variable. In defining the diplomacy of moderation, the neo-liberal approach was used. The goal of such a process is to make sure the pattern of action of players, being dissident to Iran, devoid of any security features.</span> سیاست خارجی اعتدال، را می‌توان به‌منزلة واکنش نسبت به روندهای رادیکالیسم در دوره‌های خاصی از روابط و سیاست خارجی ایران محسوب می‌شود. نشانه‌های رادیکالیسم در سیاست خارجی مربوط به دو دورة تاریخی بوده است، مرحلة تاریخی اول مربوط به انعکاس موج‌های تحول انقلابی است که در نظریه کرین برینتون نیز مورد تأکید قرار گرفته است. کرین برینتون در مطالعات تطبیقی انقلاب‌های بزرگ تاریخ، به این جمع‌بندی رسید که هر انقلاب اجتماعی به‌گونه اجتناب‌ناپذیر 4 مرحله تاریخی را سپری می‌سازد. دورة ماه عسل انقلابی، مرحلة به قدرت رسیدن لیبرال‌ها، مرحلة به قدرت رسیدن رادیکال‌ها و ترمیدور را می‌توان 4 دورة تحول انقلابی تا زمان تبدیل جنبش به نظام سیاسی دانست.<br /> سیاست خارجی اعتدال دارای دو نشانه «سیاستگذاری منافع متقابل» و «تصمیم‌گیری با مدل عقلانی در حوزه راهبردی» است. در این مقاله تلاش می‌شود تا نشانگان سیاست خارجی اعتدال در اصلی‌ترین موضوعات راهبردی ایران یعنی دیپلماسی هسته‌ای و دیپلماسی منطقه‌ای مورد بررسی قرار گیرد. دو موضوع یاد شده اصلی‌ترین چالش‌های سیاست خارجی و امنیتی ایران در سال‌های 92 – 1388 بوده است. قدرت‌های بزرگ محور اصلی چالش سیاست خارجی ایران در حوزه هسته‌ای بوده در‌حالی‌که ترکیه، عربستان، مصر، قطر، امارات عربی متحده و اسرائیل را می‌توان چالش‌های بنیادین سیاست خارجی ایران در حوزه منطقه­ای دانست.<br /> جهانی شدن موضوعات امنیتی به‌ویژه ضرورت مقابله با داعش، زمینه نقش‌یابی ایران در مدیریت بحران‌های منطقه‌ای را به‌وجود آورده است. پرسش اصلی مقاله این بود که سیاست خارجی اعتدال براساس چه نشانه هایی سیاستگذاری می‌شود؟ فرضیه مقاله بر این موضوع تأکید داشت که: «روحانی تلاش دارد تا از طریق نشانگان سیاست خارجی اعتدال یعنی سیاستگذاری منافع متقابل و تصمیم‌گیری با مدل عقلایی در حوزه راهبردی از الگوی مدیریت بحران برای مقابله با تهدیدات استفاده نماید». در این مقاله، سیاست خارجی اعتدال متغیر وابسته بوده، در‌حالی‌که  سیاستگذاری منافع متقابل و عقلانیت راهبردی در حوزه منطقه‌ای عناصر تشکیل دهنده متغیر مستقل هستند. در تبیین سیاست خارجی اعتدال از رهیافت نئولیبرالی بهره گرفته شده است . https://www.iisajournals.ir/article_45825_86ebc43444cdf451b149e5de84ff3ef5.pdf

انجمن ایرانی روابط بین الملل پژوهش های روابط بین الملل 2251-8444 5 18 2016 01 21 The role of Iran's regional strength in Persian Gulf cooperation council policies: 2005 - 2015 نقش افزایش قدرت منطقه‌ای ایران در سیاست‌گذاری شورای همکاری خلیج فارس: 2015– 2005 277 310 45826 FA مجید روحی دهبنه استادیار روابط بین الملل دانشگاه آزاد اسلامی رشت سجاد مرادی کلارده دانش آموخته کارشناسی ارشد روابط بین الملل دانشگاه گیلان Journal Article 2015 05 10 <span>Persian Gulf cooperation council is one of the most important of regional organization in Iran’s regional environment and Iran’s regional policies always have important role in its objectives and orientations. The present paper tries to explore Persian Gulf cooperation council policies in frame of Middle East new transformation and realism theory in international relations¡ apply this main question that “what was the role of Iran’s regional strength in shaping and determining policies and behavior methods of Persian Gulf cooperation council in 2005-2015? the main findings of the paper illustrate that with the middle East Current transformations in these years that member of the GCC deemed to have as increase in Iran’s penetration rate and regional power and emphasis on the defense strategy of the deterrence in term of integrated security strategy¡ increasing military power and nuclear advances¡ is shaped Persian gulf cooperation council behavior methods in term of changes in internal structure¡ the policy of alliance-coalition in the region level and increase ties with the west¡ especially the United states of America in different levels. This paper addressed the issue with analytical method and library resources.</span> شورای همکاری خلیج فارس از مهم­ترین سازمان­های منطقه­ای در محیط منطقه­ای ایران است و سیاست­های ایران همواره نقش مهمی در جهت­گیری­ها و اهداف شورا داشته است. مقاله حاضر سعی کرده است با واکاوی سیاست­های این سازمان بر اساس تحولات خاورمیانه و تئوری واقع­گرایی روابط بین­الملل، به این سوال پاسخ دهد که افزایش قدرت منطقه­ای ایران چه نقشی در شکل­دهی و تعیین سیاست­ها و الگوهای رفتاری شورا طی 2015-2005 داشته است؟ یافته­ها نشان می­دهد که با تحولات بوجود آمده در خاورمیانه طی این سال­ها که اعضای این سازمان، آن را به منزله افزایش ضریب نفوذ و قدرت منطقه­ای ایران تلقی کرده‌اند و راهبرد دفاعی مبتنی بر بازدارندگی در قالب راهبرد امنیت به­هم پیوسته، افزایش توان نظامی و پیشرفت­های هسته‌ای ایران، الگوهای رفتاری شورا را به دگرگونی در ساختار داخلی، تغییر توازن قوا و پیگیری سیاست اتحاد و ائتلاف در سطح منطقه‌ای و افزایش مناسبات با غرب به‌ویژه  ایالات متحده سوق داده است. این مقاله با روش تحقیق تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای سعی در بررسی این موضوع دارد. https://www.iisajournals.ir/article_45826_f07e9dc469e23c36b43f29299c84a3a9.pdf