International Relations Researches

International Relations Researches

The internal crisis of the Erdogan's Government after the political restructuring

Document Type : Original Article

Authors
Graduate in regional Studies, Islamic Azad University, Central Tehran Branch
Abstract
After the rise of Justice and Development Party led by Recep Tayyip Erdogan in 2003, Extensive efforts were made to reduce Kemalist values and the military's influence in Turkey's political structure through reforms and democratization of society as well as Turkey's accession to the European Union. Doing so created concerns in the military that eventually led to the unsuccessful coup in 2016. The coup provided a good basis for changing the political structure of Turkey through the constitutional referendum in 2017, which eventually led to Erdogan's increasing power in Turkey's new political structure. The question that comes up in this paper is that despite the lack of support of the people and the political parties to the coup, why after the constitutional amendment the critics of some political parties and Turkish citizens have been extended to Erdogan's ruling party? In response to the above question, the hypothesis is that Erdogan's authoritarian policies, which ultimately will lead to weakening the democratic process in the country has been caused such dissatisfaction. This paper uses the crisis theory of legitimacy and the explanatory approach to illustrate Turkey's political restructuring and the authoritarianism of the leader of Justice and Development Party.
Keywords

استانفورد جی.شاو، ازل کورال شاو. (1370). تاریخ امپراتوری عثمانی و ترکیه جدید 1975-1808، ترجمه محمود رمضان­زاده، تهران: معاونت فرهنگی آستان قدس.
اشرف نظری، علی، سلیمی، برهان. (1395). «حکم­رانی حزب عدالت و توسعه و آینده شکاف­های اجتماعی در ترکیه»، فصلنامه مطالعات راهبردی، سال نوزدهم، شماره سوم، صص 27-8.
اکبری، نورالدین. (1396). فراز و فرود اسلام­گرایان در ترکیه، تهران: نشر مخاطب.
انصاری، جواد. (1373). ترکیه در جستجوی نقشی تازه در منطقه، تهران: دفتر مطالعات سیاسی و بین­المللی.
بایندر، لئونارد. (1377). «بحران­های سیاسی»، ترجمه غلامرضا خواجه­سروی، فصلنامه مطالعات راهبردی، پاییز، شماره اول، صص 236-235.
بصیری، محمدعلی، عالیشاهی، عبدالرضا. (1396). «علت­کاوی کودتای نافرجام 2016 ارتش ترکیه علیه حزب عدالت و توسعه»، فصلنامه مطالعات روابط بین­الملل، شماره 37، صص 64-39.
حکیم­پور، علی. (1397). نگاهی به ترکیه، تهران: 1397، مرکز مطالعات فرهنگی بین‌المللی.
حیدرزاده نائینی، محمدرضا. (1380). تعامل دین و دولت در ترکیه، تهران: دفتر مطالعات سیاسی و بین­المللی.
خواجه­سروی، غلامرضا، میرزایی، حسین. (1391). «اسلام سیاسی در ترکیه و آینده آن»، فصلنامه مطالعات خاورمیانه، سال 19، شماره 68، صص236-235.
دهشیار، حسین. (1395). «خاورمیانه­ای شدن ترکیه»، نشر صدا، شماره 90، دوره جدید، دوم مردادماه، صص 172-145.
صارمی، امین، شفیعی، نوذر. (1382). «ارتش سیاست و امنیت در ترکیه»، مجله دانش انتظامی، سال پنجم، بهار، شماره 16، صص95-86.
صفوی، سیدحمزه. (1395). ترکیه مجموعه کشورهای اسلامی، تهران: سازمان انتشارات جهاد دانشگاهی- موسسه آینده­پژوهی جهان اسلام.
عجم اغلو، دارون و رابینسون، جیمز ای. (1398). چرا ملت­ها شکست می­خورند؟ ریشه­های قدرت، ثروت و فقر، مترجمان  محسن میردامادی و محمد حسین نعیمی‌پور، چاپ هشتم، تهران: روزنه.
غفاری، مسعود، اکبری، نورالدین. (1391). «اصلاح قانون اساسی در ترکیه و تاثیر آن بر پیوستن این کشور به اتحادیه اروپا»، فصلنامه علمی- پژوهشی تحقیقات سیاسی و بین­المللی، سال چهارم، تابستان، شماره 11، صص188-157.
فلاح­زاده، محمدهادی. (1384). آشنایی با کشورهای اسلامی(3) ترکیه، تهران: انتشارات موسسه فرهنگی مطالعات و تحقیقات بین­المللی ابرار معاصر تهران.
قائدی، محمدرضا. (1382). «مولفه­های نظری بحران»، فصلنامه راهبرد، پاییز، شماره 29، ص 317.
مسعودنیا، حسین، عالیشاهی، عبدالرضا. (1396). «کودتای 15 جولای 2016 ترکیه بر اساس نظریه شکاف­های اجتماعی»، فصلنامه دولت­پژوهی، سال چهارم، شماره 16، صص 210-175.
نقیب­زاده، احمد. (1387). درآمدی بر جامعه­شناسی سیاسی، تهران: انتشارات سمت.
نوذری، حسینعلی. (1384). «بحران­ها و تهدیدهای اجتماعی»، فصلنامه علمی پژوهشی رفاه اجتماعی، سال چهارم، شماره 16، صص71-44.
ولی­زاده میدانی، رامین، پیروزفر، مهدی. (1396). جمهوری سوم ترکیه، چاپ اول، تهران: انتشارات رواق اندیشه.
نور­الدین، محمد. (1383). «ترکیه به کدام سو؟ حزب عدالت و توسعه در قدرت»، ترجمه عبدالرضا همدانی، تهران، فصلنامه مطالعات خاورمیانه، شماره 19، صص 154-141.
ولی‌زاده میدانی، رامین؛ دلخون قراملکی، علی. (1396). کودتای 15 جولای 2016 ترکیه، قم: انتشارات معارف معنوی.
Habermas, Jurgen. (1996). Theory and practice, translated by John Viertel (Cambridge: Polity Press).
منابع اینترنتی:
خبرگزاری تسنیم، "سیاست داخلی ترکیه از کودتا تا همه­پرسی اصلاحات قانون اساسی"، بهار 1396، شماره 1909561، قابل دسترس در:
رادمرد، محمد (1398)، "عثمانی­گری به سبک رجب طیب اردوغان"، پایگاه تحلیلی برهان:
خبر گزاری تسنیم "گزارش وضعیت مخالفین سیاسی در ترکیه" آذر 1398، شماره 2050475، قابل دسترس در :
  قهرمان­پور، محمد (1389)، "اصلاحات قانون اساسی ترکیه، گامی جدید به سوی دموکراسی"، قابل دسترس در سایت گفتگو با دیپلماسی ایرانی: