تحقق منطقه گرایی نوین در آفریقا از منظرسازه انگاری

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار و عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه بین المللی امام خمینی

چکیده

نگاهی اجمالی به بیش از پنج دهه تلاش در عرصه همگرایی منطقه ای آفریقا (از تشکیل سازمان وحدت آفریقا تا اتحادیه آفریقا) بیانگر آن است که نه تنها منطقه گرایی در این قاره کهن با چالش­های متعددی روبه رو بوده، بلکه تداوم موانع و مولفه های مشترکی نظیر عدم همگونی و تجانس نسبی نظام­های سیاسی ، سطح پایین توسعه اقتصادی و عدم تمایل حکومت­ها برای واگذاری برخی کارکردها در ورای مرزهای ملی به شبکه های ملی و فراملی ، این سئوال را مطرح می نماید که آیا اصولا امکان تحقق منطقه گرایی در این منطقه وجود دارد و چگونه می توان زمینه تحقق منطقه­گرایی در آفریقا را فراهم ساخت؟ این در حالی است که موضع گیری­ها و حساسیت­های مردم آفریقا و به تبع آن دولت­ها نسبت به مقولات هنجاری و هویت مشترک آفریقایی، همچنان از اهمیت برخوردار است. به نحوی­که شکل دهی و تقویت ارز­ش­های مشترک و مفاهیم بیناذهنی همکاری­جویانه و بازتولید هویت جمعی، یکی از پیشران­های اصلی جهت ارتقای سطح منطقه گرایی آفریقا در ابعاد مختلف دولتی و غیر دولتی محسوب می­شود. مقاله حاضر درصدد است باشیوه تحقیق توصیفی-تحلیلی و بر اساس رهیافت­های سازه انگارانه این فرضیه را بررسی نماید که ایجاد سازوکارهای لازم برای تقویت وفاداری­های منطقه ای و بازتعریف اجماع و اشتراکات فرهنگی از طریق تکیه بر هنجارها و نهادینه سازی انگاره های مشترک در آفریقا می تواند به تکوین و تثبیت همکار­ی ها در سایر وجوه سیاسی ، اقتصادی و امنیتی آفریقا منجر گردیده و امکان عینیت بخشیدن منطقه­گرایی نوین در آفریقا را بوجود آورد.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

The Realization of Modern Regionalism in Africa in Terms of Constructivism

نویسنده [English]

  • Behnam Sarkheil

Assistant Professor, Faculty of Political Science, Imam Khomeini International University

چکیده [English]

The long process and experience of more than five decades of specific cooperation in the field of regional convergence (from the formation of the unification of Africa to the African Union) has passed. But regionalism still faces many challenges in the ancient continent. And factors such as the lack of homogeneity and relative convergence of political systems, the low level of economic development, the crisis of legitimacy, and the reluctance of governments to assign some functions beyond national boundaries to national and transnational networks have raised this question. How can the realization of regionalism be made at the practical level in Africa?
However, the positions and sensitivities of the people of Africa and, consequently, of the states are still significant in relation to normative matters and the common African identity. To the extent that it can be said that the formation and strengthening of joint curricula and interdisciplinary cooperative concepts and the reproduction of collective identity based on it, one of the main proponents of promoting the level of regionalism of Africa in different dimensions of government and non-Government. The present paper seeks to investigate the hypothesis based on descriptive-analytic research based on constructive approaches that create the necessary mechanisms to strengthen regional loyalty and redefine consensus and cultural commonality by relying on norms and institutionalizing common notions. In Africa, it can lead to the development and consolidation of partnerships in other political, economic, and security spheres of Africa, and to bring about regionalization

کلیدواژه‌ها [English]

  • Convergence
  • regionalism
  • African Union
  • constructivism
  • common identity