خسارت زیست محیطی و نحوه جبران آن در حقوق بین الملل

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشیار گروه حقوق دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب

10.22034/irr.2020.119482

چکیده

محیط زیست با سرعت بی سابقه‌ای در حال تخریب می‌باشد، فقدان رویکرد یکپارچه نسبت به استراتژی هایی که چگونه جبران زیست محیطی باید در برنامه ریزی پروژه های مختلف که بر تنوع زیستی تأثیر دارند، اجرا شود، وجود دارد. علاوه بر این، فقدان رویکرد کل نگر نسبت به طبیعت در قوانین و شیوه های جبران زیست محیطی وجود دارد. خسارت زیست محیطی به اثرات منفی فعالیت های انسانی بر طبیعت گفته می شود. اصل جبران خسارت زیست محیطی عبارت است از به حداقل رساندن خسارات وارده به تنوع زیستی ناشی از فعالیت‌های انسانی، جبران خسارت راهی برای افزایش پایداری فعالیت های تجاری و ایجاد فرصت های جدید برای کسب و کار و حفاظت از طبیعت است .حوزه های احتمالی کاربرد خسارت شامل خدمات اکوسیستم، مواد مغذی، آب و هوا و تنوع زیستی می باشد. جرائم زیست محیطی با چالشهای فراوانی روبه روست که سبب می‌شود نتوان همچون جرائم ساده به ترمیم خسارات ناشی از آنها اقدام کرد. نخست آنکه گاه عاملان خسارت به زیست محی یا دولت است (مانند سدسازیهای بی رویه‌های دولت‌ها) یا شرکت‌های قدرت مند (مانند شرکت‌های تولد کننده محصولات ) که در پس لابی‌های قدرت – ثروت به رفتارهای ناقض محیط زیست اقدام می‌کنند. سوالی که در این تحقیق مدنظر است این است که خسارت زیست محیطی و نحوه جبران آن در حقوق بین الملل به چه شیوه ای می باشد؟در همین راستا این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و گردآوری اطلاعات از روش کتابخانه‌ای استفاده می کند.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Environmental damage and how to compensate it in international law

نویسنده [English]

  • Ali Faghih Habibi

..

چکیده [English]

.
The environment is the arena for the growth and development of human talents and the platform for the emergence, development and development of human conscience. An arena in the light of which human beings and their rights can be breathed, but these rights will face challenges in critical situations caused by pollution and environmental degradation that will make it impossible to exercise inherent human rights. The environment is being destroyed at an unprecedented rate. The spread of various pollutants, climate change, ozone depletion, declining biodiversity and the myriad environmental problems that threaten human life on Earth and have drastically reduced the quality of life is an undeniable fact that the international community is struggling. It is struggling. It is a pity that with the industrialization of mankind and the uncontrolled exploitation of nature, it has decreased. The principle of sustainable development, which the 1972 Stockholm and 1992 Rio de Janeiro Conferences and the Environmental Balance Conference considered respect for the rights of future generations, has not yet been considered as a general guideline. Government's international commitment to environmental protection, as reflected in Articles 21 of the Stockholm Declaration and 12 of the Rio de Janeiro Declaration, in international jurisdiction and arbitration, as well as in international instruments within the framework of States' legal (civil) liability for environmental non-pollution. And the compensation is well established. On the other hand, in national legal systems, the environment is supported by the application of civil and criminal enforcement guarantees against pollution, although these enforcement guarantees are sometimes practically unused due to disability or the disintegration of national laws and the lack of Adequate incentives to deal with environmental pollutants from government or public facilities make effective environmental protection inaccessible. Accordingly, the necessity and possibility of criminal protection of the environment is considered in international law. Environmental crime faces many challenges that make it impossible for any simple crime to repair the damage. First, it is sometimes the environmental offender or the government (such as uncontrolled dams of governments) or powerful companies (such as companies that produce transgenic crops) that engage in environmental misconduct behind power-wealth lobbies. This research is a library method using descriptive-analytical method and data collection

کلیدواژه‌ها [English]

  • Environment
  • Damage
  • International Law
  • Damage Compensation
ابراهیمی ، ن  (1386) تحول مفهوم مداخله بشر دوستانه در روابط بین الملل ، فصلنامه مطالعات راهبردی شماره 38 .
اسکندری زنجانی، م (1383) بحثی پیرامون مداخله بشر دوستانه از دیدگاه حقوق بین الملل، فصلنامه سیاست خارجی، تهران، مرکز چاپ و انتشارات وزارت امور خارجه، سال هفتم، شماره1.
آقایی، د (1375) نقش و جایگاه شورای امنیت سازمان ملل متحد در نظم نوین جهانی، تهران، انتشارات پیک فرهنگ.
آقایی، ق (1383)  مداخله بشردوستانه از ممنوعیت تا ضرورت، پژوهش حقوقی و سیاست، شماره11، تابستان.
جلیلی،ط و ایمانی، ه ( 1389)  مداخله بشردوستانه و چالش های آن، اطلاعات سیاسی اقتصادی، سال25، شماره281-282.
جی وایس، ت (1387)  مداخله بشردوستانه اندیشه در عمل ، ترجمه نوع پرست ، زهرا ، مرکز چاپ و انتشارات وزارت امورخارجه .
حبیب زاده، ت،( 1386)  مداخله بشر دوستانه از منظر حقوق بین الملل، مرکز تحقیقات استراتژیک، شماره8..
رشیدی نژاد،  ز ( 1386) موازین و مرزهای مداخله بشردوستانه در رویه شورای امنیت، نشریه مرکز امور حقوق بین الملل معونت حقوق و امور مجلس ریاست جمهوری، شماره37.
ژاک، م ( 1377)  مداخله بین المللی، ترجمه محمود صور اسرافیل، مجله حقوقی دفتر خدمات حقوقی بین المللی، شماره23.
سرتیپی، ح ( 1386)  مداخله بشردوستانه از تئوری تا عمل، پژوهشکده تحقیقات استراتژیک.
شریفیان، ج ( 1380)  بین المللی شدن حقوق بشر، فصل نامه سیاست خارجی، تهران، مرکز چاپ و انتشارات وزارت امور خارجه، سال پانزدهم، شماره 3، پاییز.
ضیایی بیگدلی، م (1380)  حقوق بین الملل عمومی، چاپ بیست و نهم، تهران، کتابخانه گنج دانش.
عباسی اشقلی، م (1384) ملاحظات بشر دوستانه و اصل عدم مداخله، اطلاعات سیاسیاقتصادی، مهر آبان80. مولایی ،یوسف ،حاکمیت و حقوق بین الملل ،انتشارات علم، تهران .
فروغی نیا ، ح، ( 1389) مداخله بشر دوستانه در حوزه بین الملل، اطلاعات ساسی اقتصادی، سال 25، شماره 282-281 .
فلک، د ( 1387) حقوق بشردوستانه در مخاصمات مسلحانه، ترجمه قاسم زمانی و نادر ساعد، تهران، شهردانش.
کاسسه، آ (1370)  حقوق بین الملل در جهانی نامتحد، ترجمه مرتضی کلانتریان، تهران، دفتر خدمات حقوقی بین المللی.
کرمی،ج (1375) شورای امنیت سازمان ملل متحد مداخله بشر دوستانه ، تهران،موسسه چاپ و انتشارات وزارت امور خارجه..
لیونز، ج ( 1373)  مداخله بین المللی، حاکمیت و آینده جامعه بین المللی، ترجمه خجسته عارف نیا، اطلاعات سیاسی اقتصادی، شماره83و84، مرداد و شهریور.
مدنی، ض (1387) التزام بین المللی دولت به رعایت حقوق بشر ، نشریه مرکز امور حقوقی بین المللی معاونت حقوقی و امور مجلس ریاست جمهوری ، شماره 38.
ممتاز، ج و رنجیریان، ا (1384) حقوق بین الملل بشردوستانه مخاصمات مسلحانه داخلی، نشرمیزان، چاپ اول، تهران، 1384 .
موسوی، س  و حاتمی، م( 1386)، مداخله بشردوستانه نقض قاعده یا استثنا سوم، فصلنامه حقوقی دانشکده حقوق، سال 37، شماره 1.
وایس، ت (1387)  مداخله بشردوستانه اندیشه در عمل،ترجمه نوع پرست،زهرا،مرکز چاپ و انتشارات وزارت ا میرزایی ینگجه، سعید، تحول مفهوم حاکمیت از سازمان ملل متحد، تهران، انتشارت وزارت امور خارجه،1373مورخارجه.
وایس،توماس جی،مداخله بشردوستانه اندیشه در عمل،ترجمه نوع پرست،زهرا،مرکز چاپ و انتشارات وزارت امورخارجه.
Bellamy, A, J ( 2011) libia and the responsibility to protct : the exception and  the norm ‘international affairs’ 25’no’3’.
Brunnee, J and Toope, S (2005)‘‘Norms, Institutions and UN Reform: TheResponsibility to Protect,’’ Journal of InternationalLaw and International Relations 2, no. 1.
Genser  J and Cotler ,I  (eds.), ( 2012)The Responsibility to Protect – The Promise of Stopping Mass Atrocities in Our Time, Oxford University Press, Oxford.
Finnemore, Martha (2003) The Purpose of Intervention, Changing Beliefs about Force, Cornell University Prees. ITHACA AND LONDON
MacQueen, N (2011)  Humanitarian Intervention and the United Nations ,Edinburgh University Press.
Orakhelashvili, A (2000) legal aspect of global and regional international security the institiutional background in nato eapc research fellowship program.
Pattison, J (2012) Humanitarian Intervention and the Responsibility to Protect –Who Should Intervene?. Oxford University Press, Oxford.
Ramsbotham, O and Woodhouse, T (1996) Humanitarian Intervention in: A Contemporary Conflict Reconceptualization Cambridge, UK: Polity Press.
Sampford,  C and Thakur, R (eds.), (2013) Responsibility to Protect and Sovereignty. Ashgate, Farnham.
Scharf, P (2012) Customary International Law in Times of Fundamental Change. Recognizing Grotian Moments. Cambridge University Press, Cambridge.
Thakur, R.(2008) ‘Humanitarian Intervention’ in T. G. Weiss and S. Daws (eds.), The Oxford Handbook on the United Nations (Oxford University Press.