سازوکارهای حکمرانی خوب در جمهوری ترکیه و جمهوری اسلامی ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

چکیده

 حیات بدون حکومت در جوامع انسانی پرمشقت است، اما هرنوع حکمرانی نیز نمی تواند کارکردهای مطلوب داشته باشد، حکمرانی هایی که در قرون گذشته بر اساس تسلط گروههای پیروز در جنگ ها و کشمکش های خشونت بار شکل می گرفت کمینه هایی از کارکردهای مفید را برای حفاظت از ارزش ها و دارایی های افراد و جوامع داشته اند، از طرفی این سازمان دهی ها از آنجا که متاثر از منافع ذی نفعان مسلط شکل می گرفت عدالت مبنایی آن با چالش روبر بود. سازمان یافتگی حکمرانی دولت ها در قلمروهای ملی بر پایه نهادهای انتخابی پدیده ای مربوط به عصر مدرن یا به عبارتی جمهوری های مدرن است.  برون رفت از وضع طبیعی در فلسفه سیاسی هابز، جان لاک و ژان ژاک روسو مستلزم نوعی از حکمرانی است. اما صرف ایجاد سازوکارهای حکمرانی به معنای رسیدن به مطلوب نیست، بلکه باید قواعد و قوانین حکمرانی برپایه عدالت باشد و هم این طور در اجرای آن عدالت رعایت شود که ملزوماتی دارد، جمهوری های مدرن مساعی در این جهت هستند و در این مقاله به روش توصیفی تحلیلی و از منظری تطبیقی به نهادهای انتخابی در حکمرانی جمهوری مدرن ترکیه و جمهوری اسلامی ایران پرداخته می شود و کارکردهای آن باتوجه به اهداف بررسی می شود.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Monitoring and Executive Institutions of Election in Iran and Turkey

چکیده [English]

The issue of Election monitoring and execution is a powerful tool in promoting democracy, political rights and principled goverance. Examining the pathology of this issue, challenges and dangers involved in the process of applying the tactics behind the institutions in charge of these matters is one of the main concerns of the rulers and political elites. In this way, using the election experiences of countries that have a suitable political, cultural and social atmosphere appropriate to the political climate of Iran, could be a useful option. Iran and its western neighbor Turkey have passed through similar processes in establishing their modern nation-states. Historical similarities, the independence-seeking policies of the two countries against imperialism, ethnic, religious, and in some cases even linguistic commonalities prove that the similarities between the two countries are not a new phenomenon. In this article, with a comparative approach, we compare the monitoring and executive institutions of Iran and Turkey and discuss the performance of these institutions.