نقش توانمندسازی کارکنان رسانه در مدیریت بحران‌های زیست محیطی بین المللی دریای خزر

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار، گروه مدیریت، مرکز آموزش مدیریت دولتی، تهران، ایران.

2 استاد. گروه مدیریت، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.

3 دانشیار گروه مدیریت. دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رشت، رشت، ایران.

4 استاد. گروه علوم سیاسی و روابط بینالملل، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.

5 دکتری مدیریت منابع انسانی، گروه مدیریت، پژوهشگاه شاخصپژوه، اصفهان، ایران (نویسنده مسئول: ranjkeshy@yahoo.com)

چکیده

عصر حاضر که دوران انفجار اطلاعات و شکوفایی دانش و گسترش رسانه‌های جمعی نام گرفته، آبستن حوادث و اتّفاقات بی‌شمار است. توانمندسازی و تواناکردن کارکنان رسانه با توجّه به مسئولیت خطیری که در شفّاف‌سازی و برجسته‌کردن مسائل مهم دارند، می­تواند مورد بحث قرار گیرد. بحران‌های زیست‌محیطی در سطح بین‌الملل نیازمند فشارهای همه‌جانبه برای در اولویت قرارگرفتن برنامه‌های کاری کشورها می­باشد. تغییرات محیطی و افزایش رقابت جهانی، موضوع توانمندسازی کارکنان را در کانون توجّه مدیران قرار داده است. چرا که سازمان­ها با داشتن کارکنان توانمند، متعّهد، ماهر و باانگیزه، بهتر خواهند توانست خود را با تغییرات وفق داده و رقابت کنند. بر این اساس، محققان در این مقاله با تأکید بر نقش توانمندسازی کارکنان رسانه در مدیریت بحران­های زیست محیطی بین­المللی به دنبال کاهش اثرات منفی بحران­های زیست محیطی بر دریای خزر می­باشند. چنین به نظر می­رسد که رسانه‌ها از طریق ایجاد بسترهای فرهنگی و اجتماعی مناسب در راستای آگاهی و ایجاد حسّاسیت نسبت به این مسأله حیاتی می­توانند نقش مهمی داشته باشند و با ارائه راهکارهای ویژه، هم در جهت پیشگیری از بحران و هم در جهت کاهش عوارض ناشی از این بحران‌ها در منطقه از طریق آگاه‌سازی و هم  از طریق اطلاع‌رسانی به مسئولان نقش داشته باشند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Role of Media Personnel Empowerment in Managing the International Ecological Crisis of the Caspian Sea

نویسندگان [English]

  • Asghar Alamtabriz 1
  • Akbar Alamtabriz 2
  • Mohammad Taleghani 3
  • Reza Simbar 4
  • Younes Ranjkesh Kisomi 5
1 استادیار، گروه مدیریت، مرکز آموزش مدیریت دولتی، تهران، ایران.
2 استاد. گروه مدیریت، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 دانشیار گروه مدیریت. دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رشت، رشت، ایران.
4 استاد. گروه علوم سیاسی و روابط بینالملل، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
5 دکتری مدیریت منابع انسانی، گروه مدیریت، پژوهشگاه شاخصپژوه، اصفهان، ایران (نویسنده مسئول: ranjkeshy@yahoo.com)
چکیده [English]

The present age, known as the explosion of information and the flourishing of knowledge and the spread of mass media, is the birth of events and countless events. Empowering and empowering media personnel can be discussed with regard to the crucial responsibility that clarifies and highlight issues of importance. Environmental crises at the international level require comprehensive pressures to prioritize country work programs. Environmental changes and increasing global competition have put staff empowerment at the heart of the attention of managers. Due to the ability of organizations to adapt and adapt themselves to changing, empowered, committed, skilled and motivated employees, researchers in this article emphasized the role of empowerment of media personnel in managing international environmental crises Seeking to reduce the negative effects of environmental crises on the Caspian Sea. It seems that the media can play an important role by creating appropriate cultural and social platforms in the direction of awareness and sensitivities to this critical issue, and by providing specific solutions for both crisis prevention and In order to reduce the toll caused by these crises in the region through awareness-raising and through informing the authorities.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Key words: Employee empowerment
  • Environmental crises
  • Media
  • Caspian Sea

اسکندری، ح. (1393).  دانستنی‌های  پدافند  غیرعامل. تهران: نشر بوستان حمید.

اقدسی، س و ر نوروززاده. (1392). «عوامل موثر بر توانمندسازی نیروی انسانی»، مجله پژوهش‌های منابع انسانی، 5 (1). صص. 67-45.

پاک‌طینت، ا و ع فتحی‌زاده. (1387). «توانمندسازی کارکنان: ضرورت­ها در راهکارها»، فصلنامه مدیریت، 5 (11). صص. 149-134.

تکمیل‌همایون، ن. (1380). سرگذشت دریای مازندران. تهران: انتشارات دفتر پژوهش‌های فرهنگی.

جهانگیری، ک. (1390). ارتباطات  در جهان  معاصر. تهران: نشر شهر.

جزینی، ع و م نوایی. (1392). «طراحی مدل توانمندسازی­های پویا برای ارتقا شایستگی کارکنان و عملکرد مدیران در ناجا»، مجله منابع انسانی ناجا، 3 (4). صص. 118-97.

جوادین، س و م مشفق. (1387). «بررسی تاثیر ارزیابی عملکرد کارکنان بر بهبود عملکرد در دانشگاه، مطالعه موردی: دانشگاه امام صادق»، مجله اندیشه مدیریت، (95). صص. 132-2.

خجسته ، ح و ظ احمدی. (1389). «اصول اخلاقی  حرفه‌ای خبرنگاران و رسانه‌های ارتباط جمعی در مدیریت  بحران (زلزله)»،  مجله پژوهش‌های ارتباطی، 15 (56). صص. 235-211.

سلطانی، ا . (1389). پرورش سرمایه­های انسانی. اصفهان: انتشارات ارکان دانش.

شرام ،گ. ( 1964). فهم آینده. ترجمه طیبه واعظی. تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی.

طالبیان، ا و ف. وفایی (1390). «الگوی جامع تـوانمندسازی منـابع انـسانی»، ماهنامه تدبیر، 20 (203). صص.  145-123.

فقیهی، ا و ط فیضی. (1385). «سرمایة اجتماعی: رویکردی نو در سازمان»، فصلنامه دانش مدیریت، ۱۹ (٧٢). صص. 23-4.

کولایی، ا و م گودرزی. (1392). دریای خزر، چالش­ها و چشم­اندازها. تهران: نشر میزان.

گرجی، م. (1388). «ارزیابی تأثیر توانمندسازی بر عملکرد کارکنان»، پژوهشنامه فصلنامه مدیریت،7 (17). صص. 99-76.

محمّدی،ح. (1388). «عوامل مؤثّر برتوانمندسازی منابع انسانی»، مجلّه تعاون، (204). صص. 78-86.

مک لوهان، هربرت مارشال. (1388). برای درک  رسانه­ها. تهران: بی‌جا.

منوریان، ع و ع نیازی. (1385). «عوامل مؤثر بر توانمندسازی کارکنان سازمان مدیریت و برنامه»، تهران: سومین کنفرانس توسعه منابع انسانی.

نجات‌بخش اصفهانی، ع و ا باقری. (1387). «نقش رسانه‌های  جمعی در پیشگیری از بحران­ها»، مجله پژوهش‌های ارتباطی،  15 (56). صص. 56-41.

نیازآذری، ک و ک تقوایی‌یزدی. (1393). « ارائه الگوی توانمندسازی مدیران واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی استان مازندران (منطقه سه)»، مجله رهیافتی نو در مدیریت آموزشی، 5 (18). صص 180-159.

نصر ، ح. (1378). دیپلماسی رسانه‌ای. تهران: جام‌جم.

نوبخت، م و دیگران. (1392). «ارائه الگوی توانمندسازی منابع انسانی در سازمان‌های فرهنگی (مورد مطالعه: سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران)»، مجله مدیریت فرهنگی، 17 (1). صص. 81-71 .

 

منابع انگلیسی

Aeisteen. G, P. Legan and M. Nabitz. (2016). Evaluate the effectiveness of Social messages about the quality of the message and how to produce it.  Environmental Science and Technology Journal, 4 (12), pp. 154-187.

Appelbaum. S,   K. Robin, L. Francis and L. KimQuelch. (2015). Employee empowerment: factors affecting the consequent success or failure. Industrial and Commercial Training, 1 (47), pp. 31-45.

Brachet, W. (2015). The role of media analysis at empowering the workforce. International journal of Human Resorce Management, 7 (12), pp. 44-65.

Etkin, C. (2014). The role of mass media and its effectiveness in improving employee empowerment in organizational environments. International journalof Human Resorce Management, 9 (11), pp. 87-102.

Jiang. X,  R. F. Hector, L.  Ronrapee and  C. M. Charles. (2016). the effect of team empowerment on team performance: A cross-cultural perspective on the mediating roles of knowledge sharing and intra-group conflict. International Journal of Conflict Management, 27 (1), pp. 54-87.

Rahimi J. (2014). Designing and providing strategic information system to manage hospitals based on balanced score model. Proceedings of the 5th Annual Conference of Students Across the Country. Health Services Management,3 (11), pp. 45-67.

Yang. J, Y. Liu and X. Pan. (2015). The effect of structural empowerment and organizational commitment on Chinese nurses job satisfaction. Applied Nursing Research, 4 (12), pp. 186-191.

Rolphe. A and F. Hong-kit Yim. (2009). Psychology empowerment of sales people: Antecedents and consequences. Journal of Selling & Major Account Management, 3 (11), pp. 28-33.

Voegtlin. C , A. B Stephan and H. Bruch. (2015). How to Empower employees: using training to enhance work units’ collective empowerment. International Journal of Manpower, 36 (3), pp. 112-135.