ماهیت و کارکرد نمایندگی در قراردادهای تجاری بین المللی ‏ایران و اروپا ‏

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه آزاد اسلامی شیراز

2 عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی شیراز

چکیده

اصل نمایندی در مناسبات بین المللی و نیز در مناسبات درون جوامع از اصول دیرپای حیات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی است. اقداماتی که نماینده بر این اساس انجام می­دهد، اعمال نمایندگی نام دارد. اعمال نمایندگی موجب می­گردد که اولاً؛ یک رابطه بین اصیل و شخص ثالث یا نماینده و شخص ثالث ایجاد شود ثانیاً؛ رابطه درونی نمایندگی (بین اصیل و نماینده) خاتمه یابد و نماینده از چرخه تئوری نمایندگی بیرون رود، چنانچه در مواردی نماینده در قبال شخص ثالث مسوول اجرای تعهدات قراردادی باشد این مسئولیت بر اساس تشکیل یک رابطه حقوقی بین شخص ثالث و ایشان می­باشد و نه رابطه درونی­اش با اصیل. در اینجا این سوال پیش می­آید، با اینکه اقدامات نماینده از یک سو، انجام اختیارات اصیل است و از سوی دیگر موجد رابطه حقوقی بین اصیل و شخص ثالث می­باشد، از لحاظ حقوقی چه ماهیتی برای آن می­توان متصور شد؟ کارکرد این ماهیت حقوقی در چه زمینه­هایی است؟ در این مقاله به واسطه مطالعه، بررسی و تحلیل منابع و اسناد موجود و تدقیق در آنها، ماهیت این پدیده حقوقی معین شده است و همچنین به کارکردهای آن در حقوق ایران، اصول قراردادهای تجاری بین­المللی (PICC) و اصول حقوق قراردادهای اروپایی (PECL) پرداخته شده است تا از این طریق و با مطالعه تطبیقی نظام­های حقوقی مختلف، تشابهات و اختلافات مواضع آنها مشخص گردد و بتوان راهکارهای لازم برای هماهنگی با این اسناد بین­المللی که اصولاً حاوی ضوابط و قواعد حقوق عرفی بازرگانی بین­المللی هستند، ارائه داد.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

The Nature and Function of Representing in International and Iranian Business Contracts

نویسندگان [English]

  • Ahmad Heydari 1
  • Hojatollah Askari 2

1 PhD Student of Law, Islamic Azad University of Shiraz

2 Faculty member of Islamic Azad University of Shiraz

چکیده [English]

According to authorities that principal assign to the agent. The agent doing some legal actions for him. Actions that agent done for principal called” Doing agency”. Doing agency: first, create The legal relationship between principal and third party or between agent and third party, second: Terminate the internal relationship (Between principal and agent) and the agent become outside of agency theory, If in some cases the agent remain responsible to the third party for the performance of contractual obligations is under the creation legal relationship between agent and third party not internal relationship. anyway, the result of agent auctions are termination of authorities and creation of legal relationship between principal and third party. Now, It is important to know the legal nature and function of Doing agency. Via this paper was tried to identify the legal nature and function of doing agency in Iranian Regulation comper with PICC&PECL. Through comparison of international legal system, we show similarities and differences, then we offer essential suggestion to harmonization with PICC&PECL which primarily involve LEX MER CATORIA.

کلیدواژه‌ها [English]

  • International Trade
  • International Agency and Deputation
  • International Contracts
آتشی گلستان، م. ۱۳۸۸. شرکت های خارجی در حقوق ایران ، انتشارات بهنامی، چاپ اول.

امیری، م. ۱۳۹۰. نظام حقوقی حاکم بر نمایندگی های خارجی در ایران، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه شهید بهشتی.

جعفری لنگرودی، م ج. ۱۳۸۲. مجموعه محشی قانون مدنی، تهران، گنج دانش، چاپ دوم.

جعفری لنگرودی، م ج. ۱۳۹۰. ترمینولوژی حقوق، تهران، انتشارات راه دانش، چاپ بیست و سوم.

حاتمی، ع. و کریمیان، ا. ۱۳۹۳. حقوق سرمایه گذاری خارجی در پرتو قانون و قراردادهای سرمایه گذاری، تهران، تیسا۔

حاجیانی، ه، ۱۳۸۶. حقوق نمایندگی، انتشارات دانش نگار.

خلاقی، ب. و امام. ف. ۱۳۹۳. فرهاد امام، اصول قراردادهای تجاری بین المللی، موسسه مطالعات و پژوهش - های حقوقی (شهر دانش)، تهران.

درودیان، ح ع. ۱۳۸۵. تقریرات درس حقوق مدنی ۳، دانشکده حقوق دانشگاه تهران.

دهخدا، ع . ۱۳۳۷، لغت نامه، تهران، چاپخانه دولتی ایران.

ساورایی، پ. ۱۳۸۹. مقاله نقدی بر قانون تجارت الکترونیک ایران، مجله تحقیقات حقوقی، دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی، شماره ۶۰

ساورایی، پ. ۱۳۹۱. مقاله قلمرو قانون تجارت الکترونیک ایران تحلیل ماده یک، مجله تحقیقات حقوقی، دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی، شماره ۵۷.

شعاریان، ا. و ترابی،ا . ۱۳۸۹. اصول حقوق قراردادهای اروپا و حقوق ایران، تبریز، انتشارات فروزش

شیروی، ع ح. ۱۳۹۱. حقوق تجارت بین الملل، تهران، سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم اسلامی دانشگاه - ها، چاپ چهارم.

قنواتی خلف آبادی،خ. ۱۳۸۰. نظریه کلی نمایندگی در حقوق ایران و انگلیس، پایان نامه دکتری، دانشگاه تربیت مدرس.

قنواتی، ج. ۱۳۸۸. اصول حقوق قراردادهای اروپایی، مقاله: «حامل سنتها، پاسخگویی نیازها» نامه مفید، شماره ۷۶.

کاتوزیان، ن. ۱۳۸۳. عقود معین، جلد چهارم، تهران، شرکت سهامی انتشار

معین، م. ۱۳۶۴. فرهنگ معین، جلد ۴، چاپ هفتم، انتشارات امیر کبیر.

مکارم شیرازی، ن. ۱۴۲۵. انوار الفقاهه، جلد اول، قم، مدرسه الامام علی بن ابی طالب (ع).

النائینی، مح. ۱۴۱۸. منیه الطالب، جلد اول، مؤسسه النشر الاسلامی

نعیمی، ع. ۱۳۸۹. مقاله نمایندگی تجاری، مجله دانشکده حقوق و علوم انسانی، دوره ۴۰، شماره ۸۹

هداوند، م. ۱۳۸۴. حقوق مالکیت صنعتی و قراردادهای بین المللی، مجله تدبیر، شماره ۱۵۸.

 

Convention on Agency in the International sale of Goods,1983.

Convention Relation to a Uniform Law on the International Sale of Goods[ULIS],1964,http:cisgw3. law. pace. edu/cisg/text/ulis. html.

Converntion Relation to a Uniform Law on the Formation of Contracts for the International Sale of Good [ULF], 1964.

Council Directiverlating to self- employed commercial Agents, the council of the European communities.

England, Superme Court Act 1981, http://www. england-legislation. hmso. gov. uk/acts/acts1981/pdf. ukpga_19810054_en. pdf.

Eric A., Posner. 2000. Agency Models in Law and Economics,in Chicago Lecturs in law and Economics. Available online at:http://www. law. uchicago. edu/files/92.

International Convention for the unification of certain rules of law relating to bill of Lading, 1924 (Hague Rules)

Ivamy E. Hardy R. 1971. Casebook on Agency, London, Butter worths.

Meyer, L.2006.Soft law for solid contract, A comparative Analysis of the value of the UNIDROIT principles and the PECL to process of contract law Harmonization, Denver Journal of International Law and policy.

Principle of International commercial contract, 2010.