استمپل، جان دی. (1377). درون انقلاب ایران، ترجمه: منوچهر شجاعی، تهران: نشر رسا.
اطلاعات از تاریخ 16مرداد1356، شماره 15381 تا 24مرداد1357، شماره15687.
امینی، علی اکبر. (1390). گفتمان ادبیات سیاسی ایران در آستانه دو انقلاب، تهران: نشر اطلاعات.
آبراهامیان، پرواند. (1386). ایران بین دو انقلاب، ترجمه: احمد گلمحمدی، تهران: نشرنی.
بهروزلک، غلامرضا. (1386). کاربرد تحلیلهای گفتمانی در مطالعات اسلامی، تهران: دانشگاه امام صادق.
بهنود، مسعود. (1366). دولتهای ایران از سید ضیاء تا بختیار، تهران: انتشارات جاویدان.
پهلوی، محمدرضا. (1355). به سوی تمدن بزرگ، تهران: نشربیتا.
حافظیه، علی. (1386). ببر کاغذی، تهران: آبا.
خانکی، هادی. (1377). «درآمدی بر رابطه میان نظام اجتماعی و مطبوعات و تحلیل گفتمان»، گفتمان، ش2.
خلجی، عباس. (1386). «ناسازههای نظری ناکامی سیاسی گفتمان اصلاح طلبی»، پایاننامه دکتری دانشگاه تهران.
سلطانی، علیاصغر. (1384). «تحلیلگفتمان به مثابه نظریه و روش»، فصلنامه علوم سیاسی، سال هفتم، شماره 28.
شکری، احمد. (1389). تحولات سیاسی و اقتصادی نخستوزیری آموزگار، تهران: امیرکبیر.
صدرایی، رقیه. (1397). «تحلیل گفتمان در مجموعه اشعار شاملو»، متن پژوهی ادبی، سال22، شماره 75.
عاقلی، باقر. (1374). نخستوزیران ایران، تهران: انتشارات جاویدان.
لاکلا، ارنست. (1377). «گفتمان»، ترجمه حسینعلی نوذری، فصلنامه گفتمان، شماره صفر.
لاکلا، ارنستو، و موفه، شانتال. (1985). هژمونی و استراتژیی سوسیالیستی، ترجمه: محمد رضایی، تهران: ثالث.
محمدزاده، محمدجعفر. (1393). دانشنامه مطبوعات ایران، ج1، تهران: نشر دانشنامه مطبوعات ایران.
مکدانل، دایان. (1377). «مقدمهای بر نظریات گفتمان»، ترجمه: حسینعلی نوذری، فصلنامه گفتمان، شماره2.
الموتی، مصطفی. (1371). بازیگران سیاسی از مشروطیت تا سال 1357، لندن: پکا.
نجاتی، غلامرضا. (1371). تاریخ سیاسی بیست و پنج ساله ایران، ج 2، تهران: رسا.
نجمی، ناصر. (1373). بازیگران سیاسی عصر رضاشاهی و محمدرضاشاهی، تهران: انتشارات انیشتین.
یحیایی، احمد. (1389). «تحلیل گفتمان چیست»، تحقیقات روابط عمومی.