پژوهش های روابط بین الملل

پژوهش های روابط بین الملل

مقایسه رویکرد سه نسل پارادایم واقع‌گرایی نسبت به نظام بین‌الملل

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
محمدرضا بیگدلی 1
سید جلال دهقانی فیروزآبادی 2
کیهان برزگر 3
1 دانشجوی دکترای روابط بین‌الملل دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استاد روابط بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 دانشیار روابط بین الملل، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
10.22034/irr.2023.362996.2273
چکیده
گرایش‌های مختلف پارادایم واقع‌گرایی هر یک مبتنی بر مبانی فرانظری و نظری خود رهیافت متفاوتی را نسبت به نظام بین‌الملل منعکس می‌نمایند. این مقاله در پی پاسخ به این پرسش است که کدام یک از سه نسل پارادایم واقع‌گرایی از توان تبیینی جامع و دقیق‌تری در خصوص نظام بین‌الملل برخوردار است؟ پژوهش پیش‌رو بر این فرضیه استوار است که نظریه واقع‌گرایی نوکلاسیک به‌مثابه نسل سوم پارادایم واقع‌گرایی در مقایسه با دو نسل اول و دوم دارای توان تبیینی جامع و دقیق‌تری است. این پژوهش با استفاده از روش تبیینی ماهیت و اجزای نظام بین‌الملل را در قالب چهار مفهوم آنارشی، دولت، قدرت و موازنه قوا از منظر سه نسل پارادایم واقع‌گرایی شامل واقع‌گرایی کلاسیک، نوواقع‌گرایی و واقع‌گرایی‌نوکلاسیک مورد مقایسه قرار داده. طبق نتایج به‌دست‌آمده واقع‌گرایی‌نوکلاسیک به‌واسطه ترکیب سطوح تحلیل خرد و کلان و بهره‌گیری از متغیرهای مداخله‌گر و عوامل انگاره‌ای با واقعیت‌های حاکم بر نظام بین‌المللی سازگاری بیشتری دارد و به تبع تبیین جامع و دقیق‌تری نسبت به نظام بین‌الملل ارائه می‌نماید و واقع‌گرایی‌نوکلاسیک در عین حفظ مبانی بنیادی پارادایم واقع‌گرایی نسبت به دو نسل متقدم واقع‌گرایی از توان تبیینی بالاتری برخوردار است.
کلیدواژه‌ها
نظام‌بین‌الملل
پارادایم‌واقع‌گرایی
واقع‌گرایی کلاسیک
نوواقع‌گرایی
واقع‌گرایی‌نوکلاسیک

عنوان مقاله English

Comparing the approach of three generations of realism paradigm towards the international system

نویسندگان English

Mohammad Reza Bigdeli 1
Seyed Jalal Dehghani Firooz Abadi 2
Kayhan Barzegar 3
1 PhD student of International Relations, Faculty of Law, Theology and Political Sciences, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
2 Professor of International Relations, Faculty of Law and Political Sciences, Allameh Tabatabai University, Tehran, Iran
3 Associate Professor of International Relations, Faculty of Law, Theology and Political Sciences, Science and Research Branch, Islamic Azad University, Tehran, Iran
چکیده English

The international system is one of the widely used concepts of international relations,which has evolved under the influence of the assumptions of different theories of international relations.The different tendencies of the paradigm of realism,each based on their meta-theoretical and theoretical foundations,reflect a different approach towards the international system.Accordingly,the current research seeks to answer the question of which of the three generations of realism paradigm has a more comprehensive and accurate explanation about the international system? The present research is based on the hypothesis that the theory of neoclassical realism, as the third generation of the paradigm of realism,has a more comprehensive and accurate explanatory power compared to the first and second generations. Using the descriptive-analytical method,this research compares the nature and components of the international system in the form of four fundamental concepts of the realism paradigm, including anarchy,government, power and balance of power,from the perspective of three generations of the realism paradigm,including classical realism,structural realism,and neoclassical realism.According to the obtained results,neoclassical realists by redefining the role and position of anarchy ruling the international system and dissecting the state as the main actor of the international system, as well as building the concept and function of power and negating the naturalistic approach of classical realists and modifying the structuralist approach of neorealism regarding the balance of power category,show that neoclassical realism While maintaining the fundamental principles of the realism paradigm,realism has a higher explanatory power than the previous two generations.

کلیدواژه‌ها English

International System
Realism Paradigm.Classical Realism.Neorealism
.NeoclassicalRealism
بروکز، استفان و ولفورث، ویلیام. (1395). جهان نامتوازن; روابط بین الملل و چالش استیلاجویی امریکا. ترجمه سیداحمد فاطمی نژاد. تهران: نشر وزارت امورخارجه.
بیگدلی, محمدرضا. خبیری, کابک. (1396). تأثیر سیاست خارجی دولت ترامپ بر مکانیزم امنیت دسته‌جمعی. فصلنامه مطالعات روابط بین الملل.10(40)،38-9.
دان، تیم. اسمیت، استیو. کورکی، میلجا. (1396). نظریه‌های روابط بین الملل. ترجمه عبدالمجید سیفی و شهرزاد مفتوح. تهران: نشر میزان.
دهقانی‌فیروزآبادی، سید جلال (1390). واقع‌گرایی‌نوکلاسیک و سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران. فصلنامه سیاست خارجی،25(2), 275-294.
دهقانی‌فیروزآبادی، سید جلال. (1394) الف. اصول روابط بین‌الملل. تهران: انتشارات سمت.
دهقانی‌فیروزآبادی، سید جلال. (1394) ب.نظریه و فرانظریه. تهران: انتشارات سمت.
دهقانی‌فیروزآبادی، سید جلال. (1395). کلیات روابط بین‌الملل. تهران: نشر مخاطب.
سلیمی، حسین. ابراهیمی، منار. (1394). مبانی نظری، فرانظری و نقد نظریه واقع‌گرایی نئوکلاسیک. پژوهش‌های روابط بین الملل،5(17) 24-13.
سیمبر, رضا. قربانی‌شیخ‌نشین ارسلان. (1390). عناصر و روندهای مؤثر بر نظام بین الملل. پژوهش سیاست نظری، (6)9، 126-103.
قوام، سیدعبدالعلی. (1370). اصول سیاست خارجی و روابط بین‌المللتهران: انتشارات سمت.
قوام، سیدعبدالعلی. (1384). روابط بین‌الملل نظریه‌ها و رویکردها. تهران: انتشارات سمت.
گریفیتس، مارتین. روج، استیون. سولومون، اسکات. (1393). پنجاه متفکر بزرگ روابط بین‌الملل. ترجمه علیرضا طیب. تهران: نشر نی.
لیتل، ریچارد. (1374). تحول در نظریه‌ای موازنه‌قوا. ترجمه غلامعلی چگمی‌زاده. تهران: نشر وزارت امورخارجه.
لینکلیتر، اندرو. (1385). ماهیت و هدف نظریه روابط بین‌الملل. ترجمه لی‌لا سازگار. تهران: نشر وزارت امورخارجه.
مشیر زاده، حمیرا. (1388). تحول در نظریه‌های روابط بین‌الملل. تهران: انتشارات سمت.
مشیر زاده، حمیرا. (1397). مبانی نظری تبیین و تحلیل سیاست خارجی. تهران: انتشارات سمت.
مورگنتا، هانس. (1374). سیاست میان ملت‌ها. ترجمه حمیرا مشیرزاده. تهران: نشر وزارت امورخارجه.
میرشایمر، جان. (1393). تراژدی سیاست قدرت‌های بزرگ. ترجمه غلامعلی چگنی‌زاده. تهران: نشر وزارت امورخارجه.
والتز، کنت. (1392). نظریه سیاست بین‌الملل. ترجمه غلامعلی چگمی‌زاده. تهران: نشر وزارت امورخارجه.
والتز، کنت. (1398). انسان، دولت و جنگ. ترجمه محمدرضا رستمی. تهران: نشر ثالث.
هابز، توماس. (1380). لویاتان. ترجمه حسین بشیریه. تهران: نشر نی.
های، کالین. (1397). درآمدی انتقادی بر تحلیل سیاسی. ترجمه احمد گل محمدی. تهران: نشر نی.
 
Dehghani Firoozabadi, Seyed Jalal. (2016). Neo-classical Realism in International Relations.In Asian Social Science (Vol. 12, Issue 6, p. 95). Canadian Center of Science and Education.
Donnelly, J. (2000). Realism and international relations. Cambridge University Press.
Dornan, M. (2011). Realist and Constructivist Approaches to Anarchy.E-International Relations.
Durani, A. (2015). China and the South China Sea: The Emergence of the Huaqing Doctrine.M. A Thesis. Virginia Polytechnic Institute and State University.Blacksburg. Virginia.
Joseph, J. (2014). Realism and neorealism in international relations theory. The Encyclopedia of political thought, 3142-3151
Kauppi, Paul.Viotti, Mark. (1999). International Relations Theory: Realism, Pluralism, Globalism and Beyond.New York: Macmillan.
Kirshner, J. (2010). The tragedy of offensive realism: Classical realism and the rise of China.In European Journal of International Relations (Vol. 18, Issue 1, pp. 53–75).
Lobell, S.E. (2010). Structural realism/offensive and defensive realism. In Oxford Research Encyclopedia of International Studies.
Lobell, S.E., Ripsman, N.M., &Taliaferro, J.W. (Eds.). (2009). Neoclassical Realism, the State, and Foreign Policy.Cambridge University Press.
Mearsheimer, J.J. (2007). Structural realism. International relations theories: Discipline and diversity,83,77-94.
Morgenthau, H. (1956) Politics Among Nations. New York: Alfred A. Knopf.
Pashakhanlou, A.H. (2009). Comparing and contrasting classical realism and Neorealism. United Kingdom: Aberystwyth University.
Ripsman, N.M., Taliaferro, J.W., &Lobell, S.E. (2016). Neoclassical Realist Theory of International Politics.Oxford University Press.
Rose, G. (1998). Neoclassical realism and theories of foreign policy. World Politics 51(1),144-172.
Schweller, R.L. (2008). Unanswered threats. Princeton, NJ: Princeton University Press.
Shweller, Randall L.and William C. Wohlforth (2000). “Power Test: Evaluating Realism in Response to the End of the Cold War”, Security Studies, 9(3)., 60-107.
Taliaferro, J.W. (2000). Security Seeking under Anarchy: Defensive Realism Revisited. International Security, 25(3), 128–161.
Toledo, P. (2012). Classic Realism and the Balance of Power Theory.Glendon Journal of International Studies, 4.
Walt, Stephen M. (1991). The Renaissance of Security Studies, in: International Studies Quarterly, 35 (2), 211-239.
Waltz, K. (1959). Man, the state, and war. Columbia University Press.
Waltz, K. (1979) Theory of International Politics. United States: McGraw-Hill.
Więcławski, J. (2017). Neoclassical Realism and the Crisis of the Realist Paradigm in Contemporary International Relations.Mysl Ekonomiczna I Polityczna, No.2.