پژوهش های روابط بین الملل

پژوهش های روابط بین الملل

بررسی حقوق جهانگرد در نظام حقوقی اسلام و ایران و مقایسه آن با اسناد بین المللی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانشجوی دکترای حقوق بین‌الملل عمومی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 استاد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشیار گروه حقوق خصوصی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
چکیده
پژوهش حاضر در صدد بررسی حقوق جهانگرد در نظام حقوقی اسلام و ایران و مقایسه آن با اسناد بین المللی است. از این منظر پس از بسط فضای مفهومی موضوع، به بررسی حقوق جهانگرد خواهد پرداخت. در این پژوهش، روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی و روش گردآوری اطلاعات، کتابخانه‌ای می‌باشد آنچه ضرورت و اهمیت این مقاله را نشان می‌دهد این است که ایران علیرغم پتانسیل‌های بالای جذب توریسم نتوانسته در این زمینه موفق عمل کند و بخش مهمی از این موضوع به ضعف قوانین و حقوق جهانگردی در ایران بر‌می‌گردد که بسیار کلی، مبهم، فاقد ضمانت اجرایی بالا و برخورداری از عدم تخصص هستند. در ادامه این سوال مطرح است چه حقوقی را می توان برای جهانگرد در نظام حقوقی اسلام و ایران را برشمرد؟ یافته‌های پژوهش حاکی از آن است که، آزادی عقیده و مدارا ، حفاظت از جان، مال و اموال، حق امنیت، مصونیت از ظلم و ستم از جمله حقوق مشترک جهانکرد در دو نظام حقوق ایران و اسلام می باشند. نتیجه بدست آمده در این مقاله این است که اولا، در مقایسه حقوق جهانگرد تفاوت چندانی میان فقه اسلامی و قانون موضوعه ایران وجود ندارد اما در حوزه تعیین مصادیق حقوق جهانگرد، حقوق ایران از فقه اسلامی تاثیر پذیرفته است. ثانیا، در مقایسه با اسناد بین‌المللی، موانع حقوقی بسیاری از جمله برداشت نادرست از قانون اساسی، عدم تضمین‌های لازم به جهانگرد و عدم استاندارد سازی قوانین با ساختارهای بین‌المللی در قوانین موضوعه ایران دیده می شود.
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

Study of tourist rights in the legal system of Islam and Iran and its comparison with international documents

نویسندگان English

Yousef niazi 1
Seyd bagher mirabbassi 2
Jalal Sultan Ahmadi 3
1 PhD student in Public International law, Payam Noor University,, Tehran, Iran.
2 Professor, Faculty of Law and Political Science, University of Tehran
3 Associate Professor, Department of Private Law, Payam Noor University, , Tehran, Iran.
چکیده English

The present study seeks to study of tourist rights in the legal system of Islam and Iran and its comparison with international documents. From this perspective, after expanding the conceptual space of the subject, shall be study the rights of tourists. In this research, the research method is descriptive-analytical and the method of collecting information is libraries. What shows the necessity and importance this article, This is it; Iran despite its high potential for attracting tourism, it has not been able to succeed in this field and an important part this issue goes back the weakness tourism laws and rights in Iran which are very general, vague, lack high executive guarantees and lack of expertise. Then the question arises what rights can be enumerated for the tourist in the legal system of Islam and Iran? The research findings indicate that Freedom of opinion and tolerance, protection of life, property, right to security, and protection from oppression are among the common rights of Tourist in the two legal systems of Iran and Islam. The result of this article is that first, there is not much difference between Islamic jurisprudence and Iranian law in comparing tourist law , but in the field of determining examples of tourist rights, Iranian law has been influenced by Islamic jurisprudence; secondly, compared to international documents ,many legal obstacles, such as misinterpretation of the constitution, lack of necessary guarantees for tourists, and lack of standardization of laws with international structures are seen in the relevant Iranian laws.

کلیدواژه‌ها English

Tourism law
Iranian law
international documents
Islamic law
tourism attraction
ابراهیم زاده، عیسی، (1385)، «توسعه توریسم و تحولات کارکردی آن در ایران در حال گذار»، نشریه علوم جغرافیایی، جلد 6، شماره 8 و 9، صص 117-9.
افضلی، رسول؛ فرجی، امین؛ شعبانی­فرد، محمد، (1389)، «حقوق گردشگران خارجی از نگاه اسلام و قوانین حقوقی جمهوری اسلامی ایران»، مجله پژوهش­های جغرافیای انسانی، شماره 73، صص 119-140.
آقاغلامی کرزانی، علی، (1383)، مسئولیت مدنی مؤسسات جهانگردی و گردشگری، پایان­نامه­ی کارشناسی ارشد، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکزی.
بنادرویش، فاطمه، (1381)، «نقش دولت و مدیریت بخش عمومی در پیشبرد و ارتقاء برنامه ریزی جهانگردی»، مطالعات گردشگری، شماره 1، صص 18-83.
بهرامی، مهشاد و رحیمی، محمد مهدی، (1398)، «بررسی ضمانت اجراهای کیفری حقوق گردشگران در مناطق مختلف جغرافیایی کشور با توجه به فرهنگ ها و اقوام مختلف»، فصلنامه علمی-پژوهشی (جغرافیا) برنامه ریزی منطقه ای، سال نهم، شماره3، ص 653.
خاکپور، برات علی، (1392)، «ارزیابی عوامل مؤثر بر ضعف و نارسایی قوانین حقوقی گردشگری در ایران با رویکرد تحلیل شبکه»، مجله­ی برنامه­ریزی و توسعه گردشگری، سال دوم، شماره5، صص95-96.
خدابخش، رضا و میرعلی­محمدی، پریسا، (1394)، «در بررسی حقوق گردشگری با تأکید بر حقوق بشر»، کنفرانس سالانه رویکردهای نوین پژوهشی در علوم انسانی، صص1-7.
داس ویل، راجر، (1379) ،مدیریت جهانگردی، ترجمه دکتر سید محمد اعرابی و داود ایزدی، دفتر پژوهش­های فرهنگی، چاپ دوم، تهران، صص 231-267.
رنج پور، رضا؛ کریمی تکانلو، زهرا؛ نجفی نسب، میر حجت، (1390)، «بررسی فرضیه توریسم منجر به رشد در ایران طی دوره 1347 –1388»، فصلنامه تحقیقات اقتصادی راه اندیشه، صص 133-115.
سادوسکی. و.ن، بلاوبرگ .ا.و/ پودین ا.گ، (1361)، نظریه سیستمها مسائل فلسفی و روش شناختی، ترجمه کیومرث پریانی، نشر تندر، صص 45-56.
سازمان جهانی جهانگردی، (1379)، برنامه ریزی ملی و منطقه ای جهانگردی، ترجمه دکتر محمود عبدالله زاده، دفتر پژوهشهای فرهنگی، صص 14-16.
سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور، (1383)، گزارش اقتصادی سال 1382 و نظارت بـر عملکـرد چهار ساله اول برنامه توسعه سوم، جلد دوم قسمت اول، تهران.
سقایی، مهدی،(1391)، گردشگری در برنامه های توسعه، سایت شخصی سقایی، صص9-3.
شریعتی، روح الله، (1384)، «مبانی و حقوق جهانگردان از دیدگاه منابع اسلامی»، مجله فقه و حقوق ،شماره 7، صص 6-14.
صحیح اللبخاری کتاب الجزیه ، باب امان النساء و جوارهن ( 4/100) رقم 3171 صحیح مسلم کتاب صلاه مسافرین و قصرها، باب استجاب صلاه و ان اقلها رکعتان، (1/498) رقم 336.
طباطبائی موتمنی، منوچهر، (1370)، آزادیهای عمومی و حقوق بشر، انتشارات دانشگاه تهران، ص 33.
عبدالمحسن بن عبدالعزیزالغیث، 2020، الشریعة الإسلامیة حثت على السیاحةوللسائح غیر المسلم حق الحمایة، رقم 2-6.
فراقدوست حقیقی، کامبیز؛ رضوانی، علی­اصغر؛ هاشمی سلیمانی، سید هادی، (1388)، «بررسی موانع توسعه سرمایه گذاری بخش خصوصی در صنعت جهانگردی ایران»، مجله پژوهش­های حسابداری مالی و حسابرسی، شماره 4، صص129-154.
مومنی، هوشنگ و غلامی پور، لیلا، (1390)، «تخمین تابع تقاضای گردشگری در استانهای منتخب»، فصلنامه علوم اقتصادی ، سال چهارم، شماره 14، صص 165-183.
نوبهار، رحیم، (1395)، حقوق جهانگردان غیرمسلمان در کشورهای اسلامی، تهران، نشر دانشگاه شهید بهشتی، چاپ اول، ص3.
همایون، محمد­هادی، (1387)، «سیمای جهانگردی در فرهنگ اسلامی»، نامه پژوهش فرهنگی، شماره 14، صص 179-208.
والا، فرانسوا/ بیچریل، یونل، (1384)، گردشگری بین المللی، تجارت در هزارة سوم، ترجمه محمد مهدی کتابچی، انتشارات امیرکبیر، ص 62.
وزارت برنامه و بودجه، (1368)، قانون برنامه اول توسعه اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی کشور، تهران.
Afzali R; Faraji A; Shabaniehfard M, (2010), The rights of foreign tourists from the perspective of Islam and the legal laws of the Islamic Republic of Iran, Journal of Human Geography Research, No. 73, pp. 119-140.
Bahrami M; Rahimi M., (2018), Investigation of criminal enforcement of tourists' rights in different geographical regions of the country according to different cultures and ethnicities, Quarterly Journal of Regional Planning (Geography), Year 9, No. 3, p.653.
Banadarvish F., (2002), The role of government and public sector management in promoting and promoting tourism planning, Tourism Studies, No. 1, pp. 18-83.
Briones-Juarez, A., Tejeida-Padilla, R., Morales-Matamoros, O., (2009), Toward the Evolution of the Tourism’s Conceptual System, In Proceedings of the 52nd Annual Meeting of the ISSS-2008, Madison, Wisconsin.
Dasville R., (2000), Tourism management, translated by Dr. Seyed Mohammad Arabi and Davood Izadi, Cultural Research Office, Second Edition, Tehran, pp. 231-267.
Farhangian Fariba., (2014), A study of the legal status of tourists in the laws of Iran and its comparative comparison with malaysia, Master Thesis, Law, Islamic Azad University, Kermanshah Branch, pp. 136-137.