پژوهش های روابط بین الملل

پژوهش های روابط بین الملل

دکترین رشته مرواریدهای چین و راهبردهای هند برای مقابله با آن

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دانشیار جغرافیای سیاسی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران(نویسنده مسئول)
2 دکتری مطالعات منطقه ای، دانشگاه تهران، تهران، ایران
چکیده
چین با طراحی دکترین «رشته مرواریدها» و پیشبرد پروژه «یک‌کمربند-یک‌راه» به‌دنبال اعمال هژمونی بر منطقه جنوب‌شرق، جنوب و غرب آسیا و شمال آفریقا است. برای این‌منظور، چین جهت محافظت از خطوط ارتباطات دریایی خود در دریای چین‌جنوبی، تنگه مالاکا و حتی شمال اقیانوس هند، تنگه هرمز و خلیج‌ فارس،«استراتژی تقویت توان دریایی» را درپیش گرفته است. در این میان، بندر گوادر و کریدور اقتصادی چین و پاکستان(سی‌پک) به‌عنوان یکی از رشته‌های مروارید، جایگاه مهمی در سیاست خارجی پکن دارد. درمقابل، هند با انعقاد پیمان‌های نظامی و امنیتی با آمریکا و متحدان منطقه‌ای خود، درصدد اعمال نفوذ و مقابله با دکترین چین برآمده است. پژوهش پیش‌رو با روش توصیفی-تحلیلی، در پی پاسخگویی به این سوال است که دکترین رشته مرواریدهای چین چیست و هند برای مقابله با آن، چه راهبردی در پیش گرفته است؟یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد هند به‌منظور مقابله با رشته مرواریدهای چین، علاوه بر تاسیس جناح تحلیلی‌ و تحقیقی(راو)، اقدام به سرمایه‌گذاری در بندر«چابهار» و امضای توافقنامه با عمان برای حضور قدرتمند دریایی در بندر «دقم» کرده است. این اقدامات اگرچه هند را در موقعیت برتر و یا حتی برابر با چین قرار نمی‌دهد، اما با همکاری آمریکا ابزارهای لازم را برای به چالش کشیدن چین در اختیار دهلی‌نو قرار می-دهد.
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

The String of Pearls Doctrine and India's Counter Strategies

نویسندگان English

Afshin Motaghi 1
Nabiolah Emami 2
1 Associate Professor of Political Geography, Kharazmi University, Tehran, Iran (corresponding author)
2 PhD in Regional Studies, University of Tehran, Tehran, Iran
چکیده English

China, through its "String of Pearls" doctrine and the implementation of the "One Belt One Road (OBOR)" project, aims to establish hegemony over the Southeast, South, and West Asia, as well as North Africa regions. To achieve this objective, China has adopted a strategy to bolster its naval capabilities, safeguarding its maritime communication lines in the South China Sea, the Strait of Malacca, and even the northern Indian Ocean, including the Strait of Hormuz and the Persian Gulf. In this context, the Gwadar port and the China-Pakistan Economic Corridor (CPEC) play significant roles in Beijing's foreign policy. In response, India is pursuing countermeasures by signing military and security agreements with the United States and its regional allies to strengthen its influence. This research, utilizing a descriptive-analytical approach, seeks to explore the nature of China's "String of Pearls" doctrine and examine the strategies India has adopted to counter it. The findings reveal that, in order to counter China's "String of Pearls," India has established the Research and Analysis Wing (RAW), invested in the port of Chabahar, and signed an agreement with Oman to enhance its naval presence in the port of Duqm. While these measures may not place India in a superior or equal position to China, they provide Delhi with the necessary tools, in collaboration with the United States, to effectively challenge China's ambitions.

کلیدواژه‌ها English

String of Pearls
One Belt One Road
Gwadar-Chabahar-Duqm
احمدی سید عباس و ابراهیم محمدی، (تابستان 1396). «بررسی توانمندی­های راهبردی منطقه آزاد چابهار در راستای وزن ژئوپلیتیکی و قدرت ملی ایران(از منظر داخلی، منطقه­ای و بین­المللی)». فصلنامه راهبرد، سال بیست و ششم، شماره 83، صص 235-262.
اسلامی، روح الله و ناصر یوسف زهی(پاییز 1397). «استراتژی­های کارآمدسازی اقتصاد سیاسی منطقه ای افغانستان و ایران بر مبنای تحلیل سیستمیِ نقش بندر چابهار»، فصلنامه مطالعات راهبردی سیاست­گذاری عمومی، دوره 8، شماره 28، صص 95-124.
پیشگاهی فرد، زهرا و نسرین خانی­ها(1388). «اثرات متقابل قدرت، سیاست و جغرافیا در تنگه­های مهم جهان»، فصلنامه جغرافیایی سرزمین، سال ششم، شماره 21، صص 43- 68.
شکیبا, علیرضا, & نورمحمدی, مرتضی. (1402). رقابت آمریکا و چین در منطقه خاورمیانه (2020-2010). سیاست جهانی, 12(2), 247-268. doi: 10.22124/wp.2023.24564.3195
عزتی، عزت الله و شمس الدین شکری(1391). «بررسی جایگاه چابهار در ترانزیت شمال جنوب و نقش آن در توسعه شهرهای همجوار»، فصلنامه جغرافیایی سرزمین، دوره 9، شماره 4(پیاپی 36) صص 1-14.
عسکری کرمانی، حامد(1395). «چابهار و منطقه»، فصلنامه روابط خارجی، سال هشتم، شماره 29.صص 17-23.
لاجوردی، سید میثم و محمد حسین رضائیان(1397). «ساخت راه آهن چابهار- سرخس و توسعه بندر چابهار؛ کلید تحول راهرو ترانزیتی شمال- جنوب». گروه حمل و نقل شبکه کانون­های تفکر ایران(ایتان)، ویرایش دوم، صص 1-19.
ملکی، مصطفی،(مهر1396). «کریدورهای حمل و نقل و تاثیر آن بر منطقه»، اتاق فکر سازمان تجارت، بدون شماره، صص 1-44
 
Abrar Ahmad, Muhammad (July-December2017). “Snooping into the Belt & Road Initiative: A Comparative Study of Gwadar with Chabahar Port”, Journal of the Punjab University Historical Society, Vol, 30, No. 2. pp. 69-80.
Aqeel, Muhammad (2016). “Impact of China Pakistan Economic Corridor(CPEC)”, Unpublished Degree Thesis, BBA International Business, ARCADA, pp. 1-69.
Butt, Khalid Manzoor and   Butt, Anam Abid (2015). “Impact of CPEC on Regional and Extra-Regional Actors”,  Journal of Political Science, GC University Lahore,  Vol. 33, pp. 23-44.
Fargo, Thomas B. (2004). “U.S. Navy Commander of Pacific Command Before the House Armed Services Committee and House of Representatives Regarding U.S”, Pacific Command Posture.
Hassan, Ammad (2005). “Pakistan's Gwadar Port Prospects of Economic Revival”, Naval Postgraduate School Monterey California. Thesis.
Hassan, Muhammad Abbas (2018). “Indian Access to Chabahar and  Duqm: Challenges for Pakistan, Institute of Strategic Studies Islamabad, Pp.1-6, At:  www.issi.org.pk (Accessed on: 16/03/2018)
Hussain, Fakhar and Mezhar Hussain (2017). “China-Pak Economic Corridor (CPEC) and Its Geopolitical Paradigms”, IJSSHE-International Journal of Social Sciences, Humanities and Education, Vol. 1, pp: 1-17.
Hussain, Sajid (2016). “Politic –Economic Significance of  Gwadar Port: Implications for Regional Integration”, Department of  Political Science Hazara University Mansehra, Pakistan: Thesis.
Ikram, M., & Rashid, S. (2017). “Challenges and Constraints in the Way of China-Pakistan Economic Corridor: Indian Stance”. Journal of Indian Studies, Vol.3, No.2, pp.149-165.
Jaleel Sabahat and Naureen Talha and Zahir Shah (2019). “CPEC and Regional Integration”, Global Regional Review (GRR), Vol. 4 , No. 4, pp: 19-28.
Kaleem, Inayat (2014). Strategic and Economic Prospects of Gwadar Port As A Trade and Eenrgy Corridor for Pakistan, PH.D Thesis, University of Peshawar Khyber Pakhtunkhwa. Department of International Relations.
Majeed Khan, Minhas and Ahmad Rashid Malik Saira Ijaz , Ume Farwa (2016).  “China-Pakistan Economic Corridor A Game Changer”, The Institute of Strategic Studies Islamabad(ISSI), At:  www.issi.org.pk (Accessed on: 15/07/2018)
Mutfi, Abdul Qadeer and Bahram Amirahmadian And Gulshan Sachedva (2018). “Strategic Analysis of The Chabahar Port Afghanistan – Iran – India Relations, The Afghan Institute for Strategic Studies (AISS), Pp. 1-96.
Ogutcu, Mehmet (2003). “Caspian Energy and Legal Disputes: Prospect for Settlement”, IFRI, Available At: www.ifri.org, (Accessed on 2/12/2011).
Rehman Solangi, Shafiq,(2019). “Development of Chabahar Port: Challenges and Implications for Pakistan and CPEC”, Electronic Research Journal of Social Sciences and Humanities, Vol 1, No. 1, pp. 48-57.
Sing, Roy Mena (2015). “International North-South Transport Corridor: Re-energizing India’s -Gateway to Eurasia”, Institute for Defense Studies and Analyze.
Umbach, Frank (2019). “China’s Belt and Road Initiative and Its Energy Security Dimensions”, S. Rajaratnam School of International Studies Singapore, NO. 320, pp. 1-43.
Xiguang, Li (2016). “Building a New Civilization along the One Belt One Road Initiative, in: China-Pakistan Economic Corridor A Game Changer”, The Institute of Strategic Studies Islamabad(ISSI), At: At:  www.issi.org.pk (Accessed on: 10/05/2019).
Xuegang, Zbang (2007). “Southeast Asia and Energy: Gateway to Stability”, China Security, Vol. 3, No.2 pp.18-35.
Зоидов, Кобилджон. Х, Медков,  А.А, Зафар. К. Зоидов, (2018)” Развитие и конкуренция транспортно-транзитных систем России, Индии, Китая и Пакистана, Международная  экономическая Интеграция,  Проблемы рыночной экономики, H. 2. пп. 46-56.
Галищева .Н., д.э.н.(2015) Экономическое сотрудичество Пакистана и Китая, Издание МГИМО МИД россии,  35(4). пп. 1-20.