پژوهش های روابط بین الملل

پژوهش های روابط بین الملل

آثار حقوقی مقر در داوری‌های تجاری بین‌المللی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
بهاره صدیقی 1
سید مرتضی نعیمی 2
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد حقوق خصوصی، دانشگاه آزاد اسلامی، مرکز بین الملل بندر انزلی، بندر انزلی، ایران
2 استادیار گروه حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بندر انزلی، بندر انزلی، ایران
چکیده
مقر به معنای اقامتگاه حقوقی داوری است که آن را به یک نظام حقوقی خاص مرتبط می­نماید. یکی از مسائل واجد اهمیت در داوری­های بین­المللی، تعیین مقر توسط طرفین است زیرا در صورت عدم تعیین آن، سرنوشت برخی مسائل حقوقی، ممکن است از اراده هر یک از طرفین خارج و به داوران یا سازمان داوری وانهاده شود که این امر می­تواند مشکلاتی، از جمله عدم قابلیت پیش­بینی دعوا، را برای آنان ایجاد نماید. با توجه به اهمیت مقر و مسائل حقوقی پیرامون آن در داوری تجاری بین­المللی، در این مقاله، با روشی توصیفی- تحلیلی، آثار حقوقی مقر در داوری­های تجاری بین­المللی را تبیین نموده­ایم. در تبیین آثار حقوقی مقر، بیان نموده­ایم که در واقع، مقر نه تنها به معنای محل برگزاری فرایند داوری در نظر گرفته خواهد شد، بلکه مطابق بسیاری از اسناد بین­المللی و قوانین داخلی، قانون حاکم بر موافقت­نامه داوری و آیین داوری بر اساس مقر تعیین می­شود. همچنین دیوان داوری مکلف است قواعد آمره و نظم عمومی کشور مقر را نیز رعایت کند. در عین حال، مطابق قانون مقر، ممکن است نقشی فعال برای دادگاه­های محلی در فرایند داوری در نظر گرفته شود و آنها خود را صالح جهت مداخله در امور مختلف داوری قلمداد کنند. این امر به ویژه در موضوع ابطال رأی داور بسیار حائز اهمیت است.
کلیدواژه‌ها
مقر داوری
داوری بین‌المللی
آثار تعیین مقر
محل برگزاری داوری بین‌المللی
قانون حاکم بر فرایند داوری

عنوان مقاله English

The legal implications of the Seat of Arbitration in International Commercial Arbitrations

نویسندگان English

Bahareh Seddighi 1
Seyed Morteza Naeemi 2
1 M.A. in Private Law, Islamic Azad University, Bandar Anzali International Center, Bandar Anzali, Iran
2 Assistant Professor of Private Law, Ialamic Azad University, Bandar Anzali Branch, Bandar Anzali, Iran
چکیده English

The seat of arbitration (the venue/place of arbitration) refers to the legal domicile of the arbitration, which connects it to a specific legal system. One of the significant issues in international arbitration is the determination of the venue by the parties, as failure to do so may result in certain legal matters falling outside the will of either party and being entrusted to arbitrators or arbitral institutions. This situation may create difficulties for the parties, including a lack of predictability of the dispute resolution process. Given the importance of the place of arbitration and the legal issues surrounding it in international commercial arbitration, this article, adopting a descriptive–analytical approach, seeks to elucidate the legal consequences of determining the venue in international commercial arbitration. In explaining these effects, it is demonstrated that the venue is not merely regarded as the physical place where arbitral proceedings are conducted; rather, in accordance with many international instruments and domestic laws, the law governing the arbitration agreement and the arbitral procedure is determined based on the place of arbitration. Moreover, the arbitral tribunal is obliged to observe the mandatory rules and public policy of the venue’s legal system. At the same time, pursuant to the law of the place of arbitration, local courts may be assigned an active role in the arbitral process and may consider themselves competent to intervene in various aspects of arbitration. This issue is particularly significant with respect to the setting aside of arbitral award.

کلیدواژه‌ها English

Seat of Arbitration
International Arbitration
Legal Effects of the Determination of the Seat
Place of International Arbitral Proceedings
Law Governing the Arbitral Procedure
اسکینی، ر. (1368). «تعارض قوانین در داوری تجاری بین‌المللی»، مجله حقوقی بین­المللی، (11).
جنیدی، ل. (1376). قانون حاکم بر داوری­های تجاری بین المللی.تهران: نشر دادگستر.
.............. . (1378). نقد و بررسی قانون داوری تجاری بین‌المللی. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
شهبازی­نیا، م. (1386). حل‌وفصل اختلافات ناشی از سرمایه‌گذاری خارجی.تهران: مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های بازرگانی.
شیروی، ع. (1391). داوری تجاری بین‌المللی. تهران: نشر سمت.
مافی، ه و ج پارسافر. (1391). «دخالت دادگاه­ها در رسیدگی­های داوری در حقوق ایران». فصلنامه دیدگاه­های حقوقی. (57) .
محبی، م. (1378). «نظام داوری اتاق بازرگانی بین‌المللی». مجله حقوقی بین‌المللی. (24)، صص 120-31 .
موحد، م. ع. (1386). درس­هایی از داوری­های نفتی: قانون حاکم. تهران: انتشارات کارنامه.
نیکبخت، ح. ر. (1393). داوری تجاری بین­المللی: آیین داوری. تهران: موسسه مطالعات و پژوهش­های بازرگانی.
Barry, M. (2015).The Role of the Seat in International Arbitration: Theory, Practice and Implications for Australian Courts. Available at: http://ssrn.com/abstract=2577623.
Belohlavek, A. (2013).Importance of the Seat of Arbitration in International Arbitration: Delocalization and Denationalization of Arbitration as an Outdated Myth. ASA Bulletin, 31 (2), pp. 262-292.
Bockstiegel, K. H. (1984). The Relevance of National Arbitration Laws for Arbitration under the Uncitral Rules. Journal of International Arbitration, (1), pp. 223-236.
Born, G. (2012). International Arbitration: Law and Practice. The Hague: Kluwer Law International.
Chukwumerije, O. (1994). Choice of Law in International CommercialArbitration. London: Quorum Books
Delaumes, G. (1987). ICSID Arbitration. in Lew, J (ed.) .Contemporary  Problems In International Arbitration. Springer,pp. 23-39
Dharmananda, K. (2002).The Unconscious Choice: Reflection on Determining the Lex Arbitri. Journal of International Arbitration, 19 (2), pp. 151-162.
De Ly, F. (1991).The Place of Arbitration in the Conflicts of Laws of International Commercial Arbitration: An Exercise in Arbitration Planning. Northwestern Journal of International Law and Business, 12 (1), pp. 48-85.
Ferrante, M. (1982).About the Nature (National or A-National, Contractual or Jurisdictional) of ICC Awards under the New York Convention. In The Art of Arbitration. Liber Amicorum and Pieter Sanders, pp. 129-141.
Gaillard, E and J. Savage. (1999). Fouchard, Gaillard and Goldman on       International Commercial Arbitration. The Hague: Kluwer Law International.
Goldman, B. (1984). Complementary Roles of Judges and Arbitrators in Ensuring that International Commercial Arbitration is Effective. In International Arbitration: 60 years of ICC Arbitration: a Look at the Future. Paris: ICC publications.
Janicijevic, D. (2005).Delocalization in International Commercial Arbitration. Law and Politics, 3(1), pp. 63-71
Kaufmann-Kohlier, G. (2003).Globalization of Arbitral Procedure.Vanderbelt Journal of Transnational Law, (36), pp. 1313-1333.
Park, W. (1995).Illusion And Reality in International  Forum Selection.Texas International Law Journal, 30 (1), pp.135-204.
Paulsson, J. (1983).Delocalization of International Commercial Arbitration: When and Why It Matters, ICLQ ,32 (1), pp. 53-61.
…………. . (1986). Arbitration Unbound In Belgium. Arbitration International, 2 (1), pp. 68-73.
Redfern , A and Hunter, M. (2004). Law and Practice of International Commercial Arbitration. London: Sweet & Maxwell.
Rensmann, T. (1998).A national Arbitral Awards-Legal Phenomenon or AcademicPhantom? Journal of International Arbitration, 15 (1), pp. 37-65.
Rubino–Sammartano, M. (2001). International Arbitration: Law and Practice. The Hague: Kluwer Law International, 2nd Edition.
Van den Berg, A. J. (1981).The New York Arbitration Convention of 1958.The Hague: Kluwer Law International.
………………… . (1985).When is an Arbitral Award Nondomestic under the New York Convention of 1958? Pace Law Review, 6 (1), pp. 25-65.